ทุกๆเช้าเด็กน้อยจะยืนสวดมนต์ ก่อนเข้าชั้นเรียน 

ต่อมาพัฒนาการการด้วยการนั่งลงตรงที่เคยยืน

ที่ๆเป็นพื้นปูนซึ่งขรุขระนั่งแล้วเจ็บตามตาตุ่ม

นานๆก็ปวด นึกๆ...ทำไมต้องทรมานร่างกาย ทำไงดี

เอามือตบกระเป๋าสตางค์ เดือนนี้พอมีเงินเหลือ นับได้ 3,000 บาท

หันหน้าแลหลังไม่เห็นใคร นอกจากพี่สาวใจดี

ลองปรึกษาหารือ เพื่อแก้ปัญหาที่มองเห็น

พี่สาวใจดี อ.ศิริเพ็ญ  มีความสุข บอกว่าสมทบด้วยนะ 500 บาท

ตกเย็นแวะเข้าตลาดถามไถ่ราคา ซื้อได้เพียง 300 ผืน

หากเอาไปเด็กน้อยก็จะได้ไม่ครบทุกคน ยืนรีรอว่าจะขอพ่อบ้านอีก 3,000 บาท

ถ้าทางคงคิดหนักแน่ เถ้าแก่ร้านผ้าชื่อดังของเมืองมหาชัยชื่อร้านฮกเซ้งร้องถามดังๆว่า

อาจารย์จะเอาไปทำอะไร ซื้อมากมาย เยอะแยะ

ฉันตอบเบาๆว่า เอาไปให้เด็กน้อยรองนั่งฝึกทำสมาธิ

อยากได้ซัก 500 ผืน แต่เอาไว้วันหลังนะ..จองก่อน

เถ้าแก่บอกว่าไม่ต้องจอง..เอาไปได้เลย

ฉันรู้สึกอึดอัด แต่ปากก็พูดออกไปว่า

มีเงินไม่พอ ขอกลับไปเอาเงินมาเพิ่มก่อน

เถ้าแก่คะยั้นคะยออีก เอาไปเถอะน่า

ที่เหลือผมยกให้ ร่วมทำบุญด้วย

และอย่างอื่นเอาไหม.....

ถังน้ำเย็นมีไหมครับที่โรงเรียน ผมให้ 2 ถัง พอไหมครับ

เออ..อาจารย์จะเอาอะไรอีกบอกมาได้เลยนะครับ

เดี๋ยวผมจะปรึกษากับครอบครัวจัดหาให้

ฉันอึ้งไปนิด แล้วกล่าวขอบคุณ

ฉันกลับบ้านด้วยหัวใจเบิกบาน

นั่งให้สบายน๊ะเด็กน้อยที่รัก

และไม่ปริปากขออะไรเถ้าแก่เลยจากวันนั้น...

ด้วยรู้สึกเกรงใจมาก

และทุกครั้งที่เจอกันเถ้าแก่จะถามไถ่เรื่องทำกุศลเสมอมา

เถ้าแก่ใจบุญ

                        กิจกรรมน้องเคารพพี่ ไหว้ด้วยใจ กายที่มีสุข ไม่ต้องเจ็บตาตุ่มอีกแล้ว

                                      เคลื่อนกายแบบโยคะ หลังจากฝึกนั่งสมาธิแล้ว

                 เสร็จกิจกรรมหน้าเสาธง เด็กน้อยเก็บผ้ารองนั่งที่มอบให้ติดไปด้วย ของใครของมันค่ะ