สร้อยแสงดาว ...สร้างสะพาน ข้ามดาว บนราวรุ้ง หวังจรุง ความรัก ในห้วงหาว สร้างสะพาน เชื่อมใจ ไปสู่ดาว แม้จะหนาว แค่ไหน ใฝ่พบเจอ ..สร้างความฝัน งดงาม ตามทุ่งหญ้า จากศรัทธา ความรัก นั้นเสมอ หวังวันหนึ่ง จะร้อยดาว ไปฝากเธอ จึงนั่งเหม่อ ถักทอร้อย สร้อยแสงดาว ..ค่ำคืนนี้ ราตรี สีนวลผ่อง แสงจันทร์ส่อง สว่าง กลางฟ้าหนาว เก็บดาวน้อย ร้อยสลัก แทนรักเรา มอบให้เจ้า คนปลายฟ้า ที่ลาไกล ..ทุกวันนี้ ไม่มีเธอ คอยออดอ้อน เหมือนแต่ก่อน ใจสลด หมดสดใส มัจจุราช มาพราก ให้จากไกล สุดอาลัย เมื่อรัก ต้องจากลา ..ฉันกลับมา ครานี้ ณที่เก่า ความรักเรา เผาใจ ให้ห่วงหา ช่างร้อนรุ่ม ดุจไฟ ไหม้กายา เหมือนชีวา จะดับ ลาลับไป...
ดาวจ๋าอยู่ไหน
ดาวจ๋าดาว อยู่ไหน ไม่ทอแสง รู้ไหมข้า สิ้นแรง สุดโหยหา
เฝ้ารำพึง ถึงดาว ทุกเวลา ไม่เห็นดาว ทอแสงมา ข้าอาวรณ์
ยามนี้ใจ ของข้า ไม่ยอมหลับ ยังเฝ้าจับ ตามอง ดูแสงศร
จิตใจยัง ครวญคร่ำ และพร่ำวอน อยากจะนอน นอนไม่หลับ กลับพะวง
ไม่เห็นดาว คืนนี้ เห็นทีแย่ คงม้วยแน่ ชีวีเป็น ผุยผง
แสงเดือนคล้อย ลอยลับ ดับมอดลง ก็ยังคง ตั้งตามอง แสงของดาว
เหตุไฉน ไยเล่า ดาวไม่ส่อง หรือไปหลง คะนองคารมเขา
ปล่อยท้องฟ้า มีเพียงเดือน มาเยือนเรา คิดแล้วเศร้า ดาวไม่เยือน เหมือนดั่งเคย
มาเสริมเติมเต็มอารมณ์กลอนให้เพื่อนนะ สู้ สู้ สู้
สวัสดีตอนดึกๆคุณอ้อยเล็ก
ขอบคุณครับ คุณแบ่งปัน
ลีลาวดี เพื่อนรัก
คุณสุ ครับ
หน้าจะมีมากกว่านี้นะค่ะ
แต่ดีค่ะมีความรู้ดี
สนุกกับกลอนสร้อย