ผิดด้วยหรือ ที่เราเลือกใช้ KM เป็นเครื่องมือในการพัฒนา ฅน งาน และ องค์กร
มานั่งย้อนคิด ถึงเรื่องราวที่ผ่านมา
เอ "จริงหรือ ที่เรา บ้า KM"
ทบทวนตนเอง และ ทบทวน พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ ปี ๒๕๔๒ แก้ไข ๒๕๔๕ เขียนไว้อย่างชัดเจน
ดังนั้นการบรรยาย ที่ปรับเปลี่ยนเป็นกระบวนการ จัดกิจกรรม Action Learning
นำประสบการณ์ ตรง จริง ถอดบทเรียน นำมาเล่า แลก เปลี่ยน เพื่อ พัฒนาสร้างเสริมศักยภาพ น่าจะเป็นหนทางที่
"เคารพ ความเป็น ฅ ฅน มากกว่า พูดไป บรรยายไป ซึ่งหาใช่การพัฒนาที่แท้จริง"
หลายครั้งที่นั่งฟังผู้บริหารระดับสูง พูดบรรยาย เป็นเวลา สองถึงสามชั่วโมง
ตามเอกสารที่คนอย่างเราท่านท่าน "อ่านเองก็ อ่านออก"
แทนที่จะมา"ทำความเข้าใจ หรือ สะท้อน แนวทางปฏิบัติ จริง"
ดังนั้นข้อเสนอแนะ ควรที่จะ
ศึกษา ทำความเข้าใจ และ เรียนรู้ จาก เจตนารมณ์ แห่ง พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ
น่าจะดีประเสริฐกว่า ยึดติดกับบางเรื่องที่มีสิ่งซ่อนเร้นในใจ
JJ2009ฅนธรรมดา
ฮ่า ๆๆ ในที่สุด อาจารย์ JJ ก็เจอ พิษ ของ การศึกษาแทยยุคอุตสาหกรรม
คนที่มาเป็น ผู้บริหารสถานศึกษา และบริหารระบบการศึกษา หลายๆท่าน ท่านไม่ใช่ นักการศึกษา ครับผม ท่านแปลงร่างเป็น นักบริหาร ...
ท่านสนใจ แต่ --> KPI ตัวเลข เงิน กำไร จำนวนนักศึกษา สร้างอาคาร สร้างชื่อ สร้างทายาทที่คิดแบบเขา ฯลฯ เป็นนักบริหาร ยุคอุตสาหกรรม ... สะด้วย !!!
และ นิยม KPI รุ่นเก่า KPI ตกยุค คือ วัดแต่ Tangible ไม่รู้จัก Intangible ....
พวกนักบริหารรุ่นเก่านี้ มักเป็นใหญ่สะด้วย
กระตุก พวกเขายาก เตือนก็ยาก ... อัตตา เต็มจนล้น
เห็น KPI ก่อนเห็น นักเรียน และ มองไม่เห็นตนเอง
เหมือนหมอ พอมาเป็นผู้บริหาร โรงพยาบาล หลายท่าน ก็ลืมความเป็นหมอ แปลงร่างไปเป็น ผู้บริหาร ไปสะอีกคนหนึ่งแล้ว
เห็น KPI ก่อนเห็น คนไข้ และ มองไม่เห็นตนเอง
*******************************
อดทนครับ
ตั้ง สังกัปโป (the right vision) ของเรา ว่า "พ้นทุกข์" จะดีกว่า
เอาเวลาอันมีค่า ไปค้นหา สัจธรรม พบแล้ว ย้อนกลับมา ทำอะไรดีๆ ของเราเองดีกว่า
มนุษย์ ปถุชน ก็อย่างเนี้ยแหละ โลกถึงได้วุ่นวาย อบายเต็มเมือง ธรรมชาติโดนทำลาย เห็นแก่ตัว หอพักนักศึกษาอยู่กันเป็นคู่ๆ อิ อิ
อีกไม่นาน ธรรมชาติ จะ เอาคืนแล้วนะ ... ฝึกสติดีกว่านะ
เรียน ท่านอาจารย์ไร้กรอบ
เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ
อาจารย์ที่สอนจะทำแบบนี้ได้ ต้องเป็น facilitator ที่ดีด้วยใช่มั้ยคะ จึงจะนำพาศิษย์ไปถึงเป้าหมายที่ตั้งไว้ ไม่งั้นศิษย์คงหลงทางไม่ถึงเป้าสักที หรือไม่ก็ไปกันคนละทางแน่ๆ เลยค่ะ(แบบควายเซ็นเตอร์ไงคะ...อิอิ)
ขอบคุณค่ะ
เรียน ท่านชาดา
ฮ่าๆๆ มาบอกอีกรอบว่าชอบใจมากๆ กับความเห็นของ อาจารย์ไร้กรอบค่ะท่าน
เรียน ท่านชาดา
เรียน ท่านพิชชา
ตั้งแต่เข้าวงการ(มนุษย์เงินเดือน) ก็รุ้จัก QC แล้วก็เจอพิษ จน QC หายไปจากวงการ ยี่สิบปีต่อมาเจอ KM แถมด้วย QA คนก็กลัว KM จะเหมือน QC เลยจะหลีกเลี่ยง แต่ต้องการ KPI ใครไม่เอาเนื้อเอาแต่หนังแต่เราจะเอาให้หมดอ่ะค่ะ
เจออาจารย์ที่ถนนคนเดินวันอาทิตย์นี้ หลังหกโมงไปแล้วนะคะ คนโสตฯ เข้าเวรให้บริการที่ห้องสมุดเลิกหกโมงค่ะ
เรียน ท่านดาว ฅ ฅน โสต แห่ง มช
สวัสดีครับท่านอาจารย์ JJ
เดี๋ยวนี้ผู้บริหารอะไร ๆ ก็ KPI
มีไม่รู้จะสักกี่ตัว
จนจำไม่ได้ครับ
เรียน ท่านวัชรา
โดนทั้งพิษทางตรง ทางอ้อมเลยละครับ
อดทน.....มันทำยากจริงๆเลนครับ อ.ว
เรียนท ท่าน muekzero แม่น แล้ว ครับ
สวัสดีครับท่านอาจารย์ JJ
อย่าเรียกท่านเลยครับผมยังเด็ก
ผู้บริหารสำหรับผมไม่จำเป็นต้องมีKPIแค่มีใจที่คิดดีทำดี
ก็พอแล้ว มีKPIมากมายแค่ไหนแต่ถ้า ใจมีแต่อกุศล ยังไงก็ล้ม
ซื้อใจคนทำKPIได้แล้ว kpiจะไปไหนเสียงิงิ
เรียน ท่าน muekzero
กระทรวงสธ. ก็มีแต่ KPI
ผู้ปฏิบัติงานก็จำเป็นต้องทำๆ ไป
ส่งเสียงค้านก็ไม่เกิดผลอะไร
ถ้าเขาเห็นตาม ที่อ.ทั้งสองเห็น คงดีนะคะ
เรียน ท่านณัฐกฤตา ผลอ้อ ไม่เพียงแต่ สธ หลาย สถาบัน ก็ เป็น เช่นนั้นครับ ดูแต่ KPI หัวใจการพัฒนาถดถอยครับ