นักวิ่ง
สภากาแฟแถวๆ เจ. บี. ถ้าเปรียบดิฉันเป็นนักวิ่ง ไม่ว่าแข่งวิ่งมาราธอน วิ่งผลัด วิ่งเปรี้ยว หรือวิ่งอะไรก็ตาม ดิฉันก็ต้องทำตามกฏ กติกา และมารยาท ของกีฬาประเภทนี้ ทุกคนคงนึกภาพออกว่า นักกีฬาต้องอยู่ในสภาพเตรียมพร้อมก่อน ซึ่งในท่านี้นักกีฬาต้องสะสมพลังที่พร้อมจะระเบิดอย่างเต็มที่และไม่รู้ว่าตนจะชนะหรือแพ้ ท่าเตรียมนี้มันเมื่อยนะ ถ้าต้องอยู่นานๆ เมื่อกรรมการเป่านกหวีด หรือยิงปืนนักกีฬาก็สตาร์ททันที (จะเล่าเขียนทำไมเนี้ยะ รู้อยู่) ดิฉันโก้งโค้งอยู่ในท่านี้นานเหลือเกิน กรรมการ (ใจดิฉันเอง) ยังไม่ยิงปืนเสียที ดิฉันยังไม่ได้ออกวิ่ง และแล้ววันนี้ วันที่ได้นั่งในสภากาแฟ วันที่ดิฉันถูกกดดัน มีเสียงสวรรค์บอกว่า เป่านกหวีดได้แล้ว ดิฉันจึงจำเป็นต้องเป่านกหวีดตามกติกาของการแข่งขัน อารัมภบทอยู่ตั้งนาน มันจะเกี่ยวกับสภากาแฟยังไงกัน เอาหละ เช้าวันที่ 2 ของตลาดนัดอนามัยแม่ละเด็ก ตลาดนัดแห่งการเรียนรู้ที่โรงแรม เจ. บี. อำเภอหาดใหญ่ จ. สงขลา ได้พบเจอพี่ที่รู้หน้าและรู้ใจ ตัวจริง เสียงจริง หนีดงซาไกไปเป็นชาวดอย เอ้ย เป็นคนเมือง พูดผิด เลื่องลือกันทั่วมีนามว่า พี่เขี้ยวมนัญญา ร่วมวงด้วยพี่อ้วนจากกรมอนามัยและสมาชิกจาก ศ.อ.12 คือพี่ไอลดาและน้องแอน คุยกันในประเด็น ให้เขียนบันทึกลงในโกทูโน (รักษาภาษาไทยค่ะ) ได้รับการไต่สวนและบรรยายเชิงแนะนำ แกมบังคับ จากรุ่นพี่ โกทูโน ชุดนี้ จนต้องระบายความอัดอั้น พี่จ๋า ที่น้องต้องอยู่ในท่าเตรียมพร้อมนานๆ เช่นนี้เพราะมีเหตุผลค่ะ ไม่ใช่ว่าเข่าไม่ดีนะ กลัวค่ะ กลัวเพื่อนทั่วทั้งประเทศไทยหัวเราะเยาะว่า ไอ้หมอนี่เขียนเชยจัง ของเขารู้กันอยู่เขียนออกมาได้ อายุค่อนศตวรรษแล้วไปหลับอยู่ที่ไหนมา โอ้ย มีคำถาม ถามตัวเองมากมาย น้องแอนรีบตอบทันใด พี่แอเสาะไม่ต้องกลัวเลย ไม่ต้องไปสนใจ จะเขียนอะไรก็เขียน คิดว่าเรารู้อยู่คนเดียวถ้าเพื่อนอยากรู้ด้วยก็ให้รู้ไป ไม่หวง นี่แหละนักประชาสัมพันธ์ของ ศอ. 12 ยะลา สมจริงๆ คนฟังแล้วขนลุกซู๋อยากจะเขียนทันที พี่เขี้ยวเราก็ไม่แพ้ เขียนไปเถอะ ผิดถูกไม่ว่ากัน ยกตัวอย่างกันหลายคน ทางพี่อ้วนก็บอกว่า พี่เนี้ยะ ให้น้องที่ทำงานเขียนด้วย ในเมื่อบอกเขาให้เขียน เหมือนกับเป็นการบังคับตัวเราเองว่า เราก็ต้องเขียนเหมือนกัน และมีคำแนะนำอื่นๆอีกมากมาย ลปรร. เกือบครึ่งชั่วโมง สรุปจากพี่เขี้ยวแบบนี้ คือ บังคับให้เขียนเรื่องในสภากาแฟเช้านี้แหละ จะตามไปอ่าน เป็นอันเสร็จสิ้น แยกวงออกจากสภากาแฟแถวๆ เจ. บี. เพื่อไปเที่ยวตลาดนัดกัน กลับจากตลาดนัดแห่งการเรียนรู้แล้ว มีหรือ กะเสาะ ห้องเด็ก จะไม่ทำตามสัญญา บอกสามีสุดที่รักว่า เข้านอนก่อนนะ ขออนุญาตเอาเวลาให้กับตัวเองแป้บนึง คงไม่ว่ากันนะ ตอบรับโดยการพยักหน้าพร้อมกับยื่นนมสดพร่องมันเนย รสจืด ให้ 1 แก้ว (ที่ต้องบอกคุณสมบัติของนมเพราะกลัวว่าจะมีเจ้าของโครงการคนไทยไร้พุงเข้ามาอ่านนะสิ) ทีนี้แหละ กรรมการยิงปืน ปัง ปัง ปัง กะเสาะ ห้องเด็ก ออกวิ่งแล้ว ...จึงมี บันทึก......ที่ไม่ลับ ฉบับปฐมฤกษ์ ออกสู่สายตา ฉบับนี้ เขาว่ากันว่า KM จะไม่มีที่สิ้นสุด กว่าจะถึงเส้นชัยต้องนสนุกกันอีกนาน ราตรีสวัสดิ์ค่ะ กะเสาะ ห้องเด็ก