นี้คือการอยู่ใกล้ธรรมแต่ไม่เห็นธรรมนั้นแล.

ศาสนาพุทธ 2

นับแต่การเห็นวัฒนธรรมชาวพุทธมาได้ประมาณ 40 ปีนี้ที่เริ่มสังเกตและเข้าใจว่าชาวพุทธมีความเชื่อมากในการเดินทางสู่วิถีแห่งพุทธธรรมและหวังอยากได้บุญได้สวรรค์ได้นิพพาน  ทำให้คิดถึงเรื่องราวของกามนิตหนุ่มน้อยในเรื่องวาสิฏฐีขึ้นมาจับใจว่า 

ตัวกามนิตนั้นไม่เคยรู้จักว่าพระพุทธเจ้าเป็นใครได้ยินแต่คำเล่าลือว่าเป็นศาสดาของศาสนาพุทธมีความชอบใจในพระพุทธธรรมจึงตั้งใจอย่างแรงกล้าที่ต้องการไปพบสนทนาธรรมกับพระพุทธเจ้า ณ โรงปั้นหม้อยามค่ำคืนกามนิตไปถึงและขออาศัยพักนอนกับเจ้าของ 

 ทั้ง ๆ ที่เจ้าของโรงปั้นหม้อบอกว่ามีพระคุณเจ้ามาขออาศัยพักนอนก่อนแล้วเลยได้เข้าไปนั่งสนทนาธรรมกันตลอดคืนยันรุ่ง  หลังจากพบพูดคุยกับพระคุณเจ้าแล้วยิ่งต้องการพบพระพุทธเจ้าโดยเร็วรีบอำลาพระคุณเจ้าที่คุยด้วยรีบเดินทางไปพบพระพุทธเจ้า 

 คือยิ่งไปก็ยิ่งไกลห่างจากพระพุทธเจ้าเพราะผู้ที่กามนิตหนุ่มน้อยคุยด้วยทั้งคืนนั้นนะคือพระพุทธเจ้านั้นเองละ 

 ชาวพุทธส่วนมากก็เป็นเฉกเช่นเดียวกันกับกามนิต  เพราะปากกับใจต้องการเข้าถึงศาสนาพุทธ  แต่การกระทำยิ่งห่างออกไปทุกที ๆ รูปภาพของพระพุทธเจ้าตามที่ชาวพุทธส่วนมากเข้าใจยิ่งเหมือนพระพุทธรูปในโบสถ์หรือประดิษฐานในที่ต่าง ๆ ทุกที

 ถ้าเราไปดูประเทศต่าง ๆ ใบหน้าพระพุทธรูปก็คล้าย ๆ กับคนในประเทศนั้น ๆ เป็นสื่อแสดงว่า...ชาวพุทธยึดถือในตัวตนของบุคคลมากขึ้นกว่าที่จะเข้าไปในเหตุในผลของพระธรรม 

 จึงเป็นเหมือนกามนิตเด็กดื้อที่พบสนทนาธรรมกับพระพุทธเจ้าตลอดคืนแต่ไม่สัมผัสกับรสแห่งพระธรรมนั้น...นี้คือการอยู่ใกล้ธรรมแต่ไม่เห็นธรรมนั้นแล...