เรียนรู้จากพระไตรปิฎก

เรียนรู้จากพระไตรปิฎก

อักขรวิธีในภาษาไทยเทียบตามศัพท์ปาฬิในพระไตรปิฎกปาฬิ ฉบับสังคายนาสากลนานาชาติ พ.ศ. 2500

พระวินัยปิฎก

ภิกษุและภิกษุณีผู้ล่วงละเมิดพระวินัย มีความผิด เรียกว่า "ต้องอาบัติ"

ซึ่งมีโทษหนักเบาต่างกัน ดังที่ระบุเป็นอาบัติ 7 ประเภท ดังนี้

1. pārājika āpatti -- ปาราชิกะ อาปัตติ (อาบัติปาราชิก)  pārājika ปาราชิกะ , āpatti ปาปัตติ
2. saṃghādisesa āpatti -- สังฆาทิเสสะ อาปัตติ (อาบัติสังฆาทิเสส) saṃghādisesa สังฆาทิเสสะ
3. thullaccaya āpatt -- ถุลลัจจยะ อาปัตติ (อาบัติถุลลัจจัย) thullaccaya ถุลลัจจยะ
4. pacittiya āpatti -- ปาจิตติยะ อาปัตติ (อาบัติปาจิตตีย์) pacittiya ปาจิตติยะ
5. patidesaniya āpatti -- ปาฏิเทสนิยะ อาปัตติ (อาบัติปาฏิเทสนียะ) patidesaniya ปาฏิเทสนิยะ
6. dukkata āpatti -- ทุกกตะ อาปัตติ (อาบัติทุกกฎ) dukkata  ทุกกตะ
7. dubbhasita āpatti -- ทุพภาสิตะ อาปัตติ (อาบัติทุพภาษิต) dubbhasita ทุพภาสิตะ


หมายเหตุ : จากหนังสือ "พระไตรปิฎกสากล : อารยธรรมทางปัญญา... นำสันติสุขและความมั่นคงสู่โลก, พ.ศ. 2550" จัดพิมพ์โดย โครงการสมทบกองทุนเผยแผ่พระไตรปิฎกสากลในสมเด็จกรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ มูลนิธิร่วมจิตน้อมเกล้าฯ เพื่อเยาวชน ในพระบรมราชินูปถัมภ์. ปรับปรุงใหม่ พ.ศ. 2552.

(ในการจัดพิมพ์ใหม่ได้มีการ ปรับปรุงอักขรวิธีในภาษาไทยตามศัพท์ปาฬิในพระไตรปิฎกปาฬิ ฉบับสังคายนาสากลนานาชาติ พ.ศ. 2500 เช่นเขียนว่า ธัมมะ หรือ ธัมม์ (Dhamma) แทน ธรรม; วัคค์ หรือ วัคคะ (vagga) แทน วรรค; สุตตะ (sutta) แทน สูตร ตามภาษาปาฬิในพระพุทธศาสนา ซึ่งต่างจากคำว่า วรรค และ สูตร เป็นรากศัพท์์จากภาษาสันสกฤต ส่วนคำอื่นๆ ซึ่งทีี่มิใช่มีกำเนิดจากแนวความคิดพระพุทธศาสนาในพระไตรปิฎก เช่น อารยธรรม ก็คงใช้ ธรรม ตามความนิยมเดิม
 
(โปรดสังเกตุ ชื่อคัมภีร์พระไตรปิฎกสากลอักษรโรมันที่เขียนตามต้นฉบับการสังคายนาสากลนานาชาติ พ.ศ. 2500 อักษรโรมัน โดยมีคำว่า "ปาฬิ" ต่อท้ายทุกคัมภีร์ แสดงว่าเป็นพระไตรปิฎกภาษาปาฬิ เช่น มูลปัณณาสปาฬิ (ดูรายละเอียด) ต่างจากการตั้งชื่อคัมภีร์์ของพระไตรปิฎกภาษาปาฬิ ฉบับอักษรไทย ที่เรียกกันว่า มูลปัณณาสก์) 

สืบค้นข้อมูลเพิ่มเติมจาก
http://endowment.worldtipitaka.org/
http://studies.worldtipitaka.org/