ต่อจากบันทึกที่เราโค่นต้นไม้ พี่เม่ยบ่นเสียดายต้นไม้อยู่ไม่นาน ก็เห็นคุณพ่อบ้านเดิน อุ้ม ท่อนไม้ขนาดเขื่องเข้ามาในบ้าน...ท่อนแล้ว ท่อนเล่า...คุณพ่อบ้านบอกว่าไปยืนเมียงมองต้นไม้ที่โค่นลงแล้วรู้สึกเสียดาย จึงอยากนำมาทำประโยชน์ให้คุ้มค่าสักหน่อย.....
เราดำเนินกิจวัตรประจำวันไปตามปกติ คุณพ่อบ้านก็ใช้เวลาว่างอยู่กับการตกแต่งกิ่งไม้ ท่อนไม้ และอื่นๆอย่างมีความสุข จนกระทั่งวันหนึ่งเราก็ได้ยินเสียงคุณพ่อบ้านร้องเรียกให้ไป "นอน" ที่เปลใหม่กันเร็วๆเข้า.....
พี่เม่ยตามเสียงเรียกออกไปดู ก็เห็นเปลน้อยสีน้ำเงิน (ที่พี่เม่ยซื้อมาไว้สองปีที่แล้ว เมื่อครั้งไปเที่ยวทะเลน้อย จ.พัทลุง ซื้อมาแล้วไม่รู้จะเอาไปแขวนที่ไหน ก็เก็บใส่ถุงไว้เฉยๆ) แขวนอยู่ระหว่างกิ่งไม้สองกิ่ง มีคานรับตรงกลางดูแข็งแรงดี
 
 *มุมมองจากด้านในบ้าน (ใต้ถุนบ้าน)
 *มุมมองจากด้านนอกบ้าน (ริมกำแพง)
...อ้อ! ใช้กิ่งไม้จากต้นไม้ที่(คิดว่า)ไร้ค่านั่นเอง นำมาทำเป็น "เสา" และ "คาน" ของเปลนอน....ดูๆไปคุณพ่อบ้านก็ดีไซน์อย่างสุดหรู  น่านอนเป็นอย่างยิ่ง 

  <ul>

  • บ้านของเราจึงมี "เปล" สำหรับนอนเล่นพักผ่อนในวันหยุดสุดสัปดาห์...
  • อ้าว! นอนอยู่ดีๆ พลันสายตาพี่เม่ยก็เหลือบไปเห็นท่อนไม้โค้งงอ ถูกนำมาไขว้ประกอบกันเป็นโครงรูปสามเหลี่ยม จำนวนสองชุดวางพิงอยู่ริมกำแพงบ้าน  อะไรกันอีกล่ะนั่น!...
  • </ul><div dir="ltr">คุณพ่อบ้านบอกว่า นั่งมองโครงสร้างของกิ่งไม้แล้ว ก็นึกได้ว่าจะทำ เก้าอี้ไม้ สักตัวหนึ่ง ไว้ให้เด็กๆนั่งเล่น (ตากยุง?) หรือเวลามีเพื่อนบ้านมาก็นั่งคุยกันได้</div><blockquote dir="ltr" style="margin-right: 0px"><div dir="ltr" align="left"> พี่เม่ยมองดูแล้ว...สงสัยจัง!...กิ่งไม้ที่ประกอบไว้นั้น จะเป็นเก้าอี้ไปได้อย่างไรหนอ?
    </div></blockquote>