อ้าว.....ไม่ได้เก็บ เป็นความลับ นี่นา...

การทำงานบริการนี่ลำบากไม่น้อยเลยนะ ยิ่งเป็นการบริการที่ต้องให้ได้คุณภาพด้วยแล้ว ก็จะลำบากเข้าไปอีกนิดหนึ่ง หากไม่ได้ทำด้วยใจ

การสอบถามความต้องการผู้รับบริการบ่อยๆ ก็จะได้คุณภาพตรงตามความต้องการของผู้รับบริการ

การสอบถามความพึงพอใจก็จะได้ ระดับความพึงพอใจว่า เขาพอใจเรามากน้อยแค่ไหน มีข้อไหนบ้างที่ยังไม่พอใจเขา เราต้องปรับปรุงตามที่เขาอยากได้ หรือต้องการ

วันนี้คนสวยได้รับมอบหมายจากเลขานุการกลุ่มงาน ให้เก็บแบบประเมินความพึงพอใจของผู้รับบริการ

เลยต้องไปพุดคุย ขอความช่วยเหลือจาก ผู้รับบริการในส่วนที่รับผิดชอบ

แล้วก็บอกกับกลุ่มตัวอย่างว่า "ใส่ความคิดเห็นมาได้เต็มที่ ไม่ต้องเกรงใจ ไม่ต้องกลัวว่า หากตอบไม่ดีแล้วจะไม่ได้รับบริการที่ดี คำตอบจะถูกเก็บเป็นความลับ เดี๋ยวจะมีอีกทีมหนึ่งมาเก็บเอาคำตอบไป แล้วจะได้นำมาปรับปรุงงาน"

หลังจากที่อธิบายวิธีการตอบ ความหมายของคำถามแต่ละข้อ ทวนกลับไปกลับมาจนคนฟังรำคาญ...เอ๊ะ...ไม่ช่ายๆๆๆๆ.... คนฟังเข้าใจทำได้ ก็ละจากคนตอบ มาอยู่ไกลออกไป เพื่อให้คนตอบตอบได้ตามสบายใจชอบ

อีกไม่นาน คำตอบก็ทะยอยมาหา...............

และอีกไม่นาน คนสวยก็เดิน.........ไปหา.......คนตอบคนหนึ่ง ที่บอกว่า "พยาบาลเปิดโอกาสให้ พูดคุยระบายความรู้สึกน้อย"

"น้องจ๋า .........มีเรื่องอะไรทุกข์ใจ อยากพูด อยากระบาย คุยกับพี่ก็ได้น๊า....." คนสวยยิ้มให้ขณะพูด

"อ้าว..........นี่หมอ แอบอ่าน คำตอบหนูเหรอคะ.....เป็นคนไม่รักษาสัญญานเลยนะคะ"...คนสวยโดนเข้าเต็มๆๆๆๆ หน้าซีดๆๆๆ เหลืองๆๆๆๆ ยิ้ม.......แห้งๆๆๆ

แหมๆๆๆๆๆๆๆๆ...........น้องจ๋า.................เปล่า...น๊า.....

เปล่านะ.........ไม่ได้เป็นคนแบบนั้น แบบที่ว่าไม่รักษาสัญญานะ แค่อยู่ในวัยอยากรู้อยากเห็น เลยแอบอ่านนิดเดียว ก่อนส่งกลับไปให้คนวิเคราะห์ข้อมูลน่ะ.........อิอิอิ.............