คิดถึงแม่ ไม่คลาย

เจ้าบองบล็อคอยู่ตรงกลาง  ผู้ชายซ้ายมือน้องชายคนสุดท้องคนที่ 6  ผู้หญิงลูกพี่สาว(หลาน)

มีพี่น้องทั้งหมด 6 คน ดิฉันเป็นคนที่ 4 มีน้องชาย อีก 2 คน 

           ใดๆในโลกล้วนอานิจัง   รู้ทั้งรู้ว่ามันไม่ยั่งยืน  แต่ทุกคนก็ยังแสวงหา  เพราะรู้ว่า ไม่มีใครลิขิตชีวิตเราได้ เราต้องลิขิตชีวิตตนเอง แม้จะรู้ว่า การลิขิตชีวิตตนเองมันไม่ง่ายมันจะผ่านอุปสรรคมากมาย  รู้แต่ว่าชีวิตต้องสู้  เมื่อเกิดมาเพื่อสู้แล้ว  และรู้ว่าสิ่งที่สู้ไปทั้งหลาย มันเป็นเครื่องจองจำตนเอง ก็ต้องสู้  ใครๆก็บอกให้สู้แล้วจะพบความสำเร็จ  สู้ไปตั้งแต่เกิดจนตาย  ซึ่งจะได้มา ลาภ ยศ สรรเสริญ  สมบัติ ลูกเมียสามี แม้แต่ความรัก  ถึงจะได้แค่ครึ่งหนึ่งก็เอาดีกว่าไม่ได้เลย บางครั้งต้องยื้อแย่งกันอีกต่างหาก  ทั้งที่รู้ว่า รักมีพิษ  ให้ได้ทั้งความสุข  และทุกข์ได้ ทุกคนก็ต้องไขว่คว้า แม้จะรู้ว่า  สิ่งที่ยื้อแย่งกันนั้น ซักวันหนึ่งมันจะไม่ใช่ของเรา ก็ต้องยื้อแย่งกัน  ใครที่เร็วกว่า เข้มแข็ง แข็งแรงกว่า ย่อมจะเป็นผู้ชนะ

                     และถ้าเป็นเรื่องของความรัก  ยังไงถ้ารักก็ต้องรัก เพราะมันเป็นเรื่องของหัวใจ ส่วนรักแล้วจะผิดหวังหรือไม่ ก็ต้องยอมรับสภาพ  ขอให้ได้รักซักนิดหนึ่งเถอะ จะเอวังก็เอวัง รักด้วยใจก็พอ ไม่จำเป็นจะต้องอยู่ร่วมหัวลงโลง  สาธุ…….

      รักแท้ที่บริสุทธ์ และไม่มีพิษ มีแต่รักจากพ่อและแม่เท่านั้น

            ขอได้มีส่วนร่วมในบล็อกของท่าน  ท ณ. เมืองการฬ ด้วยนะ ภาษาพุทธศาสนาเข้าใจอ่านยาก เอาภาษาชีวิตนี่แหละ เหมือนคนขอเพลงเพื่อชีวิต ยังไงยังงั้น

บทความนี้ต่อยอดมาจาก  ท่าน ทณ เมืองกาฬ ในเรื่อง พุทธศาสนา