ได้รับ forward mail มาน่าสนใจ ในเรื่องการเตรียมตัวเตรียมใจให้พร้อมรับมือกับการทำงานในโลกของการเปลี่ยนแปลงเคียงคู่กับการโรยลาของรูปร่างหน้าตาและวิชาความรู้ในตัว การเรียนรู้เพื่อการปรับตัวปรับปรุงเปลี่ยนแปลงนั้นจึงจะผ่านคืนวันไปได้อย่างสง่างาม ลองมาดูใจความเรื่องของ E แก่ กัน

“E แก่”

 

                ชีวิตในสำนักงานเอกชนมักปรากฏภาพอย่างนี้เสมอ  เมื่อมีพนักงานใหม่สาวสวยมาทำงาน  พนักงานชายมักเข้าไปกุลีกุจอช่วยเหลือ “ขาดอะไรเรียกผมได้ทุกเมื่อครับ”

                ข้อมูลวิเคราะห์ของฝรั่งรายงานมานานแล้วว่า  คนมีหน้าตาดีมักก้าวหน้าในอาชีพการงานกว่าคนหน้าตาธรรมดาหรือไม่ดี

                เหตุผลง่ายมาก  คนทั่วไปชอบอยู่ใกล้คนสวยมากกว่าคนไม่สวย

                แต่องค์กรเดินหน้าด้วยคนเก่งไม่ใช่คนทำงานไม่เป็น

                จริง...แต่ความจริงอีกข้อคือ  มีคนยินดีฝึกคนสวยที่ไม่เก่งมากกว่าคนไม่สวยและไม่เก่ง

                ผมเคยได้ยินคนทำงานชายเอ่ยแบบขำ ๆ ว่า “หากเป็นหญิงสาวสวยผมเทรนได้เสมอ  แต่หากไม่สวย  คุณไม่มีอารมณ์อยากเทรน ?”

                “แม่น”

                “ถ้าหุ่นดีมากจะรับเทรนถึงบ้าน ?”

                “คอเร็คท์”

                “ไปรับไปส่งด้วย ?”

“แน่นอน  ผมเป็นโรคแพ้คนสวย  ยิ่งถ้าสูง  หุ่นดี  ผมยอมเสียเวลาเทรนเสมอ  แต่ถ้าเป็นอีแก่ โนมู้ด”

                สำหรับคนที่อยู่ในวัยดึกดำบรรพ์ไม่รู้สึกขำด้วย  ก็ไม่น่าจะขำ  เพราะจากสถิติ  ผู้หญิงจำนวนมากพบ

ประสบการณ์คับแค้นคล้าย ๆ กัน  นั่นคือ  เมื่ออายุกรายเข้าเลข 4  มักถูกมองเป็นหัวสิว  คือต้องบีบให้ออกเร็วที่สุด  ผู้หญิงวัยสี่สิบขึ้นไป  ที่ไม่มีคุณสมบัติโดดเด่น  มักออกจากงาน  เพราะเงินเดือนสูงแต่ดูไม่สวยเหมือนเดิมแล้ว

                ใช่  นี่เป็นภาพปกติ  ใช่  โลกไม่ยุติธรรมเลย

                ความจริงจะบอกว่าปัญหานี้เกิดขึ้นกับผู้หญิงอายุเลย 40  อย่างเดียวก็ไม่ถูกทั้งหมด  ผู้ชายที่อายุเกิน 40  ก็ประสบประสบปัญหาเช่นกัน  ความเหมือนกันในข้อนี้ก็คือ  คนที่ถูกทอดทิ้งล้วนอยู่ในกลุ่มที่เรียกว่า  expedable  หรือ  เขี่ยทิ้งได้  เพียงแต่สัดส่วนของผู้หญิงที่เป็นพวก expedableสูงกว่าชายเท่านั้น

                กลุ่ม expedable  คือพวกที่ผู้บริหารเชื่อว่า  เป็นพนักงานที่ไม่สร้างรายได้ให้องค์กร  ไม่สร้างภาพพจน์ที่ดีต่อองค์กร  ต้นทุนสูงเกินไป  และปรับตัวไม่ได้กับโลกใหม่

                คนที่ไม่ประมาทต้องรู้จักวิเคราะห์คุณสมบัติของตัวเอง (โดยไม่มีอคติ) ให้ออกว่าตนเป็นพวก expedable หรือไม่

                ความจริงคือ  โลกวันนี้หมุนเร็วกว่าเดิม  ความรู้  ทักษะที่เรียนมาจากรั้วมหาวิทยาลัยอาจล้าสมัยในไม่กี่ปี  ดังนั้น  หากคุณเรียนครั้งสุดท้ายเมื่อยี่สิบปีก่อนและไม่เคยขวนขวายหาความรู้ใหม่  บวกกับการแต่งกายแบบล้าสมัย  คุณก็อาจเข้าไปอยู่ในข่าย “เขี่ยทิ้งได้” ไม่ยาก

                การทำงานยุคใหม่  ต้องการทั้งความรู้  ความสามารถ  ในการนำเสนอการสื่อสาร  การแต่งกายดี  และทำให้ตัวเองดูดี (โดยไม่จำเป็นต้องแพง) ก็เป็นการนำเสนออย่างหนึ่ง

                ลูกค้าไม่ชอบคุยกับคนไม่สวยก็จริง  แต่ลูกค้าไม่รังเกียจที่จะสนทนากับคนฉลาดทันโลกแน่นอน  เมื่อรู้ว่าความรู้ไม่พอก็เรียนเพิ่มเติมทักษะ  อย่ารอจนกลายเป็นอีแก่  แล้วค่อยมาแก้ปัญหา

                เมื่อรู้ว่าตนเองไม่มีเสน่ห์  ก็หัดเสริมบุคลิกภาพของตนเอง  เพราะถึงอายุยังน้อยแต่ไม่รู้จักดูแลก็กลายเป็น “อีแก่”  ได้เช่นกัน

                เปิดหัวใจ  เปิดสมอง  เรียนรู้โลกใหม่  คุณไม่มีทางรู้ว่าวันหนึ่งมันอาจเป็นคุณสมบัติพิเศษของคุณ  ซึ่งนอกจากปกป้องคุณจากการเข้ากลุ่ม expedable แล้วยังไปไกลกว่านั้นมาก

                ชีวิตยังสนุกได้แม้วัยจะเป็นเลข 4,5,6 เพราะถึงจะไม่ถูกคัดเข้ากลุ่ม “เขี่ยทิ้งได้” ก็ไม่มีอะไรแย่ไปกว่าการทำงานไปวัน ๆ อย่างน่าเบื่อหน่าย  และรอวันเกษียณตามกำหนด