เนียน-ในเนื้องาน

photo credit :: งานประชาสัมพันธ์ psra2

1.
ในยุคเศรษฐกิจฝืดเคือง
ทำให้องค์กรขัดสน และอับจนหนทาง...
งบฝึกอบรมถูกตัดจนเกลี้ยง..

เพื่อนๆผมขอจัดหลักสูตร โดยยินดีช่วยกันลงขันในค่าใช้จ่ายทั้งหมด
โครงการ “ถ่ายภาพอย่างไรให้สวยถูกใจ”
ดูเหมือนไม่ค่อยตรงกับ Competency ข้อไหน
เพราะส่วนมากก็เป็นวิศวกร หรือไม่ก็เจ้าหน้าที่ด้านการควบคุมเครื่องบิน (แล้วคุณอยากจะถ่ายรูปไปทำไม??)
ซ้ำร้ายแรกๆก็โดนแทงหนังสือกลับเนื่องจากขัดข้องด้วยระเบียบกฎเกฑ์และธรรมเนียปฏิบัติ
ผมเองก็อยากจะพับโครงการเก็บไว้
กรอบที่ว่า ไอ้โน่นไม่ดี ไอ้นี่ไม่ได้...มันจึงทำให้คนเราไม่อยากทำอะไร

ผมคิดว่า...
หากยอมให้คนทำอะไรแปลกๆ
ผ่อนคลายกฏเกณฑ์ลงบ้าง
เราอาจได้เห็นนวัตกรรมดีๆ...

อย่างน้อย ในกรณีนี้ ผมเห็นสัญญาญดีหลายอย่าง อาทิ..
-เพื่อนๆใฝ่ดี ใฝ่เรียนรู้
-เพื่อนๆเป็นฝ่ายรุกมากกว่าฝ่ายรับ
-เพื่อนสร้างนวัตกรรมเล็กๆในหลักสูตร
ที่ปกติต้องมีโครงการ แผนงาน และงบประมาณมาก่อน
แต่คราวนี้ เขาร่างโครงการ แผนงาน และ..จ่ายงบประมาณเอง
หากคนเป็น HRD Officer ไม่รีบสานและส่งต่อ..ก็ไม่รู้จะว่าอย่างไร

2.
ผมไม่ค่อยสนใจว่าใครจะถ่ายรูปเก่งขึ้นหรือไม่
เพราะการที่เพื่อนๆต่างแผนก ต่างกอง ต่างบทบาทหน้าที่ ต่างมุมมองและความคิดเห็น
สามารถมาทำกิจกรรมและพูดคุยกันได้ มันเกินพอกว่าการประเมินผลใดๆ
การสร้างความรัก ความสามัคคี มันเนียนอยู่ในสิ่งที่พวกเขาสนใจร่วมกัน

ผมไม่ต้องจัด walk rally อีกแล้ว
เพียงแต่มี(นาง)แบบดีๆให้ถ่าย
ผมไม่เห็นใครพูดอะไรสักเท่าไร
เพราะสายตาที่มองผ่านเลนส์มันทะลุถึงก้นบึ้งหัวใจ
ผมไม่ต้องตั้งวง dialoque
เพราะเสียงชัตเตอร์ที่ลั่น มันนิ่ง ลึก และตรึกตรอง...