เติบโตใช้ชีวิตได้ 25 ปี ก็ได้รู้จักกับวัว หรือโค มานานหลายปี เมื่อครั้งวัยเยาว์ (15ปีที่แล้ว) ได้มีโอกาสได้เลี้ยงโค ตอนนั้นเกษตรกรไทยมีการเลี้ยงโคกันอย่างเผยหลาย และได้มีโคงามเข้ามาจากต่างประเทศ เพราะด้วยความสวยงามของโคพันธุ์นี้จึงมีการเลี้ยงกันอย่างกว้างขวาง ในเวลาไม่นานนัก

      ด้วยเหตุผลหลายๆ อย่างทำให้ราคา ซื้อขายโค ตกลงอย่างน่าตกใจจึงทำให้เกษตรกรหลายคน หลายๆ ฟาร์มต้องจำใจขายโคของตัวเองในราคาลดลงกว่าครึ่งจากโคราคาเงินล้าน ต้องจำใจขาย ยกฝูงเพียงไม่กี่แสน(วันแสนเศร้าของเกษตรกรไทย)

    แต่มาวันนี้ตั้งแต่ปี 2547 วงการการเลี้ยงโคได้กลับฟื้นคืนชีพอีกครั้ง เนื่องด้วยอนิงสงฆ์ของโครงการโคล้านตัวของรัฐบาล จึงทำให้คนที่เลี้ยงโคมาอย่างต่อเนื่องกลายเป็นอาเสี่ยกันแบบพลิกฝ่ามือ และยีงมีกว๊านซื้อวัวของ อดีต ส.ส. ทำให้มีความครึกครักยิ่งขึ้น(มองในแง่ดีเพื่อเกษตรกร)

    และในสภาวะปัจจุบันและอดีต ในประเทศของเรามีการบริโภคเนื้อมากกว่า เนื้อที่มีอยู่ในประเทศ นั้นก็เป็นสาเหตุที่มีเนื้อผิดกฏหมาย (โคเถื่อน) ที่ลอบเข้ามาทางชายแดน นับว่าเป็นแนวทางที่ดีที่รัฐบาลจะทำโครงการส่งเสริมการเลี้ยงโค

ภาพโคงามพันธุ์อินดูบราซิล (ภาพคุณยิ่งใหญ่จาก ชูวิทย์ฟาร์ม)

       ภาพโคพันธุ์ตาก(โคเนื้อ)

ภาพโคเนื้อพันธุ์อเมริกันบรามันห์