เมื่อฉันได้รับประสบการณ์โดยผ่านการเรียนรู้ทางออนไลน์กับอ.ขจิต  ฝอยทอง สู่โลกไร้พรมแดน

กับเสียงเพลงช้างจากแดนไกล และสะท้อนกลับมายังเด็กน้อย

มีผลทำให้เกิดเวทีไร้เวทีที่เปี่ยมสุขค่ะ

เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ไปพร้อมๆกัน

ทั้งผู้จัดกิจกรรมและผู้ร่วมกิจกรรม......ขอใช้ภาพบรรยายความรู้สึกนะคะ

น้องขวัญอยากเห็นช้างสีฟ้า

ซึ่งเป็นโลกที่เด็กน้อยจินตนาการออกมา เธอบอกว่าสีฟ้าทำให้เธอนึกถึงความกว้างของท้องฟ้า

ลูกทะเลคนนี้บอกว่าที่บ้านไม่มีกระดาษ เลยเดินหาตามร้านค้า พอเห็นรูปช้างก็เอาเลย

ว่าแล้วเจ้าตัวก็ออกมาวาดลีลาเรียกเสียงหัวเราะ เพราะเสียงร้องที่ไม่ธรรมดา

พร้อมการพูดแนะนำตัวเองเป็นภาษาอังกฤษ

เด็กชาย นพรุจน์ บอกว่า ป่าจะเหมือนบ้านสัตว์ที่อาศัยอยู่ร่วมกันของสิ่งมีชีวิต ขอเป็นกระต่ายป่า

ท่าทางจะเหมือนกระต่ายบ้าน...นะลูก

ชุดนี้ม่เป็นกลุ่มค่ะ

บอกว่า การอยู่ร่วมกันทำให้ไม่เหงา เกิดความคิดที่หลากหลาย

กลุ่มนี้มีคนขี้ร้อน ต้องใช้ผ้าชุบน้ำช่วยลูบไล้ตามเนื้อตัว ตัวเปียกทั้งวัน เพราะเป็นบุคคลที่รูขุมขนไม่สามารถระบายความร้อนได้ ขอเรียนในห้อง Sound Lab เพราะเย็นกว่าเรียนห้องข้างล่าง

กลุ่มนี้ชอบวาดภาพ

ขอเสนอผลการเรียนรู้ด้วยนิทานสั้นๆ แผ่นเดียวจบ

ผู้เรียนแต่ละคน มีลีลาการเรียนรู้ที่แตกต่างกันไป

ฉันตามใจเสมอ ด้วยเชื่อมั่นว่า หากเด็กน้อยมีความสุข ความรัก ความอบอุ่นแล้ว

เขาจะสามารถเรียนรู้ได้ทุกที่ ที่ไหนก็ได้