ศีลธรรมนำใจ
คำว่า ศีล ได้แก่สภาพเช่นไรศีลอย่างแท้จริงเป็นไปด้วยความมีสติ รู้สิ่งที่ควรหรือไม่ควรระวังการระบายออกทางทวารทั้งสาม คอยบังคับกาย วาจา ใจให้เป็นไปในขอบเขตของศีลที่เป็นสภาพปกติศีลที่เกิดจากการรักษามีสภาพปกติไม่คะนองทางกาย วาจา ใจ ให้เป็นที่เกลียดนอกจากนี้ศีลยังเกี่ยวข้องกับใจของเราหากเราบังคับจิตใจของคนแต่ละคนไม่ให้ยุ่งเกี่ยวกับสิ่งผิดไม่ทำผิดศีลเมื่อนั้นใจเราจะไม่เกดทุกข์ ความทุกข์เกิดที่ใดเราคงรู้ดีความทุกข์ควรดับที่ใจไม่มีใครจะช่วยดับกิเลสในใจเราได้
ศีล นั้นอยู่ที่ไหนมีตัวตนเป็นอย่างไร ใครเป็นผู้รักษาแล้วก็รู้ว่า ผู้นั้นเป็นตัวศีลศีลก็อยู่ที่ตนนี้ เจตนาเป็นตัวศีล เจตนา คือ จิตใจ คนเราถ้าจิตไม่มีก็ไม่เรียกว่าตน มีแต่กายจะทำอะไรได้ ร่างกายกับจิตต้องอาศัยซึ่งกันและกันเมื่อจิตไม่เป็นศีล กายก็ประพฤติไปต่าง ๆ ผู้มีศีลแล้วไม่มีโทษจะเป็นปกติแนบเนียนไม่หวั่นไหว ไม่มีเรื่องหลงหาหลงขอคนที่หา คนที่ขอ ต้องเป็นทุกข์ขอเท่าไรยิ่งไม่มี ยิ่งอดอยาก ยากเข็ญยิ่งไม่มีกายกับจิต เราได้มาแล้วมีอยู่แล้ว ได้จากบิดามารดาพร้อมบริบูรณ์แล้ว จะทำให้เป็นศีลก็รีบทำศีลมีอยู่ที่เรานี้แล้ว รักษาได้ไม่มีกาล ได้ผลไม่มีกาล
ผู้มีศีลย่อมเป็นผู้องอาจกล้าหาญ ผู้มีศีล ย่อมมีความสุข ผู้จักมั่งคั่งบริบูรณ์ สมบูรณ์ไม่อด ไม่อยาก ไม่จน ก็เพราะรักษาศีลได้สมบูรณ์ จิตดวงเดียว เป็นศีลเป็นสมาธิเป็นปัญญา
