ช่วงนี้ทั้งเรื่องงานเเละเรียนหนักหนาสาหัสพอสมควร สังเกตเห็นเพื่อนต่างชาติที่เรียนที่เดียวกันขยันกันมากเลย เป็นธรรมดาที่ต่างบ้าน ต่างถิ่น ต้องหนักกว่า นศ.ไทย หลายเท่านักโดยเฉพาะการปรับตัวกับเมืองไทย บรรยากาศการเรียนรู้วิถีแบบไทยๆ
ที่มหาวิทยาลัยฯ...หลายครั้งทำให้ผมรู้สึกแว่บๆคิดถึงเพื่อนคนหนึ่ง ที่เคยมาให้กำลังใจในวันที่มามหาวิทยาลัยในวันแรกๆ เป็นความรู้สึกที่ดี และประทับใจอยู่เสมอ
ในมิตรภาพที่ดีงามนั้น มีความผิดพลั้งไม่ว่าจะเกิดจากตัวเราเองก็ดี เกิดจากสาเหตุไหนก็ตามที่ทำให้มิตรภาพที่มีเปลี่ยนแปลงไป ...ซึ่งก็น่าเสียดายมากๆครับ หากย้อนไปได้คงไม่ให้เกิดขึ้น
สำหรับวันนี้ สิ่งที่ทำได้ก็คือยอมรับกับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น จริงๆไม่มีอะไรดีไปกว่า ยอมรับและขอโทษออกไป แต่ก็มีความสุขและสบายใจที่ได้เขียนคำว่า "ขอโทษ" :)
เพียงรำลึกถึงเรื่องราวดีๆ ระหว่างกัน ก็สุขใจ
เขียนไปเขียนมาไม่เห็นจะเกี่ยวกับ ดอกไม้ ที่นำมาให้ชมแต่อย่างใดเลย??
แค่เพียงอยากจะมอบดอกไม้สวยๆให้เป็นกำลังใจกับเพื่อน นศ. ที่ต่างตั้งหน้าตั้งตาเรียนอย่างคร่ำเคร่ง
และ ให้แทนคำ "ขอโทษ" สำหรับเพื่อนรักที่ผมกล่าวถึง แม้เพื่อนไม่ได้รับรู้แต่ผมก็สบายใจที่ได้บอกไป
ภาพทั้งหมดถ่ายที่ ด่านสิงขร จ.ประจวบคีรีขันธ์ ที่เพิ่งเดินทางไปเที่ยวมาไม่กี่วันนี้ครับ
Canon 40 D
21 มิย. 52
















