แหล่งเรียนรู้ของชุมชนในเรื่องศิลปวัฒนธรรมอีสาน

ความเป็นมาของบ้านคำปุน

“คำปุน”  
เป็นชื่อเจ้าของบ้านคำปุน  คือ  คุณแม่คำปุน   ศรีใส
คุณแม่คำปุน  ศรีใส 
เป็นผู้มีภูมิปัญญาทางด้านการทอผ้าพื้นบ้านทุกประเภทโดยเฉพาะผ้าใหม
คุณมีชัย   แต้สุริยา  บุตรชาย เล่าว่า
การได้ไปซ่อมแซมวัดศรีอุบลรัตนาราม  ทำให้เห็นคุณค่าในศิลปวัฒนธรรมของชาวอุบล  จึงมีความคิดที่จะอนุรักษ์และเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมจึงเป็นมาของ
“บ้านคำปุน”
          บ้านคำปุนได้นำเสนอให้เห็นถึง  ความเชื่อในด้านการดำเนินชีวิต  ในวิถีชีวิตของคนอิสานจนเกิดเป็นประเพณี 
          วัฒนธรรมของคนอิสาน  เช่น
ด้านศาสนา  คนอิสานส่วนมากนับถือศาสนาพุทธ    พอถึงวันพระก็จะจัดดอกไม้หรือขันหมากซึ่งเป็นงานใบตองที่มีความสวยงาม  ประณีต  ตกแต่งด้วยดอกพุทธ  เพื่อบูชาพระ  หรือจัดพานดอกไม้   เช่น  ดอกบัวนำมาจับจีบตกแต่งให้สวยงาม  เพราะมีความเชื่อว่าสิ่งใดก็ตามที่เกี่ยวกับศาสนาต้องทำให้ดีให้สวย  มิฉะนั้นจะบาป  หรือบุคคลนั้น  จะไม่เจริญรุ่งเรือง
 
         วัฒนธรรมผ่านการทอผ้า
การทอผ้าบ่งบอกถึงวัฒนธรรม  ความเป็นอยู่
ที่เรียบงายของชาวอิสาน  ตามแบบเศรษฐกิจพอเพียงคือ ทำกินทำใช้ในครอบครัว  ถ้ามีมากก็ขาย  และ
ลวดลายผ้าแสดงถึงสิ่งที่เกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตของคน
อิสาน  เช่น  ลายน้ำไหล      เป็นต้น
          ในวันสำคัญทางศาสนา  ก็จะมีการทำต้นดอกผึ้ง   หรือปราสาทผึ้งอย่างสวยงาม  เพื่อนำไปถวายพระที่วัด  จนกระทั่งวิวัฒนาการมาเป็นต้นเทียนที่มีความวิจิตรการตา  เช่นในปัจจุบัน   ซึ่งแสดงถึงความความเลื่อมใสศรัทธาในพุทธศาสนา  และแสดงถึงด้านฝีมือช่าง  งานศิลป์ของชาวอุบล
                          
    วิถีชีวิตของคนในบ้านคำปุน
1.จะอยู่กันแบบพึ่งพาแบบครอบครัวใหญ่  ถ้าใครมีครอบครัวก็จะไปเช้าเย็นกลับ
2.แต่ละคนจะมีแผนกงานที่รับผิดชอบ  เช่น  งานทอผ้า   งานดอกไม้ใบตอง  งานทำดอกเทียน  ทุกคนจะมีอิสระในการทำงาน  จะไม่มีการลงเวลา  จะใช้คุณภาพของงานเป็นตัวชี้วัด
3.งานทุกแผนกในบ้านคำปุนจะเป็นงานที่ใช้สมาธิสูง  อาศัยความประณีต  ใจเย็นและอดทน เพราะเป็นงานฝีมือ ดังนั้นการ   พูดจากันจึงพูดเสียงเบา  สุภาพ  อ่อนโยน