ได้อ่านบทความเกี่ยวกับการจัดการศึกษาในระดับประถม ที่กล่าวถึงคุณภาพในการจัดการศึกษา ที่เน้นครูผู้สอนแล้ว รู้สึกดีใจ และยินดีที่จะให้การต้อนรับ ความร่วมมือ และการช่วยเหลือ
หากมีความจริงใจที่จะพัฒนาการศึกษาที่เน้นตัวครู ผลสุดท้ายก็ดำเนืนไปจนถึงนักเรียน ก็น่าที่จะลงทุน ลงแรง กำลังทรัพย์ และสติปัญญา
เวลาที่มีอยู่อย่างจำกัด เพราะ หน้าที่นี้ ไม่ใช่หน้าที่ของเราโดยตรง...แต่ก็รักที่จะพัฒนา และร่วมมือกับทุกฝ่าย
หน้าที่ของครูอ้อย ก็คือ การสอน
แต่เนื่องจาก....เก่าและแก่ กับการสอนที่มีประสบการณ์ และได้รับการนับถือ ยกย่องว่า...มีคุณภาพ ก็ต้องการ ยินดี สมัครใจที่จะให้ และช่วยเหลือ เท่าที่เป็นไปได้ โดยไม่คิดว่า.....เกินหน้าที่
ทุกวันนี้ ก็มีผลแห่งการกระทำ ดังที่ได้กล่าวมา นั่นคือ การยอมรับ และได้รับเชิญ...เพื่อการพัฒนา หลายๆๆครั้งติดต่อกัน ทางแพร่งของครูอ้อยนั้น ก็คือ การสอน และการพัฒนา
งานของหัวหน้า....พัฒนาตนเอง พัฒนางาน พัฒนาองค์กร ...อื่นๆๆ
เป็นไปไม่ได้ที่จะมีเส้นทางเดียวแห่งการปฏิบัติงาน....นั่นคือ..ใจ รักที่จะอาสา รักที่จะปฏิบัติ ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ ยังวนเวียนอยู่กับการทำงาน......
