นับแต่วินาที่นี้ไป...จะมีความสุขกับวินาที่ต่อไป.

11.00 น. วันนี้ไป ANC. รพ.ตกใจ...น้ำหนักหายไป...เกือบ 10 กก.ก็รู้ว่าอีกหน่อยก็ขึ้นเอง...

อาการกินไม่ได้...เบื่ออาหาร...มีน...บ้านหมุน...คลื้นไส้...มากขึ้น...แต่ทำงานเพราะการทำงานจะทำให้

ลืมอาการพวกนี้ไป...ว่างก็เพลอคิดถึงคำพูดคน...การกระทำของคน....ก็ให้กำลังใจตัวเอง....

คนที่พยายามหาเหตุผลเข้าข้างตัวเอง...เพื่อปกป้องตัวเอง...สามารถหาเหตุผลได้ทุกอย่าง....

แล้วทำมั้ยเราจะให้การกระทำคำพูดของพวกเขาทำลายสิ่งดีๆที่อยู่ในตัวเราชีวิตเรา....

พวกเขาทำแล้วถามว่า...เขาจะสุข...จะรำรวย...กว่าที่เป็นอยู่ก็ป่าว....อย่างนี้ก็ได้พูดคุยสนุกปาก...

หัวเราะสนุกปากลับหลังโดยอีกฝ่ายไม่ได้รู้เรื่องราวใดเลย....ท่านผอ.เคยบอกว่า...ดีเสียอีก..นั้นเป็น

การที่เราได้สงเคราะห์คนอื่นให้มีความสุขกับการได้นินทาว่าร้ายเรา...การอ่านหนังสือปรัชญาชีวิต

...เข้าใจชีวิตมากขึ้น...มีพี่หมูบอกว่าการรู้สึเกลียดมันไม่ดีต่อตัวเรา...การให้อภัยทาน...เป็นทานยิ่งใหญ่

ที่สุด...อยากบอกพี่หมู่ว่า...ในชีวิตไม่เคยโกรธเกลียดใคร...ให้เท่าที่ให้ได้...เมื่อถึงจุดหนึ่งการกระทำ

บ้างอย่างไม่สามารถอภัยให้ได้จริงๆ....นับแต่วินาที่นี้ไป...จะมีความสุขกับวินาที่ต่อไป...ความเห็นแก่ตัว

ของคนกลุ่มหนึ่งไม่สามารถทำลายความจริงได้...แล้ววันหนึ่งพวกเขาต้องชดใช้ในสิ่งที่เขาทำ...

ไม่ช้าก็เร็ว....เย็นนี้ต้องจัดกระเป๋าเตรียมเดินทางวันอาทิตย์เช้า...พี่หมูไปด้วยกันมั้ยค่ะ..ก็ไม่ใช่..น่ะครับ

555...