วิญญาณเด็กวัดคืนกลับบ่อย ๆ เมื่อเครียด ๆ จากภารกิจของชีวิต คราวนี้ก็เหมือนกัน เดิมตั้งใจจะลาพักร้อน จนแล้วจนเล่าก็หาโอกาสไม่ได้สักที ได้วันหยุดเนื่องในวันฉัตรมงคล ต่อเนื่องเป็นวันเสาร์อาทิตย์ ผมเลือกเอาวันนี้ (5 พ.ค.49) เป็นวันที่จะไปเป็นเด็กวัด และเลือกเอาวัดโตร๊ะ เนื่องจากได้ไปดูแล้ว ขออนุญาตท่านเจ้าอาวาสเรียบร้อย โดยอาสาที่จะช่วยกันกับชาวบ้านในละแวก 4 – 5 คน ซ่อมกำแพงที่โดนต้นไม้ล้มใส่ ซึ่งวันนี้ก็ได้ลงมือกันในช่วงบ่ายเรียบร้อยไปแล้ว ตอนเย็นก็สวดมนต์พร้อมพระลูกวัดซึ่งเป็นหลวงน้าอีก 2 รูป คืนนี้ผมนอนที่นี่หน้ากุฏิท่านเจ้าอาวาส พรึ่งนี้เช้าจะไปถือปิ่นโตตามหลังหลวงน้าออกบิณฑบาตด้วย หลังพระฉันเช้าแล้วก็ต้องเป็นการกวาดลานวัด และผมจะกลับมาทำงานที่บ้านพ่อต่อหลังพระฉันเพลแล้ว

     เด็กวัดเป็นช่วงชีวิตหนึ่งของผม สมัยที่ผมเรียน ม.ปลาย ณ โรงเรียนพัทลุง จว.พัทลุง อันเนื่องมาจากโรงเรียนมัธยมที่เรียนตอน ม.ต้น (โรงเรียนบางแก้วพิทยาคม) สมัยนั้นไม่มีการสอนระดับ ม.ปลาย (เพื่อนผมหลายคนจึงจบการเรียนลงเพียงแค่ ม.ต้น แล้วอยู่บ้าน ทำนา แต่งงาน หรือรับจ้าง) ผมต้องเข้ามาอยู่ในตัวเมือง เพราะการเดินทางไปกลับบ้านและโรงเรียนไม่สามารถทำได้ และไม่สามารถอยู่บ้านเช่าหรือหอพักได้ เนื่องจากฐานะทางบ้านไม่ดีนัก วัดต่ำ หรือวัดภูผาภิมุข จึงเป็นที่พักพิง และที่นี่แหละครับที่ผมมักจะนึกถึงความสงบ เมื่อยามเครียด ๆ แต่ไม่ง่ายนักในปัจจุบันหากจะกลับเข้าไปเพื่อคลายเครียด ผมเลยต้องเลือกวัดในชนบทที่สงบ ๆ และยังไม่ค่อยได้พัฒนาทางด้านวัตถุไปมากเท่าไหร่ ผมมองเห็นไปว่าพระที่นี่ยังเป็นพระที่สมบูรณ์ในพระธรรมวินัยมากกว่าที่จะพบเห็นได้โดยทั่วไป

     มูลเหตุที่ต้องไปพักใจ เพื่อชำระจิตนั้น แท้จริงแล้วปีหนึ่ง ๆ ก็พยายามที่จะหาโอกาสให้ได้สักครั้ง มีเหมือนกันที่บางปี ก็ต้องเว้น เพราะผัดไปเรื่อย ๆ อยู่ ๆ ก็ครบปีเสียแล้ว มาคราวนี้มีหลาย ๆ อย่างที่ผมรู้สึกตึง ๆ มาหลายวันแล้ว ทั้งงานประจำ งานพิเศษในงานประจำที่ชอบ และงานที่รับผิดชอบ ก็มีมาอย่างต่อเนื่อง ผมเคยเรียกว่า “เดือนนี้วันหมดเสียแล้ว” เมื่อมีคนติดต่อขอนัดมาก จนผู้ติดต่อหัวเราะผมว่า “วันมันจะหมดได้ไง รุ่งขึ้นก็มีมาอีก” เรื่องบางเรื่องก็ไม่ยอมยุติเสียที ผมเรียกว่า “แวดล้อมเป็นพิษ” บางเรื่องเป็นเรื่องระหว่าง ผมกับ “เพื่อนที่รักคนดีคนหนึ่ง” ก็ยืดเยื้อไม่ยอมเข้าใจกันเสียที ว่าหมายถึงอะไร ใช้แต่ทิฐิ อคติ อยากเอาเพียงชนะกัน จนมืดบอด ทั้ง ๆ ที่เราหวังดี และปรารถนาดีอย่างแท้จริง เรื่องนี้ดีหน่อยที่เช้าของวันนี้สามารถเข้าใจกันได้ เรียกว่า Get ก่อนที่ผมจะเดินทางมาหลบไปพักใจ เพื่อชำระจิต จึงรู้สึกปลอดโปร่งหน่อย นี่ก็น่าจะเป็นผลพวงของการคิดดี ยังไม่ได้ทันลงมือทำเลย ก็ได้รับผลตอบแทนอันดีเสียแล้ว เรียกว่าได้รับอานิสงส์จากการคิดดี แต่ก็ยังมีอีกหลายเรื่องรออยู่เมื่อกลับไป แน่นอนต้องต่อสู้กันต่อ แต่ผมคงได้สติคืนไปพอที่จะก่อกรได้เมื่อต้องกลับไปเผชิญ