หลบไปพักใจ เพื่อชำระจิต


เป็นผลพวงของการคิดดี ยังไม่ได้ทันลงมือทำเลย ก็ได้รับผลตอบแทนอันดีเสียแล้ว เรียกว่าได้รับอานิสงส์จากการคิดดี

     วิญญาณเด็กวัดคืนกลับบ่อย ๆ เมื่อเครียด ๆ จากภารกิจของชีวิต คราวนี้ก็เหมือนกัน เดิมตั้งใจจะลาพักร้อน จนแล้วจนเล่าก็หาโอกาสไม่ได้สักที ได้วันหยุดเนื่องในวันฉัตรมงคล ต่อเนื่องเป็นวันเสาร์อาทิตย์ ผมเลือกเอาวันนี้ (5 พ.ค.49) เป็นวันที่จะไปเป็นเด็กวัด และเลือกเอาวัดโตร๊ะ เนื่องจากได้ไปดูแล้ว ขออนุญาตท่านเจ้าอาวาสเรียบร้อย โดยอาสาที่จะช่วยกันกับชาวบ้านในละแวก 4 – 5 คน ซ่อมกำแพงที่โดนต้นไม้ล้มใส่ ซึ่งวันนี้ก็ได้ลงมือกันในช่วงบ่ายเรียบร้อยไปแล้ว ตอนเย็นก็สวดมนต์พร้อมพระลูกวัดซึ่งเป็นหลวงน้าอีก 2 รูป คืนนี้ผมนอนที่นี่หน้ากุฏิท่านเจ้าอาวาส พรึ่งนี้เช้าจะไปถือปิ่นโตตามหลังหลวงน้าออกบิณฑบาตด้วย หลังพระฉันเช้าแล้วก็ต้องเป็นการกวาดลานวัด และผมจะกลับมาทำงานที่บ้านพ่อต่อหลังพระฉันเพลแล้ว

     เด็กวัดเป็นช่วงชีวิตหนึ่งของผม สมัยที่ผมเรียน ม.ปลาย ณ โรงเรียนพัทลุง จว.พัทลุง อันเนื่องมาจากโรงเรียนมัธยมที่เรียนตอน ม.ต้น (โรงเรียนบางแก้วพิทยาคม) สมัยนั้นไม่มีการสอนระดับ ม.ปลาย (เพื่อนผมหลายคนจึงจบการเรียนลงเพียงแค่ ม.ต้น แล้วอยู่บ้าน ทำนา แต่งงาน หรือรับจ้าง) ผมต้องเข้ามาอยู่ในตัวเมือง เพราะการเดินทางไปกลับบ้านและโรงเรียนไม่สามารถทำได้ และไม่สามารถอยู่บ้านเช่าหรือหอพักได้ เนื่องจากฐานะทางบ้านไม่ดีนัก วัดต่ำ หรือวัดภูผาภิมุข จึงเป็นที่พักพิง และที่นี่แหละครับที่ผมมักจะนึกถึงความสงบ เมื่อยามเครียด ๆ แต่ไม่ง่ายนักในปัจจุบันหากจะกลับเข้าไปเพื่อคลายเครียด ผมเลยต้องเลือกวัดในชนบทที่สงบ ๆ และยังไม่ค่อยได้พัฒนาทางด้านวัตถุไปมากเท่าไหร่ ผมมองเห็นไปว่าพระที่นี่ยังเป็นพระที่สมบูรณ์ในพระธรรมวินัยมากกว่าที่จะพบเห็นได้โดยทั่วไป

     มูลเหตุที่ต้องไปพักใจ เพื่อชำระจิตนั้น แท้จริงแล้วปีหนึ่ง ๆ ก็พยายามที่จะหาโอกาสให้ได้สักครั้ง มีเหมือนกันที่บางปี ก็ต้องเว้น เพราะผัดไปเรื่อย ๆ อยู่ ๆ ก็ครบปีเสียแล้ว มาคราวนี้มีหลาย ๆ อย่างที่ผมรู้สึกตึง ๆ มาหลายวันแล้ว ทั้งงานประจำ งานพิเศษในงานประจำที่ชอบ และงานที่รับผิดชอบ ก็มีมาอย่างต่อเนื่อง ผมเคยเรียกว่า “เดือนนี้วันหมดเสียแล้ว” เมื่อมีคนติดต่อขอนัดมาก จนผู้ติดต่อหัวเราะผมว่า “วันมันจะหมดได้ไง รุ่งขึ้นก็มีมาอีก” เรื่องบางเรื่องก็ไม่ยอมยุติเสียที ผมเรียกว่า “แวดล้อมเป็นพิษ” บางเรื่องเป็นเรื่องระหว่าง ผมกับ “เพื่อนที่รักคนดีคนหนึ่ง” ก็ยืดเยื้อไม่ยอมเข้าใจกันเสียที ว่าหมายถึงอะไร ใช้แต่ทิฐิ อคติ อยากเอาเพียงชนะกัน จนมืดบอด ทั้ง ๆ ที่เราหวังดี และปรารถนาดีอย่างแท้จริง เรื่องนี้ดีหน่อยที่เช้าของวันนี้สามารถเข้าใจกันได้ เรียกว่า Get ก่อนที่ผมจะเดินทางมาหลบไปพักใจ เพื่อชำระจิต จึงรู้สึกปลอดโปร่งหน่อย นี่ก็น่าจะเป็นผลพวงของการคิดดี ยังไม่ได้ทันลงมือทำเลย ก็ได้รับผลตอบแทนอันดีเสียแล้ว เรียกว่าได้รับอานิสงส์จากการคิดดี แต่ก็ยังมีอีกหลายเรื่องรออยู่เมื่อกลับไป แน่นอนต้องต่อสู้กันต่อ แต่ผมคงได้สติคืนไปพอที่จะก่อกรได้เมื่อต้องกลับไปเผชิญ

หมายเลขบันทึก: 27063เขียนเมื่อ 5 พฤษภาคม 2006 23:53 น. ()แก้ไขเมื่อ 19 มีนาคม 2015 08:28 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (12)

ขออนุโมทนา-สาธุ กับสิ่งที่คิดดี-ทำดีด้วยนะคะ

นานๆ ทีพักทีก้ดีเหมือนกันนะคะ

เห็นคุณ"ชายขอบ"...ทำงานเยอะเหลือเกิน

ดูและ"จิต"...แล้วอย่าลืม..."กาย"นะคะ

จิต-กาย...คือ คู่กัน

ขออนุโมทนาไปด้วย ขอผ่านพบแต่สิ่งดี ๆ ฝึกจิตให้ชนะใจ ยากนักแต่ต้องอดทน และอดทนซ้ำ ๆ

หากเลือกที่จะหลบ และหลอก

ก็ต้องหลบ และหลอก ตลอดไป

หากเลือกที่จะเผชิญ ก็จะกล้าเผชิญ อย่างกล้าแกร่ง

นี่แหละ ชีวิตในโลกใบเล็ก

พระและวัดดีดีมีเยอะค่ะแต่เราอาจจะไม่ค่อยเจอเท่านั้นเอง  ปัจจุบันคนเรามักแสวงหาสิ่งที่อยู่ภายนอกตัวมาก ลืมที่จะกลับมาพิจารณาร่างกายและจิตใจของตนเอง  ขออนุโมทนาด้วยนะคะ  และขออวยพรให้เข้าถึงความว่างนะคะ

Dr.Ka-poom

     หลบเพื่อพักใจ และไปเพื่อชำระจิต แกร่งทั้งใจและจิต พร้อมเผชิญต่อไป ในหน้าที่ชีวิต

คุณพัชรา

     เห็นด้วยครับที่เราควรจะเริ่มที่ตัวเองก่อน ในการพิจารณาร่างกายและจิตใจ ผมไปคราวนี้ไม่ค่อยสำเร็จมากนัก เหมือนกับการไปเตรียมชุมชน ยังไงยังงั้นครับ เดี่ยวกะว่าจะไปอย่างนี้เรื่อย ๆ กำลังชักชวนเพื่อนผู้สนใจครับ โดยเฉพาะเพื่อนที่กลัวผี (ยิ้ม ๆ)

หยุด ให้มีสติ แล้วปัญญาจะเกิด

 

ตอนนี้คงกลับมาจากการพักใจแล้วมั้งคุณชายขอบ ได้อะไรกลับมาบ้าง แล้วที่ว่าไม่สำเร็จนั้นคืออะไร

ไร้นามก็ชอบนะ หลบไปหาที่อัน "ใครคงไม่ตามไปกวนใจ" เพื่อจะได้มีเวลา "ได้คิด" แต่กายภาพหลบก็งั้นๆ เพราะบางทีใจก็ยังอยู่ที่เดิม หนำซ้ำบางทีก็วุ่นวายหนักกว่าเดิม ตอนนี้ใช้วิธีตื่นเช้ากว่าเดิม แล้วก็ออกกำลังกายคนเดียว เพื่อใช้เวลานั้นปฏิบัติสมาธิ ก็ได้ผลบ้าง ช้าๆ แต่ใจก็ปล่อยสบาย แล้วค่อยมาแอบ "รัก" คนแถวๆ นี้ต่อ (ประโยคสุดท้ายน่ะ จริงจังนะ)

คุณไร้นาม

     ได้มาหลายอย่าง ได้กลับไปทำตัวเหมือนตอนเด็ก ๆ ได้ความอิ่ม (ข้าววัด) เกิดปิติขึ้นเล็ก ๆ ในใจ ที่ว่าไม่สำเร็จคือแอบผิดสัญญากับตัวเองที่เปิดมือถือ และเปิดเครื่อง online ด้วย GPRS ครับ และมาตีพิมพ์บันทึกนี้ไว้ใน GotoKnow.org
     จะรัก (ไม่เกลียด) ไม่ต้องแอบก็ได้ครับ มีให้กันและกันได้อยู่แล้วกับคนทั้งโลก นี่ก็จริงจังนะครับ
     จุดธูปหมดไปหลายดอกแล้วนะครับ แต่เป็นแบบไร้กลิ่น เลยไม่รู้สุกตัว เดี่ยวดอกต่อไปจะใช้แบบฉุน ๆ คงมาเร็วแน่
    

คุณบัวใต้นำ

     ไม่ได้ข้ามแต่จะบอกว่าเกือบเกิดปัญญาครับ แต่เผอิญผิดสัญญาตัวเองเสียก่อน เอาไว้ไปใหม่จะพยายามทำให้ได้ครับ

อ่านแล้วเห็นภาพตอนเครียด

ไม่อยากให้อาจารย์เครียดเลยค่ะ แล้วจะพยายามช่วยแบ่งเบาภาระงานนะคะ

     ต่อไปจะไม่เครียดแล้วครับ หากพวกเราได้คอยช่วยเหลือแบ่งเบา อย่าเบื่อกันเสียก่อนนะครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี