สถาบันการเงินของคนธรรมดา

ได้ยินเรื่อง กองทุนหมู่บ้าน  บัญชีครัวเรือน  กลุ่มออมทรัพย์  อะไรทำนองนี้อยู่บ่อย ๆ  จนทำให้ย้อนอดีตไปเมื่อเกือบ 30 ปีที่แล้ว เคยทำงานส่งเสริมและเผยแพร่ รวมไปถึงการจัดตั้งกลุ่มเครดิตยูเนี่ยน เกือบทั่วประเทศ ร่วมกับเพื่อน ๆ ที่ทำงานพัฒนาหลายองค์กร  จนวันนี้ได้เห็นเครดิตยูเนี่ยนหลายแห่งเติบโต  หลายแห่งปิดตัวเอง 

ยังมีความเชื่อว่า ชาวบ้านเขาทำกันเองได้ จากอดีตคนที่ทำเรื่องทำนองนี้ได้รับการถูกตราหน้าว่า กลุ่มเถื่อน รับเงินต่างชาติ เอนเอียงในเรื่องศาสนา และเป็นการปลุกระดมชาวบ้านด้วยซ้ำไป

กระบวนการทางสังคม  เป็นกลไกที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ  ไม่มีสูตรสำเร็จ ไม่มีตำรา  แต่ขึ้นอยู่กับสถานการณ์  การเมือง ผู้นำ สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์  สภาพเศรษฐกิจ และสภาพของสังคมในขณะนั้น

จำนวนเงินนับล้าน ที่เกิดขึ้นด้วยน้ำพักน้ำแรงของชาวบ้านธรรมดา ได้งอกเงยขึ้น ทำคุณประโยชน์ในรูปแบบต่าง ๆ ของแต่ละท้องถิ่นได้พอสมควร  แต่นั่นเป็นเพียงผลพลอยได้เท่านั้น  แต่สิ่งที่ได้มากกว่าคือ ความเป็นมนุษย์ ความเป็นคนที่มีคุณค่าของสังคม  เป็นคนที่มีเพื่อน  บางคนยังอยู่ในสถานคุมขังเพราะ  ''เงิน''  ที่ว่านี้กลายเป็นพิษ  บางคนต้องย้ายหนีออกจากชุมชนนั้นไปเพราะ "เงิน'' นี้อีกเช่นกัน

ย้อนกลับมาดูตัวของเราเอง  แม้จะอยู่ในแวดวงโดยอาชีพจริง ๆ เพียงสี่ปี ที่เหลือเป็นเพียงเงา คอยติดตามอยู่ข้างหลัง  ยังได้รับอานิสงมาจนถึงทุกวันนี้  ทั้งเพื่อนพ้อง น้องพี่ ที่ดิน บ้าน ความรัก ความอบอุ่น มิตรภาพที่แสนดี และยังทำบัญชี ฉบับครอบครัวทุกวันไม่เคยขาด

พร้อมที่จะแบ่งปันประสบการณ์กับทุกท่านด้วยความจริงใจ

นิคม สุบงกช