เมื่อกลับจากนราธิวาสโดยปลอดภัย รุ่งเช้าก็ไปทำงานกัน เสียงทักทายดังขรมเมื่อได้เห็นหน้ากัน แสดงว่ามีคนแอบลุ้นแทนว่าไปแล้วจะไปลับหรือได้กลับมาบ้าน เจอหน้าพขร.หนุ่มใหญ่ที่ขับรถไปส่ง คำถามแรกที่ถามคือ "หมอกลับถึงบ้านตีเท่าไร" มีคำพูดตามมาให้ได้ยินว่า "ถ้ารู้ว่าจะกลับเลยนะ ให้ผมรอท่าน่าจะดี น้องตำรวจนะเขาโทรมาถามข่าวว่าเป็นยังไง และก็ยังบอกผมด้วยว่า ห่วงๆอยู่ ว่าจะขับรถมาส่งแล้วแต่ไม่กล้า" รู้สึกดีนะกับการที่มีคนเป็นห่วง ขอบคุณนะค่ะสำหรับความเอื้อเฟื้อทั้งหลาย ขอบคุณเจ้าภาพนราธิวาสที่ดูแลเป็นอย่างดี โอกาสหน้าถ้ามีจะแวะไปเยี่ยมใหม่ค่ะ
ทำงานกันต่อเรื่องของการวางแผนการประสานโรงพยาบาลในจังหวัดภาคใต้ให้มาร่วมซื้อขายสินค้าในตลาดนัดระดับภาค ช่วยๆกันถามไถ่ไปทุกร.พ.ที่มีเพื่อนอยู่ หาข่าวว่ามีใครบ้างที่สามารถเรื่องการดูแลเบาหวานที่ชวนซื้อ มีอะไรน่าดูในมือบ้างในร.พ.ของเขากันนะ ได้ชื่อผู้ที่สามารถและเบอร์โทรศัพท์มาแล้ว ก็ส่งต่อให้สองสาวติดต่อประสานเพื่อสอบถามว่ามีเรื่องราวดีๆอะไรอย่างไรอยู่บ้าง และพร้อมที่จะมาเตรียมร่วมโรดโชว์สินค้ากันรึไม่
ช่วงนั้นเรากำหนดวันที่จะจัดตลาดนัดเบาหวานเครือข่ายภาคใต้ไว้แล้วเป็นช่วงเวลาปลายเดือนเมษายน ซึ่งเรา็ลังเลที่จะลงมือด้วยเรื่องงบประมาณและเรื่องที่มาที่ไปที่มีแต่พวกเราเท่านั้นที่รู้รายละเอียด ทำงานแบบใช้ใจนี่ยากเหมือนกันนะสำหรับบางสถานการณ์ภายใต้ระบบราชการ รู้เลยว่าสองสาวนะเขาลำบากใจและรู้สึกว่าการไปบอกใครๆด้วยปากในเรื่องราวเหล่านี้นี่เสี่ยงนะ ยิ่งถ้ามีเจ้านายที่ไม่เข้าใจคนที่ไปบอกใจแย่ไปเลยด้วยซิ
เป็นโชคดีของทีมฉันที่ไปบอกแล้วเจ้านายเขาเห็นประโยชน์ ไม่เคี่ยวเข็ญขอเรื่องราวเป็นลายลักษณ์อักษร เชื่อใจกับสิ่งที่ไปบอกเล่าให้รับรู้ แล้วเอื้อให้ทำงานกันต่อไปภายใต้ระบบปกติของร.พ. ฉันว่าความโชคดีนี้น่าจะเกิดจากจุดแข็งหลายด้านทั้งในส่วนของงานที่ทีมฉันได้ทำให้เกิดขึ้นมาก่อน ความเต็มใจของพวกเราที่จะรับหน้าเสื่อทำงานให้ส่วนรวม ความเข้าใจในบทบาทผู้บริหารและความเห็นชอบต่อการมอบสิ่งดีๆให้กับสังคมของเจ้านายผนวกกับความเป็นลูกศิษย์ของอาจารย์อารยาของเจ้านายด้วยมั๊ง เจ้านายจึงไฟเขียวในหลักการให้ทำงานกันได้
รอๆอยู่ก็ไม่มีอะไรเป็นลายลักษณ์อักษรแจ้งมาให้พวกเรารู้ว่า การเปิดตลาดนัดของพวกเรานั้นสปอนเซอร์ใหญ่ที่ติดต่อชวนเราไว้จะให้เราใช้งบทำอะไร อย่างไรได้บ้าง ทั้งๆที่กังวลว่าเวลาทำงานเพื่อหาสินค้าเข้าสู่อีกตลาดคือตลาดนัดมหกรรมความรู้การดูแลเบาหวานเดือนสิงหาคมจะเหลือให้เราทำงานกระชั้นไป ทั้งๆที่กังวลว่าพวกเราจะทำงานกันไม่ทันรึว่าทันก็เครียดกับเวลาที่เหลืออยู่สั้นๆก็เป็นได้ ทั้งๆที่เดิมตั้งใจกันว่าจะลงมือทำงานโดยขอยืมเงินจากร.พ.มาทำงานไปก่อนเพื่อซื้อเวลาการทำงานให้เหลือพอไม่ให้เกิดการเร่งรัด แต่เมื่อชั่งเรื่องราวทั้งหมดที่ต้องตัดสินใจแล้ว เราได้เลือกทำสิ่งที่เราสบายใจกว่านั่นคือการเลื่อนการเปิดตลาดออกไปก่อนจนกว่าจะได้การติดต่อจากสปอนเซอร์ใหญ่
ในระหว่างรอให้สปอนเซอร์ส่งข่าวมาให้รู้ พวกเราลงมือทำงานต่อภายใต้ไฟเขีียวเจ้านายเอื้อให้แล้ว ดำริห์ที่จะจัดตลาดนัดขึ้นอีกรอบเพื่อคุยกับโรงพยาบาลต่างๆในภาคใต้ เป็นดำริห์ที่เกิดจากการผ่านเวทีในบทผู้จัดตลาดนัดย่อมๆไปแล้ว 2 ครั้ง แล้วมีบทเรียนว่าหากแมวมองหรือดีลเลอร์่ไม่เข้าใจเรื่องสินค้าและความเชื่อมโยงของกระบวนการขายในตลาดนัดความรู้ละก็ แม่ค้าที่แมวมองหรือดีลเลอร์ไปชวนมาซื้อขายจะเป็นคนละกลุ่มกับที่เราต้องการ สินค้าที่แม่ค้านำมาแบขายก็จะกลายเป็นคนละเรื่องเดียวกันไปเลยได้
ในฐานะเคยเป็นแมวมองมาก่อน จึงรู้ว่าไม่ง่ายสำหรับแมวมองเท่าไรนะที่จะช่วยหาจอมยุทธน้อยผู้มีฝีมืออย่างที่ต้องการให้เข้ามาร่วมในตลาดได้ เราจึงตกลงกันว่ามีความจำเป็นอย่างยิ่งในการสื่อสารให้แมวมองเกิดความเข้าใจในสิ่งที่ตลาดนัดของเราต้องการเพื่อเขาจะได้ไปค้นหาจอมยุทธน้อยที่มีสเป็คอย่างที่คาดหวังไว้ ส่งมอบมาเพื่อให้ได้พบกันแล้วคัดส่งต่อไปให้ซือแป๋ใหญ่ฝึกสอนให้เป็นจ้าวยุทธจักรต่อไป
วิเคราะห์โจทย์กันแล้วเราก็ลอยโจทย์เอาไว้ตกลงธีมการจัดตลาดนัดในระหว่างจังหวัดไว้ว่า ใครก็ตามที่มาร่วมงานตามวันนัดเขาจะมีฐานะแค่แมวมองเท่านั้น ธีมของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้จำกัดวงไว้ที่การทำให้้แมวมองเข้าใจสินค้าและกระบวนการขายสินค้าในตลาดนัด เขาจะได้กลับไปติดต่อค้นหาจอมยุทธน้อยส่งเข้ามาในตลาดนัดได้ตรงสเป็คที่เราคาดไว้
ได้ธีมที่เข้าใจตรงกันแล้วเราก็ตกลงวันลงมือแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างจังหวัด ประสานงานแจ้งวันนัดหมายไปตรงตัวบุคคลพร้อมส่งหนังสือเชิญออกไปสู่มือผู้บริหารร.พ.เพื่ออำนวยความสะดวกให้ผู้ประสงค์อยากมาเรียนรู้ร่วมกันมาร่วมงานตามระบบปกติของราชการได้สะดวกใจ
