หนึ่งปีที่ผ่านมา ชีวิตเปลี่ยนแปลงมากมาย จากสถานะ “เสมือนไร้สัญชาติ” มาเป็น “คนไทย” เมื่อหวนคิดไปถึงการต่อสู้ที่ผ่านมา มันเป็นช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยรสชาติจริงๆ ทั้งเหนื่อย ทั้งล้า ทั้งท้อ ทั้งโกรธ บางทีก็เดินหน้าไปทั้งน้ำตาแต่ในบางเวลาก็มีความสวยงาม รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ...
นึกย้อนกลับไปถึงวันแรกที่เข้าไปพยายามยื่นคำขอแปลงสัญชาติอย่างมุ่งมั่นที่จังหวัดแพร่ตอนปี 2547 และถูกปฏิเสธเป็นครั้งแรก...
หลังจากนั้น ก็พยายามดำเนินเรื่องตามทุกลู่ทางที่มี บางทีก็คืบหน้า บางทีก็วนเวียนอยู่ที่จุดเดิม...
...ปี 2548 สอบติด มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์ วันนั้นรู้สึกดีใจหลุดโลก แต่แอบหวั่นนิดๆว่าปัญหาสัญชาติจะเป็นอุปสรรคต่อการเรียนแต่ตั้งใจว่าจะเรียนให้จบให้ได้
ได้ขอความช่วยเหลือจากรศ.ดร.พันธุ์ทิพย์ กาญจนะจิตรา สายสุนทร จำวันนั้นได้ดี อาจารย์ไม่อยู่ก็เลยนั่งลงตรงหน้าห้อง เขียนคำร้องแล้วทิ้งไว้ที่กล่องหน้าประตู...
... ปลายปี 2550 โดนเจ้าหน้าที่บางคนว่าเอาแรงๆเพราะเขียนจดหมายเรียกร้องความเป็นธรรมถึงมท. 1 หลายฉบับ เจ้าหน้าที่ยืนยันว่ายังไงก็จะไม่เสนอเรื่องให้ท่าน ไม่ว่าคุณสมบัติจะครบหรือไม่
...หลังจากนั้นประมาณสิบวัน เรื่องราวลงหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องพลิกหน้ามือเป็นหลังมือ รับเรื่องโดยไม่ขัดข้อง
ตอนสิ้นเดือนธันวาคม ได้ข่าวมาตรา 23 ...อึ้ง... แล้วอึ้งอีกในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2551 อาจารย์พันธุ์ทิพย์โทรศัพท์มาแจ้งข่าวว่าเป็นวันแรกที่ได้สัญชาติโดยผลของกฎหมาย
วันที่ 3 มิถุนายน 2551 ไปยื่นเรื่องขอลงรายการสัญชาติไทยที่สำนักงานเขตจตุจักร ต่อมาวันที่ 10 ไปให้คำพยานและยื่นเอกสารประกอบ
วันที่ไปเป็นพยานบุคคลให้ฟองจันทร์
วันที่ 11 ท่านผู้อำนวยการเขตเซ็นอนุมัติ น้ำตาเอ่อด้วยความตื้นตัน...
ในที่สุด ได้ทำบัตรประจำตัวประชาชนที่สำนักงานเขตจตุจักร วันที่ 12 มิถุนายน 2551
บัตรออกจากเครื่อง สดๆ ร้อนๆ
ยิ้มแฉ่งในวันที่ 12 มิถุนายน 2551 ณ สำนักงานเขตจตุจักร
แน่นอนทีเดียว เราจะไม่มีวันวันนี้ ถ้าขาดบุคคลที่ให้ความรักให้กำลังใจและให้ความช่วยเหลือมาโดยตลอด
ก่อนอื่นต้องกราบเท้าขอบคุณพ่อแม่ผู้เลี้ยงมาจนโตด้วยความอดทน และพี่ชายทั้งสองคนที่เป็นเพื่อนเล่นตอนเด็ก(ทั้งเล่นและตีกัน ตามประสาเด็กคะ) เชื่อว่าทุกคนจะได้สัญชาติไทยตามฝันคะ จะสู้สุดกำลังเพื่อให้หลานได้ทำบัตรประชาชนตอนอายุ 15 ปีบริบูรณ์ ไม่ต้องรอจนอายุ 25 เหมือนอาฟองนะจ๊ะ
สามพี่น้อง พ.ศ. 2531
ขอบคุณครอบครัวตั้งประสิทธิ์ ที่ให้ความรักความอบอุ่น เอื้อเฟื้อที่พักที่นอนและอาหารหลายมื้อตอนมาสอบเอ็นทรานซ์ที่กรุงเทพฯ “แม่เลี้ยงติ๊ก” อีกคน ไม่ลืมน้ำใจคะ ขอบคุณท่านพินิจ สุเสารัจ ท่านชลีรินย์ เภาพัฒนา อมรศักดิ์ ท่านตรัณ ขมะวรรณ และผู้พิพากษาท่านอื่นๆที่ยื่นมือมาช่วยด้วยความเมตตา เป็นกำลังใจและแรงบันดาลใจจริงๆคะ พี่ๆที่กองการต่างประเทศ ศาลอาญารัชดาภิเษกทุกคนด้วย ขอขอบคุณอาจารย์ผู้สอนทุกท่านโดยเฉพาะอาจารย์ปฐมฤกษ์ เกตุทัต อาจารย์ที่ปรึกษาที่รับปรึกษาสารพัดปัญหาของฟองจันทร์ และอาจารย์บุญเลิศ วิเศษปรีชา ขอบพระคุณอย่างยิ่งอาจารย์พันธุ์ทิพย์ที่รักนับถือและมวลมิตรทีมงานที่คอยกู้เราไว้ทุกสถานการณ์ ตลอดจนเพื่อนๆ น้องๆชุมนุมโขนธรรมศาสตร์ คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะนิติศาสตร์ และคณะสังคมสงเคราะห์และอีกหลายคนที่ไม่ได้เอ่ยชื่อ จะไม่มีวันลืมเลือนคะ
หน้าสำนักงานเขตฯ กับอาจารย์ปฐมฤกษ์
มอบดอกไม้ขอบคุณนายพรเลิศ พันธุ์วัฒนา ผู้อำนวยการเขตจตุจักร
----------------------------------------------
โปรดดูรูปของฟองจันทร์ในช่วงของการยื่นขอสัญชาติไทยตามมาตรา 23 ต่อนายทะเบียนราษฎรที่เขตจตุจักร
----------------------------------------------
น้องฟองจันทร์ที่รัก
พี่ได้อ่านบทความที่น้องเขียนข้างต้นนี้แล้วรู้สึกภาคภูมิใจในตัวน้องอย่างยิ่ง พี่ปลาบปลื้มยินดีที่น้องได้ร่วมชาติกับคนไทยทั้งประเทศมาแล้วหนึ่งปี พี่ขอแสดงความยินดีกับคนไทยทั้งชาติด้วยที่ได้น้องฟองจันทร์มาเป็นคนไทยเพิ่มอีกหนึ่งคน คนไทยเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลกที่ได้อยู่ใต้พระบารมีของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่ได้อยู่ใต้ร่มธงไทย ได้อยู่บนผืนแผ่นดินไทย
พี่ก็กราบเท้าคุณพ่อคุณแม่เช่นกันที่ได้พาพี่มาอยู่ประเทศไทย ที่ได้ให้พี่เข้าโรงเรียนไทย ที่ตั้งชื่อและนามสกุลไทยให้ครอบครัวของเรา ถ้าไม่มีคุณพ่อคุณแม่พาเรามาก็ไม่มีโอกาสเป็นคนไทยแน่ๆ และถ้าไม่มีคนไทยอีกหลายต่อหลายคนช่วยครอบครัวเราน้องฟองจันทร์ก็คงยังไม่ได้สัญชาติไทย และพี่ก็เชื่อว่าจะต้องมีใครมาช่วยให้พ่อพี่และหลานได้สัญชาติไทยแน่ๆ
ขอบใจน้องฟองจันทร์ที่เป็นกำลังใจสำคัญให้ครอบครัวมาตลอด และพร้อมเสมอที่จะสู้เพื่อให้พ่อพี่และหลานได้สัญชาติไทย สาธุ ขอให้ปีนี้เป็นปีสุดท้ายที่พ่อกับพี่และหลานของน้องฟองจันทร์จะต้องทนกับการเป็นพลเมืองชั้นสอง.....จะเป็นฝรั่งก็ไม่ใช่ จะเป็นคนไทยทางการก็ไม่ให้ คนเสมือนไร้รัฐต้องตกเป็นคนชายขอบ ทนอยู่กับสภาพก้ำกึ่งจริงๆ พี่ขอเป็นคนไทยด้วยคน พี่ขอได้อยู่ใต้ร่มธงไทยด้วยความภาคภูมิใจในความเป็นไทยเช่นคนไทยคนอื่นๆก็นับว่าเป็นพระพรล้นหลามอย่างยิ่งในชีวิต
ด้วยความรัก
จากพี่อุดม
มานั่งพับเพียบอ่านเรื่องของฟองจันทร์ อีกคน
ผมจำได้ว่าวันที่เห็นฟองจันทร์ครั้งแรก ผมยังงงอยู่เลย สาวอะไรพูดไทยชัด น่าตาเหมือนฝรั่งเปี๊ยบ
พอวันที่ 6 มิถุนา ที่ผ่านมายิ่งสงสัยใหญ่เมื่อฟองจันทร์ แนะนำตัวว่าเป็นคนไทยตามม.23
ตกบ่าย ๆ ผมขยับเข้าไปใกล้ ๆ ดูว่าฟองจันทร์เขียนอะไร เธอเขียนภาษาไทยได้เป็นธรรมชาติเหมือนเรา ๆ ท่าน ๆ นี่แหละ
มาวันนี้หายสงสัยครามครันเลยทีเดียว อิ อิ
ยินดีต้อนรับพลเมืองไทยอีกหนึ่งครับผม :)
คุณ "จันทร์กระดาษ"
จำได้คะ เขียนอยู่ดีๆมีคนมาขยับเข้าใกล้ ถามว่าเขียนอะไร งงกันทั้งสองฝ่ายแหละ แหะๆ ขอบคุณมากที่ให้การต้อนรับอย่างอบอุ่นคะ คงได้เจอกันอีก
พี่อุดม
ต้องได้คะต้องได้สักวันหนึ่ง เจ้าหน้าที่ชุ่ยๆชั่วๆไม่สามารถกดขี่เราได้ตลอกไป สักวันหนึ่ง สิ่งที่เค้าทำจะย้อนคืนมาทำลายตัวเขาเอง
น้องฟอง
ขอแสดงความดีใจด้วยนะ( อาจช้าไปหน่อย )ขอให้น้องฟองจันทร์ประสพผลสำเร็จในสิ่งที่ดีๆนะน้าและครอบครัวขอเป็นกำลังใจ
น้ามัด,แหม่ม,น้องฝ้ายและน้องแพร จ๊ะ ( ลำปาง )
ปล.ถ้านึกไม่ออกว่าเป็นใครติดต่อมาที่ Mail นี้นะแล้วจะส่งรูปตอนที่ไปที่เที่ยวที่บ้านบนดอยไปให้ดู ( ถ่ายเมื่อ 10 ปีที่แล้ว )
ติดต่อตาม Mail นี้นะ [email protected] ตอนนี้น้ายังติดต่อกับเปี๊ยกทางวิทยุสมัครเล่นระบบ Echolink ส่วนมากคุยกันช่วงวันหยุด
น้ามัด
ขอเป็นกำลังใจให้น้องฟองและครอบครัวค่ะ
อาจารย์ ปฐมฤกษ์ เกตุทัต เป็น อาจารย์ที่เก่งมากค่ะ ท่านสอนได้เป็นไสตน์ท่าเอง
ทุนทางสังคม เป็นวิชาที่ดีคะ
จะตั้งใจทำงานส่งนะคะ
ขอบคุณคะ
หลงเข้ามาอ่านโดยบังเอิญค่ะ เพราะกำลังนั่งดูทีวี+เล่นเน็ตอยู่ คุณพ่อกับพีชายน้องฟองกำลังออกทีวีคะ ^ ^
ครอบครัวน้องฟองเป็นครอบครัวที่น่ารักมากและน่าทึ่งมากๆ เลยค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะคะ ขอให้สมหวังในเร็ววัน การรอคอยมันทรมาณ เเต่ฟ้าหลังฝนย่อมแจ่มใสเสมอคค่ะ
ครบระอบสามปีแล้วที่ได้ยื่นคำขอลงรายการสัญชาติที่สนง.เขตจตุจักรคะ
ใครอยากร่วมฉลองกับฟองจันทร์ โปรดดูวิดิโอดังต่อไปนี้
หลงเข้ามาอ่าน ยินดีด้วยนะครับ
หลงเข้ามาอ่าน ยินดีด้วยนะครับ
เริ่มสนใจครอบครัวสุขเสน่ห์ตอนเห็นคุณอุดมพูดคำเมืองกับอาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ และทราบว่ามีปัญหาเรื่องสัญชาติ ก็เลยค้นหาคุณอุดม จนพ่วงถึงน้องฟองจันทร์ แสดงความยินดีด้วยครับที่ได้เป็นคนไทย ถึงแม้จะช้าไป 11 ปีก็ไม่สาย ผมเป็นคุณครูเเจอปัญหาแบบครอบครัวคุณกับนักเรียนทุกโรง เรื่องสัญชาติผมพยายามศึกษากฎหมายและถามผู้รู้ นักเรียนบางคนก็ได้ บางคนก็ยังได้แต่ให้กำลังใจเด็กๆ เด็กหลายคนเรียนเก่งแต่ไม่สามารถเรียนต่อได้เพราะข้อจำกัดนี้
เริ่มสนใจครอบครัวสุขเสน่ห์ตอนเห็นคุณอุดมพูดคำเมืองกับอาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ และทราบว่ามีปัญหาเรื่องสัญชาติ ก็เลยค้นหาคุณอุดม จนพ่วงถึงน้องฟองจันทร์ แสดงความยินดีด้วยครับที่ได้เป็นคนไทย ถึงแม้จะช้าไป 11 ปีก็ไม่สาย ผมเป็นคุณครูเเจอปัญหาแบบครอบครัวคุณกับนักเรียนทุกโรง เรื่องสัญชาติผมพยายามศึกษากฎหมายและถามผู้รู้ นักเรียนบางคนก็ได้ บางคนก็ยังได้แต่ให้กำลังใจเด็กๆ เด็กหลายคนเรียนเก่งแต่ไม่สามารถเรียนต่อได้เพราะข้อจำกัดนี้