ธรรมชาติคือความเป็นไป ที่สื่อสารตอบรับกันอย่างเงียบๆ แต่ชัดเจนต่อกันเสมอ

   แล้ววันเวลาก็หอบพาสายฝนกลับมาเยือนอีกครั้ง เมื่อฝนที่แล้ว ผุู้เขียน แอบเก็บภาพธรรมชาติมาฝาก ทั้งเห็ดน้อยสีขาวสะอาด หรือใบเฟร์ินข้าหลวง ที่กางออกไปสุดช่วงตัว เหมือนแสดงความยินดี ต้อนรับสายฝนอีกครั้งนั้น

  เหมือนเรื่องที่เพิ่งเขียนไปไม่นานเลย มาวันนี้ ขณะที่เดินอยู่บริเวณบ้าน ก็พบว่า มีการต้อนรับ และทักทายกัน ระหว่างธรรมชาติ และสายฝน ที่มาเยี่ยมเยียนกันแทบทุกวันกันอีกแล้ว

ใครจะนึกว่าเจ้าเข็มสีส้ม จะแสดงอาการเริงร่าเสียเต็มประดา ราวกับว่ากำลังหัวเราะ อย่างเต็มหัวใจ ชูดอกเล็กๆ ดูแจ่มใสบริสุทธิ์ น่าชื่นใจ

แล้วผู้พบเห็น ก็อมยิ้มตามไปด้วย

สาวน้อยเข็มชมพู กลับดูแย้มยิ้ม อย่างเอียงอาย

ท่ามกลางใบที่สดแข็งแรง คอยประคับประคองอารักษ์ขา อบอุ่น

เป็นยิ้มรับฤดูกาลที่เปลี่ยนแปลง

ไปสู่ความชุมชื่น อีกครั้ง อย่างจริงใจ

สื่อง่ายๆ ที่ใครก็รู้ ว่ากำลังยินดีปรีดา ด้วยการพร้อมใจ

ส่งดอกบานทั้งต้น พร้อมกัน ของแพงพวย สีชมพูอมม่วงกอนี้

 พร้อมรับความสุขก่อนใครๆ

เข็มแดงกอเก่าแก่ ยังไม่ทันปรับตัว ผลิใบอ่อนมากนัก

แต่ก็รีบแสดงความหรรษา ด้วยพวงดอกใหญ่ๆ ถึง 3 พวง

ที่จะบานตระการ ในวันพรุ่งนี้

เด่นสะดุดตา ก็ต้องเจ้าหูปลาช่อน ที่อวดลวดลายสีสัน จนใครผ่านไปต้องหันกลับมามอง กำลังม้วนใบเป็นเกลียวพลิกไป พลิกมา เมื่อแสงอรุณแตะต้องใบสวย

ก็ราวกับสาวน้อยกำลังม้วนผม ด้วยนิ้วมือตน

ที่สะท้อนภาพงามของตัวเอง ต่อหน้ากระจกเงา

ธรรมชาติคือความเป็นไป ที่สื่อสารตอบรับกันอย่างเงียบๆ แต่ชัดเจนต่อกันเสมอ และปรับตัวให้อยู่ได้ทุกสถานการณ์ อย่างไม่มีปัญหา บางครั้งต้นไม้เหล่านี้ ยืนแห้งแล้ง เหมือนตายซาก ในฤดูร้อน แต่ครั้นฝนแรกพร่างพรม ต้นไม้เหล่านี้ ก็ไหวระริก สดชื่นขึ้นมาทันที โดยแสดงออกต่างๆนาๆ ดังที่เราเอง ก็สามารถสัมผัสได้ด้วยสายตา ดังภาพทั้งหลายเหล่านี้

อย่าเบื่อกับสายฝนที่หลั่งไหล ไม่จำกัดเวลา เพราะทุกครั้งที่ฝนตก มีอีกหลายสิ่ง กำลังรอรับสายฝนนั้น อย่างใจจดจ่อมานานแล้วค่ะ

สุขสันต์ วันฝนตก อีกวันนะคะ