ทำอะไรให้บอกกล่าวกันก่อน บอกกล่าวแล้วยังไม่เข้าใจ ไม่สำเร็จเรื่องอะไร ก็ยังคงให้ทำความเข้าใจต่อไป ไม่ท้อ

ได้เล่าไว้แล้วว่าการทำงานด้วยใจบางขณะก็ไ้ด้ลูกท้อแถมมาได้ เพื่อให้การทำงานในฐานะ node ดำเนินไปด้วยดีไม่มีลูกท้อมาแถมมากนักในสถานที่ทำงานขนาดใหญ่ๆ ซึ่งอุ้ยอ้าย ขยับตัวแล้วมักอึดอัดด้วยติดกับอยู่กับระบบระเบียบแล้วทำให้คนที่เข้ามาบอกเรื่องราวมีเรื่องกวนตัวเมื่อยเนื้อเมื่อยตัว กวนใจให้เมื่อยใจได้นั้น  มีความจำเป็นอย่างยิ่งที่เมื่อเริ่มต้นควรมีการบอกกล่าวให้ผู้นำองค์กรเกิดความเข้าใจในทิศทางและเรื่องราวที่กำลังจะดำเนินไป

ดังนั้นแม้ว่าในตอนที่เริ่มเข้าไปเกี่ยวข้องในฐานะ  node เบาหวานของกระบี่ ทีมของเราจะดำเนินการภายใต้ระบบ แต่ในเมื่อการดำเนินงานต่อต้องเกี่ยวข้องกับสหวิชาชีพอีกหลากหลาย จึงจำเป็นที่จะต้องให้ข้อมูลพวกเขาว่า้รับเรื่องอะไรมาทำต่อ ทำไปเพื่อประโยชน์อะไร ใครบ้างได้ประโยชน์เพื่อเดินทางในการทำงานไปร่วมกันและทันๆกัน  ฉันจึงไปหารือกับเจ้านายขอเวทีชี้แจงก่อนทำงานหาคุณกิจจากสหวิชาชีพของร.พ. เจ้านายก็ดีใจหายรับปากและให้เวลาจัดเวทีให้ทุกวิชาชีพมารับรู้ด้วยกัน 

เหตุการณ์นี้ได้ทำให้เราได้ตัวทันตแพทย์เภสัชกรและพยาบาลบางคนที่ได้ดูแลผู้คนชาวเบาหวานมาเล่าเรื่องสู่กันฟังในเวทีที่เราจัดขึ้นเพื่อพูดคุยกับแมวมองในวันที่13-14 พฤษภาคมที่ผ่านมา อีกทั้งยังทำให้เหล่าพยาบาลที่รักทั้งหลายในกลุ่มการพยาบาล อีกทั้งบรรดาน้องๆจากอีกหลายกลุ่มงานตาโตขึ้นกับการเตรียมเรียนรู้ อะไรหว่า การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ อะไรหว่าตลาดนัดความรู้ ชื่อแปลกจัง

ขณะ่ที่ทีมกระบี่ทำงานไปด้วยกัน ทีมงานในรพ.อื่นก็ทำงานของตนไปด้วย และใช่ว่าร.พ.4 แห่งที่ไปหลุยทราเวิร์นด้วยกันจะทอดทิ้งกันนะ  เราติดต่อกันเสมอทางโทรศัพท์และอีแมวที่วิ่งวนอยู่ในอินเตอร์เน็ต เมื่อลงมือฝึกทำงาน นับว่ากระบี่่ได้เปรียบกว่าร.พ.อื่นอีตรงที่ได้พบและทำงานด้วยกับทีมงานตัวเป็นๆของร.พ.ท่าศาลาและร.พ.สุไหง-โกลก การพบกันทำให้ต่างคนต่างได้แลกเปลี่ยนมุมมองการทำงานและบอกกล่าวถึงโอกาสพัฒนาของร.พ.ของตนออกมาให้ได้รับรู้กัน 

หลังจากปะหน้ากัน การแลกเปลี่ยนข้อมูลกันนั้น ก็ยังใช้การส่งอีเมล์คุยกันไปด้วยพร้อมๆกับมีการต่อสายคุยกัน คุยกันแต่ละทีรู้กันเลยว่าต่างคนต่างไม่ใคร่ได้ว่างกันเท่าไร ดีนะที่ตกลงกันไว้ว่าจะใช้อีแมวส่งข่าวคุยกัน ไม่งั้นตลาดนัดความรู้ภาคใต้ที่รับมาเพื่อจะร่วมกันจัด มีหวังจอดตั้งแต่ไม่ได้เริ่มแจวเชียวแหละ 

ร.พ.กะพ้อเป็นร.พ.แห่งเดียวที่ทีมกระบี่ไม่มีโอกาสทำงานด้วยแบบเจอตัวเป็นๆ  เมื่อติดตามถามข่าวจากกะพ้อเพื่อกำหนดวันจัดตลาดนัดเบาหวานภาคใต้ จึงได้ทราบว่าทางกะพ้อขาดความคล่องตัวในการทำงานและยังลังเลไม่กล้าลงมือทำงาน

โชคดีที่ฉันรู้จักผู้ช่วยผู้บริหารในสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดซึ่งรับผิดชอบสายงานส่งเสริมสุขภาพอยู่  เมื่อรับรู้เรื่องของน้อง ฉันจึงกริ๊งไปหาพี่คนนี้ทันที ถามไถ่เรื่องความสนใจในการดำเนินงานด้านเบาหวาน ในจังหวัดปัตตานี พี่เขาเล่ามาให้ฟังว่าเคยทำงานปูพื้นฐานไว้แล้วโดยให้ทีมวิทยากรจากเทพธารินทร์ลงไปช่วยทำให้ บังเอิญไม่ได้ถามว่าใช่อาจารย์วัลลารึเปล่า่ เพราะมัวแต่ดีใจว่างั้นง่ายสำหรับกะพ้อซิผู้บริหารระดับจังหวัดเขาเอาด้วยนี่งานนี้

เมื่อรู้ว่าพี่เขาเปิดใจกับเรื่องระบบการดูแลผู้คนชาวเบาหวานในปัตตานี ฉันจึงถือโอกาสคุยต่อและเล่าเรื่องราวของกะพ้อให้ฟังพร้อมทั้งบอกบทบาทการเป็น node ให้รู้จักด้วย ได้ขอให้พี่เขาช่วยหนุนให้น้องหนูที่กะพ้อทำงานได้ง่ายๆกันหน่อยได้ไหม พี่เขาน่ารักมากเลยนะ ขอบอก ตอบมาว่ายินดีสนับสนุน ให้บอกเด็กจากกะพ้อมาเจอที่สสจ.ปัตตานีได้เลย เข้ามาๆเข้ามาคุยกันก่อนแล้วจะหนุนต่อให้ทำงานขยายผลในจังหวัดปัตตานีให้  เข้าทางเลยใช่ไหม  คำตอบนี้

ได้เรื่องแล้วฉันก็โทรกลับไปบอกน้องๆที่กะพ้อให้เขานำพาตัวไปพบพี่้ใหญ่ที่สสจ.แล้วคุยปรึกษากัน จะทำอะไร อยากให้ช่วยอย่างไร ฉันเชื่อมต่อไว้ให้แล้วคุยกันเหอะนะ หลังจากนั้นฉันไม่ได้ติดต่อไปที่จังหวัดปัตตานีอีกเลย จนก่อนหน้าจะกำหนดวันเปิดท้ายขายของภาคใต้ฉันได้โทรไปคุยกับกะพ้อขอคำยืนยันว่าทำงานที่ปัตตานีลุล่วงรึยัง น้องทางกะพ้อได้ตอบมาว่า พรุ่งนี้หนูจะเริ่มทำงานตามแผนแล้วค่ะ

เมื่อรับรู้ว่าทุกแห่งพร้อมที่จะร่วมกันจัดตลาดนัดเปิดท้ายขายความรู้กันแน่แล้ว ฉันก็เริ่มเช็ควันกับอาจารย์วัลลา ทีแรกที่กำหนดวันขึ้นนั้น ทีมกระบี่อยากทำงานให้เสร็จก่อนเดือนมิถุนายน เพื่อให้มีเวลาสำหรับรองรับงานประจำเรื่องการเตรียมเรื่องราวรองรับการตรวจราชการประจำปีรอบสองของปีงบประมาณนี้ เราจึงตั้งใจว่าเราจะจัดงานขึ้นในเดือนเมษายน

หากแต่อ.วัลลาไม่มีเวลาให้กับทีมภาคใต้ด้้วยว่าอาจารย์ต้องเดินทางไปเวียตนาม ตอนนั้นเราไม่แน่ใจว่าจะเลื่อนออกไปได้รึไม่และกริ่งเกรงกันอยู่เหมือนกันว่าจะผิดสัญญาที่นัดหมายส่งงานไว้  ครั้นเมื่อจะนัดหมายใหม่เป็นเดือนพฤษภาคมรึอ.วัลลาก็ไม่ว่างอีกแหละ สุดท้ายเมื่อปรึกษาแล้วอ.วัลลาตอบมาว่า เลื่อนไปต้นๆเดือนมิถุนายนได้ เราก็โล่งใจที่ได้วันว่างของอ.วัลลามาอยู่ในมือของภาคใต้ ได้กำหนดเวลาแล้วกระบี่ก็ส่งข่าวแจ้งไปให้อีก3ร.พ.ได้ทราบกัน พร้อมๆกันนั้นเราก็วางแผนการจัดงานตลาดนัดภาคใต้ทันที  

วันที่ 15-16 มิถุนายน 2552 เป็นวันที่อ.วัลลาให้วันมา กำหนดการเปิดตลาดนัดความรู้เบาหวานภาคใต้ที่กระบี่จึงได้ร่างขึ้นร่วมกันทันที  เรื่องที่พึงมีจากข้อมูลโอกาสพัฒนาของ 4 ร.พ. ผนวกกับอีกหลายโรงที่เคยติดต่อไว้ก็คือเรื่องการดูแลเท้าเบาหวานได้ถูกบรรจุไว้เป็นส่วนหนึ่งในรายการสินค้าที่จะเปิดท้ายขายกัน รับรองด้วยเกียรติของอดีตเนตรนารีว่าีสินค้านี้มีหลายยี่ห้อดีๆมาให้เลือกซื้ออย่างหลากหลาย แน่นอนร้อยปูเซ็งน่อ