สมรรถนะที่จำเป็นในการพัฒนาระบบบริการสุขภาพ ที่ต้องมีในผู้บริหารหรือผู้ปฏิบัติงานทุกระดับ
สมรรถนะคือบุคลิกลักษณะของบุคคลที่สะท้อนให้เห็นถึงความรู้ ทักษะ ทัศนคติ ความเชื่อและอุปนิสัยที่แสดงออกมาจากการทำงาน สามารถวัดและสังเกตุได้
สมรรถนะหลักที่จำเป็นสำหรับนักบริหารประกอบด้วย ๔ กลุ่ม ๑๒ ด้านดังนี้ ๑.การบริหารคน (การปรับตัวยืดหยุ่น ทักษะในการสื่อสาร การประสานสัมพันธ์)๒.ความรอบรู้ในการบริหาร(การบริหารความเปลี่ยนแปลง มุ่งจิตบริการ การวางแผนกลยุทธ์) ๓.การบริหารมุ่งผลสัมฤทธ์(รับผิดชอบตรวจสอบได้ การทำงานบรรลุผลสัมฤทธ์ การบริหารทรัพยากร)๔.การบริหารมืออาชีพ(การตัดสินใจ การบริหารเชิงกลยุทธ์)
สมรรถนะหลักด้านบริหารสุขภาพคือทักษะพื้นฐานด้านสุขภาพ การวิเคราะห์ การพัฒนานโยบาย สังคม บริหารยุทธศาสตร์ การสื่อสาร การจัดการ
วิวัฒนาการด้านการบริหารจัดการเริ่มจากแบบเน้นเป้าหมาย เน้นกระบวนการ สร้างความสัมพันธ์ และสร้างสรรค์นวตกรรมใหม่
การจัดการในยุคแรกจึงเน้นการแข่งขันต้องใช้ทักษะด้านการผลิตและอำนวยการ ยุคเน้นกระบวนการต้องใช้ทักษะการควบคุมกำกับ และประสานงาน ยุคอาศัยความร่วมมือใช้ทักษะครูพี่เลี้ยง และเอื้ออำนวย ยุคการสร้างสรรค์อาศัยทักษะด้านความคิดริเริ่มและคนกลาง
๘บทบาท
๑.ครูพี่เลี้ยง mentorต้องเข้าใจตนเองและผู้อื่น สื่อสารมีประสิทธิผล พัฒนาบุคลากร
๒.ผู้เอื้ออำนวย facilitatorต้องสร้างทีมงาน ตัดสินใจมีส่วนร่วม จัดการความขัดแย้ง
๓.ผู้ควบคุมกำกับ monitor ต้องจัดการสารสนเทศด้วยการคิดเชิงวิพากษ์ จัดการสารสนเทศด้านปริมาณงาน จัดการกระบวนการหลักในการทำงาน
๔.ผู้ประสานงาน coorperator ต้องจัดการโครงการ ออกแบบงาน จัดการงานในหน้าที่หลากหลาย
๕.ผู้อำนวยการdirector ต้องพัฒนาการสื่อสารวิสัยทัศน์ กำหนดเป้าหมายวัตถุประสงค์ ออกแบบจัดระเบียบ
๖.ผู้ผลิต producerต้องทำงานอย่างมีผลิตภาพ สนับสนุนสิ่งแวดล้อมในการทำงาน จัดการเวลาและความเครียด
๗.ผู้ริเริ่ม innovatorต้องอยู่กับความเปลี่ยนแปลง คิดสร้างสรร จัดการความเปลี่ยนแปลง
๘.คนกลาง brokerต้องสร้างและรักษาฐานอำนาจ เจรจาข้อตกลงและรักษาพันธสัญญา นำเสนอความเห็น