แม่น้ำไหลผ่านกั้นสองฟากฝั่ง มันแบ่งความเป็น “ในเมือง” กับชนบท” อย่างน่าอัศจรรย์

เมื่อตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก

 

          ในวัยเด็กครอบครัวของฉันอาศัยอยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่มีความเป็นชนบทร้อยเปอร์เซ็นต์  อย่างไรนะหรือ?  คือไม่มีไฟฟ้า  น้ำประปา และสิ่งอำนวยความสะดวกใดๆ นะซิคะ  แสดงว่าหมู่บ้านนี้คงห่างไกลตัวเมือง และกันดารมากเลยซินะ...เปล่าเลย... หมู่บ้านนี้อยู่ใกล้ตัวเมือนิดเดียวเอง  แค่แม่น้ำน่านไหลผ่านกั้นสองฟากฝั่ง  มันแบ่งความเป็น ในเมืองกับชนบท(บ้านนอก) อย่างน่าอัศจรรย์

            หมู่บ้านนี้ไม่มีแสงสี ศิวิไล   แต่...เป็นหมู่บ้านแห่งความสุข ร่มเย็น ทุกคนอยู่กันอย่างเรียบง่าย มีน้ำใจ ซื่อสัตย์สุจริต เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ คนในหมู่บ้านรู้จักกันหมดเหมือนญาติสนิท บ้านใกล้เรือนเคียงจะแบ่งปันอาหาร กับข้าว ขนม ผัก ผลไม้ให้กันเสมอ แม้กระทั่ง ปลา กบ ที่หามาได้ ถ้ามีมากก็จะแบ่งให้เพื่อบ้านด้วย....สิ่งที่ฉันเห็นและสัมผัสมาตั้งแต่เด็กนี้เองกระมัง  จึงหล่อหลอมตัวฉันมีนิสัยชอบช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อื่นเสมอ....

 

ชนบท..บริสุทธิ์...
งามประดุจ ผ้าขาวใส...
สวยซึ้งถึงจิตใจ...
อยู่อย่างไทย...แบบ."พอเพียง"...