ปัจจุบันนี้ การจัดการความรู้ เป็นสิ่งที่สังคมไทย เริ่มให้ความสนใจกันมากขึ้น แต่การพัฒนามักจะขึ้นอยู่กับกลุ่มคนเพียงบางกลุ่ม ที่เป็นผู้ผลักดัน และริเริ่มการพัฒนานี้

ปัญหาใหญ่ของคนไทยเราก็คือ ไม่ค่อยอยากเปลี่ยนแปลงอะไร และไม่ค่อยสนใจกับอะไรใหม่ๆเท่าไร เพราะฉะนั้น การจะนำ KM เข้ามาพัฒนาในองค์กรนั้นจะมีเพียงกลุ่มคนหลักๆในการผลักดันนั้น ดูจะเป็นกำลังเพียงส่วนน้อย ถ้าเราไม่ได้ใจของผู้ใช้มาร่วมมือถือ ก็จะทำให้ความสำเร็จนั้นไม่ได้เท่าที่ควร

คราวนี้ การที่จะทำให้บุคคลอื่นๆมาร่วมกันพัฒนานั้น มันก็เป็นเหมือนกุศโลบายว่า จะทำยังไง ให้ทุกคนมาช่วยกัน ก็คงจะไม่ต่างกับกลวิธีต่างๆ ที่เรานิยมใช้ในการที่จะซื้อใจของบุคลากรในองค์กรของเรา

ถ้าเราทำให้ทุกคนรู้สึกว่า การพัฒนาองค์ความรู้นั้น เป็นสิ่งที่ทุกคนต้องช่วยกันทำ เพราะมันมีประโยชน์, เพราะมันได้ประโยชน์, เพราะความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ หรือเพราะอะไรก็แล้วแต่ พอคนเรารู้สึกว่ามีส่วนร่วม ก็อยากจะทำอะไรที่พัฒนาองค์กรเราขึ้นมา

วิธีการ ก็คงมีทั้งเพราะเดช และพระคุณ โดย อาจจะใช้การจูงใจ โดยการให้รางวัล, การยอมรับในสังคม หรืออาจจะเป็นการขอช่วย ซึ่งวิธีการคงไม่มีอะไรที่แน่นอน เพียงแต่การใช้คงแล้วแต่กรณีไปครับ เพราะสำหรับความคิดผม คนไทยต้องใช้ใจ แล้วผลลัพธ์ที่ได้ จะดียิ่งกว่าทุกๆเทคโนโลยีในโลกนี้ เพราะใจซื้อได้ทุกอย่าง ทำให้คนเต็มใจจะทำอะไรก็ได้

คิดว่าแนวทางของแต่ละคนอาจจะไม่เหมือนกัน แต่ผมว่า คนไทย ใจเกินร้อย ถ้าจับจุดได้แล้ว เขาจะเต็มใจทำทุกอย่าง คราวนี้ปัญหาเรื่องผู้ใช้ หรือบุคคลในองค์กร ไม่ช่วยกัน ก็จะลดลงในที่สุดครับ