บันทึกนนทรีเมืองดาบ รุ่น ๑
ตอน เกษียณอาลัย
ใกล้สามสิบ กันยา ห้าสี่สี่ ลูกนนทรีทุกคนต้องหม่นหมอง
ด้วยอาจารย์ต้องเกษียณตามครรลอง วิถีของราชการงานของไทย
ศาสตราจารย์สำเนาว์ ขจรศิลป์ ต้องโบยบินจากนนทรีที่อาศัย
ตั้งแต่ครั้งที่ท่านยังอ่อนวัย จนเติบใหญ่ในหน้าที่ราชการ
สังกัดภาควิชาการศึกษา ท่านเก่งกล้าวิชาการบริหาร
ทุ่มถ่ายทอดความรู้ประสบการณ์ แต่รุ่นลูกถึงหลานโหลนนนทรี
เปรียบท่านเป็นร่มนนทรีที่ใหญ่ยิ่ง แผ่ก้านกิ่งปกคลุมคุ้มเกศี
พัฒนาเยาวชนลูกนนทรี เขียวขจีไปทั่วถิ่นแผ่นดินไทย
ถึงสามสิบ กันยา ต้องลาพัก เพื่อพำนักพักกายาอัชฌาศัย
ลูกนนทรีถ้วนหน้าแสนอาลัย ร้อยดวงใจแทนมาลามุทิตาคุณ
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ อาจารย์สมศักดิ์ วิราพร ผู้เป็นหลักคอยเกื้อหนุน
นับเป็นมือกฎหมายผู้การุณ คอยเจือจุนศิษย์ทั้งหลายค่ายนนทรี
ท่านเชี่ยวชาญกฎหมายการศึกษา ช่วยสาขาบริหารเปี่ยมศักดิ์ศรี
เป็นแบบอย่างแนวทางสร้างความดี รั้วนนทรีเป็นปึกแผ่นแสนภูมิใจ
เปรียบท่านเป็นรั้วนนทรีที่ปักมั่น ไม่เคยยั่นสั่นคลอนตามแรงไหว
ลูกนนทรีทุกคนอบอุ่นใจ อยู่ภายในเขตรั้วโดยทั่วกัน
ถึงสามสิบ กันยา ต้องลาแล้ว เหมือนได้แก้วสักพักแล้วผลักผัน
ลูกนนทรีเมืองดาบกราบพร้อมกัน กำหนดวันมุทิตาจิตาลัย
ยี่สิบแปด กรกฎา เวลาค่ำ พร้อมใจนำถ้อยวาจาถ้อยปราศรัย
ช่อดอกไม้แทนน้ำถ้อยร้อยดวงใจ ด้วยสายใยสัมพันธ์กตัญญุตา
ที่เวียงทอง กระบี่พิธีจัด น้องพี่นัดจัดพิธีศรีสง่า
อาจารย์บรรเทา เป็นประธานงานมุทิตา ร่วมรดน้ำบูชามุทิตาคุณ
ขอให้ทานทั้งสองครองชีวิต ด้วยดวงจิตเป็นสุขสุขเกื้อหนุน
สุขภาพเข้มแข็งด้วยแรงบุญ ที่เจือจุนศิษย์ทั้งหลายใต้นนทรี
ลูกนนทรีเมืองดาบกราบแทบเท้า จะยึดเอาเป็นแบบอย่างสร้างศักดิ์ศรี
ผดุงไว้ซึ่งเกียรติแม่นนทรี จวบชีวีสิ้นลมถมแผ่นดิน
บรรยากาศในงานฉันท์ญาติมิตร ครูกับศิษย์จิตผูกพันมั่นถวิล
ครูเป็นห่วงบรรดาศิษย์อาจินต์ ศิษย์ถวิลบูชาคณาจารย์
ศิษย์พร้อมหน้าสองแถวคอยต้อนรับ น้อมคำนับรับเทียนทองส่องประสาน
รับเทียนทองส่องทางอย่างอาจารย์ ส่องประสานส่งต่อต่อกันไป
อาจารย์สมศักดิ์ บอกงานหนักเมื่อใกล้ออก แต่ท่านบอกมีไฟอยู่ยังสู้ไหว
อาจารย์สำเนาว์ บอกใครจ้างก็ไม่ไป ขอทุ่มเทกายใจให้เคยู
แล้วมอบของที่ระลึกแก่สองท่าน โดยประธานมอบของกล่องสวยหรู
และเรียนเชิญทั้งสองท่านเปิดดู สร้อยสวยหรูโปรดสรวมศิษย์รวมใจ
อาจารย์รุ่ง กล่าวต้อนรับสมาชิก เพิ่มขึ้นอีกท่านหนึ่งทึ่งกันใหญ่
สมาชิกชมรมผู้สูงวัย ร้อยดวงใจเป็นหนึ่งทึ่งทั่วกัน
รองอธิการสุรีย์ มีวาทะ ว่าคณะยินดีที่สองท่าน
นั้นสูงวัยในหมู่หนุ่มมาเนิ่นนาน ต่อไปท่านหนุ่มในหมู่ผู้สูงวัย
คุณสำราญ พิธีกรสอนคำให้ ภาษาใต้วันละคำขำกันใหญ่
คำว่าพะแปลว่าชนมันดะไป พ(ะ)นมไซร้คือชนนมอารมณ์คัน
ท่านจิระพงศ์ โดนชำแหละเข้าด้วยล่ะ จิคือจะระคืออ๊วกสะดวกท่าน
จิระพงศ์ คือพงศ์เผ่าแต่เก่ากาล ที่จะอ๊วกทุกงานท่านยืนยัน
อาจารย์รุ่ง บอกว่าน่าจะใช่ เพราะมัวชนนมมากไปหรือไงนั่น
เลยนั่งเรียนคอพับหลับทั้งวัน อารมณ์ขันไม่เบาท่านอาจารย์
หนุ่มเมืองดาบ
๒๘ กรกฎาคม ๒๕๔๔
