พุทธโอวาท เครื่องจองจำที่ทำด้วยเชือก เหล็กจองจำคือ บุตร ภรรยาหรือโซ่ตรวนใดๆ เราไม่กล่าวว่าเป็นเครื่องจองจำที่แข็งแรงทนทานเลย แต่เครื่องสระทรัพย์สมบัตินี่แล ตรึงรัดมัดผูกสัตว์ทั้งหลายให้ติดอยู่ในภพอันไม่มีที่สิ้นสุด เครื่องผูกที่หย่อนๆ แต่แก้ได้ยาก คือบุตร ภรรยา และทรัพย์สมบัตินี่เอง รูป เสียง กลิ่น รส และโผฏฐัพพะนั้นเป็นเหยื่อของโลก เมื่อบุคคลยังติดอยู่ในรูปเป็นต้นนั้น เขาจะพ้นจากโลกมิได้เลย ไม่มีรูปใดที่จะรัดตรึงใจดูก่อนภิกษุทั้งหลาย! ผู้ยังตัดอาลัยในสตรีไม่ได้ ย่อมจะต้องเวียนเกิด เวียนตายอยู่ร่ำไป แม้สตรีก็เช่นเดียวกัน ถ้ายังตัดอาลัยในบุรุษไม่ได้ ย่อมประสบทุกข์อยู่บ่อยๆ กิเลสนั้นมีอำนาจควบคุมอยู่โดยทั่วไป ไม่ว่าในวัยใด และเพศใดบุรุษได้มากเท่ารูปสตรีดูก่อนภิกษุทั้งหลาย! ความทุกข์ที่เกิดจากการพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รักที่พอใจนั้น เป็นเรื่องทรมานยิ่ง และเรื่องที่จะบังคับมิให้พลัดพรากความรักเป็นความร้าย ความรักเป็นสิ่งทารุณและเป็นเครื่องทำลายความสุขของปวงชน ทุกคนต้องการความสมหวังในชีวิตรัก แต่ความรักไม่เคยให้ความสมหวังแก่ใครถึงครึ่งหนึ่งแห่งความต้องการ ยิ่งความรักที่ฉาบทาด้วยความเสน่หาด้วยแล้วก็เป็นพิษแก่จิตใจทำให้ทุรนทุรายดิ้นรนไม่รู้จักจบจักสิ้น ความสุขที่เกิดจากความรักนั้นเหมือนความสบายของคนป่วยที่ได้กินของแสลงราก ก็เป็นสิ่งสุดวิสัย ทุกคนจะต้องพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รัก ที่พอใจ ไม่วันใดก็วันหนึ่ง ท่านทั้งหลายอย่าได้พอใจในความรักเลย เมื่อหัวใจยึดถือไว้ด้วยความรัก หัวใจนั้นจะสร้างความหวังขึ้นอย่างเจิดจ้าแต่ทุกครั้งที่เราหวัง ความผิดหวังก็จะรอเราอยู่ เอวังฯ ....สาธุ
ใดๆในโลกล้วนอานิจัง รู้ทั้งรู้ว่ามันไม่ยั่งยืน แต่ทุกคนก็ยังแสวงหา เพราะรู้ว่า ไม่มีใครลิขิตชีวิตเราได้ เราต้องลิขิตชีวิตตนเอง แม้จะรู้ว่า การลิขิตชีวิตตนเองมันไม่ง่ายมันจะผ่านอุปสรรคมากมาย รู้แต่ว่าชีวิตต้องสู้ เมื่อเกิดมาเพื่อสู้แล้ว และรู้ว่าสิ่งที่สู้ไปทั้งหลาย มันเป็นเครื่องจองจำตนเอง ก็ต้องสู้ ใครๆก็บอกให้สู้แล้วจะพบความสำเร็จ สู้ไปตั้งแต่เกิดจนตาย ซึ่งจะได้มา ลาภ ยศ สรรเสริญ สมบัติ ลูกเมียสามี แม้แต่ความรัก ถึงจะได้แค่ครึ่งหนึ่งก็เอาดีกว่าไม่ได้เลย บางครั้งต้องยื้อแย่งกันอีกต่างหาก ทั้งที่รู้ว่า รักมีพิษ ให้ได้ทั้งความสุข และทุกข์ได้ ทุกคนก็ต้องไขว่คว้า แม้จะรู้ว่า สิ่งที่ยื้อแย่งกันนั้น ซักวันหนึ่งมันจะไม่ใช่ของเรา ก็ต้องยื้อแย่งกัน ใครที่เร็วกว่า เข้มแข็ง แข็งแรงกว่า ย่อมจะเป็นผู้ชนะ
และถ้าเป็นเรื่องของความรัก ยังไงถ้ารักก็ต้องรัก เพราะมันเป็นเรื่องของหัวใจ ส่วนรักแล้วจะผิดหวังหรือไม่ ก็ต้องยอมรับสภาพ ขอให้ได้รักซักนิดหนึ่งเถอะ จะเอวังก็เอวัง รักด้วยใจก็พอ ไม่จำเป็นจะต้องอยู่ร่วมหัวลงโลง สาธุ…….
ขอได้มีส่วนร่วมในบล็อกของท่านด้วยนะ ภาษาพุทธศาสนาเข้าใจอ่านยาก เอาภาษาชีวิตนี่แหละ เหมือนคนขอเพลงเพื่อชีวิต ยังไงยังงั้น
สวัสดีตอนบ่ายแก่ๆครับ คุณสุ เพื่อนใหม่
สรุปว่าความรักเป็นของแสลงนะคะ อิอิ