ช่วงนี้ฉันมีคำถามที่ต้องตอบตัวเองเสมอถึง “เป้าหมายชีวิต” ของตัวเอง
การดำเนินมากว่าครึ่งหนึ่งของชีวิต ทำให้ฉันต้องทบทวนในแต่ละวันเสมอว่าฉันต้องการอะไร
ในขณะที่ปัจจุบันฉันเป็นข้าราชการบำนาญ การตัดสินใจครั้งนี้อยู่บนพื้นฐานความเห็นแก่ตัวเกือบทั้งสิ้น ฉันคิดว่าถ้าฉันเป็นข้าราชการบำนาญ เมื่อถึงยามแก่เฒ่า อย่างน้อยฉันก็มีหลวงเลี้ยงดูแลค่ารักษาพยาบาล และมีเงินเดือนอีกเล็กน้อยเป็นค่าครองชีพ ซึ่งจะพอหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับการใช้จ่าย
......
ในขณะที่การทำงานในปัจจุบัน ฉันทุ่มเททำงานอย่างมุ่งมั่น และมีความสุขใจฐานะพนักงานที่ได้เงินเดือนเพิ่มมากขึ้น (แต่ยังไม่ทราบว่าจะเพิ่มเท่าไร) แต่ฉันก็พอใจในสิ่งที่เป็นอยู่ปัจจุบัน
......
เวลาผ่านไป
ในขณะที่เรามีสิ่งที่มากระทบ กระแทกใจ
สิ่งที่กวนในใจตลอดเวลา คือคำถามว่า
“ฉันทำอะไรอยู่”
“ความสุขฉันอยู่ตรงไหน”
“ทำไมฉันต้อง(ทน)อยู่”
........
เมื่อมีเวลาทวนความคิดตัวเอง
ทำให้ฉันคิดว่า “ฉันเห็นแก่ตัว”หรือไม่
เห็นแก่ตัวกับงานที่ฉันทำ เห็นแก่ตัวกับภาษีราษฎรที่เป็นค่าเงินเดือนจ้างฉันทุกวัน แต่ฉันยังคิดว่า “ทำไมฉันต้องทน ต้องทำ” (ในขณะที่ฉันก็ได้ใช้เงินภาษีฯ อยู่)
……..
ฉันถึงต้องอยู่ตรงนี้ ทำหน้าที่ในฐานะคนกินเงินเดือนจากภาษีราษฎร
ทำหน้าที่ในหน้าที่หลัก และหน้าที่ในการตอบแทนสังคม(เท่าที่ทำได้)
และเมื่อสมควรแก่เวลา ฉันก็ควรจะไป ไปหาความสุข ตามที่ฉันตั้งเป้าหมายไว้
ไปหาสิ่งที่เหมาะแก่ตัวเอง ไปตอบแทนสังคมส่วนรวม ที่เราได้มีส่วนร่วมกันอยู่บนโลกแห่งนี้ และ “ตามหาความสุข” ที่ฉันคิดว่าจะทำให้สุข
.......
ถ้าหาพบแล้ว “ฉันจะมาเล่าให้ฟัง”
ฉันบอกกับตัวเอง
20 พค. 52
ภาพถ่ายเมืองเชียงใหม่บนพระธาตุดอยสุเทพ
ถ้ามันจะมีเจ้าตัวอะไรสักตัวหนึ่งที่คอยเล่นซุกซนกระโดดจากความคิดของคนหนึ่งไปอีกคนหนึ่ง ไปอีกหลายๆ คน ก็คงจะเป็นเจ้าตัวนี้แหละหนา ที่มันไม่ทำยอมให้เราอยู่ได้อย่างสุขๆ (แต่ให้อยู่แบบสุกๆดิบๆ) หรือว่ามันจะแบ่งภาคได้...ไปเข้ากลุ่มกระบวนการกองเกินกัน...น้าอึ่ง.... ^^
อยู่กับสิงที่มี ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุดครับ
เทียนน้อยก็ตามมาเป็นกำลังใจในการตามหาความสุขที่แท้จริงนะคะ
ขอบคุณค่ะ ^_________________^
ช่วงนี้ไม่เห็นมาวัด สงสัยมีเป้าหมายชีวิตที่อื่น
เป้าหมายชีวิตที่อื่นนั้นวุ่นนะ แต่ที่นี่ "สงบ..."
เป็นพระ ไม่ทำงานแล้วเที่ยวไปกินข้าวชาวบ้านเขา ท่านก็ยังว่าผิด
เป็นข้าราชการล่ะ...?
ได้หนึ่งบาท ทำงานตอบแทนหนึ่งบาทเรียกว่าพอได้ พอสม
ได้หนึ่งบาท ทำงานตอบแทนสองบาทเรียกว่า "ขาดทุน" เขาให้หนึ่งบาทจะไปทำให้เขามากทำไม ไม่รู้จักความพอดี
ไม่ได้สักบาท แต่ทำงานทุ่มเททั้งชีวิตอย่างนี้เรียกว่าเป็น "ความดี ความเสียสละ"
ทำความดี และเสียสละมาก ๆ คำตอบจะอยู่ในนั้น...
รอพี่เล่าต่อให้ฟังค่ะ....^__^....
.....
เคยบันทึกไว้เป็นอนุทิน ตอนที่รู้สึก...สับสน ไม่เข้าใจ หาคำตอบไม่ได้ ... มีแต่คำถามที่ไม่มีคำตอบค่ะ....
"แห่งการเปลี่ยนแปลง" จากหนังสือ แห่งการงานอันเบิกบาน Skillful Means ของ ตาร์ถัง ตุลกู แปลโดย โสรีช์ โพธิแก้ว
....เมื่อเราเผชิญกับปัญหาต่าง ๆ
ที่เกิดขึ้นโดยตรง และค่อย ๆ เดินทวนมันไป
เราจะพบวิถีทางใหม่ในการมีชีวิต
เราจะสร้างความเข้มแข็งและความเชื่อมั่น
เพื่อจะเผชิญกับความยุ่งยากในอนาคตมากขึ้น
ชีวิตเป็นสิ่งที่ท้าทายซึ่งนำเราไปสู่ความรู้และ
ความเข้าใจอันใหญ่หลวง เราจะค้นพบว่า
เมื่อเราเรียนรู้มากขึ้น เราจะงอกงามมากขึ้น
ยิ่งเราพบสิ่งท้าทายใหม่ ๆ มากเท่าไร
ความเข้มแข็งและความตระหนักรู้ในตนก็จะเพิ่มมากขึ้นมากขึ้น
เมื่อเรามีชีวิตอยู่อย่างสอดคล้อง
กับกระแสของการเปลึ่ยนแปลง เราจะทำ
สิ่งทีมีค่ามากประการหนึ่ง นั่นคือ...
การมีชีวิตอย่างง่าย ๆ
อ่านแล้วเหมือนจะง่าย ... แต่ก็นั่นแหละ... ไม่ง่ายอย่างที่คิดเลย ปัญหาอยู่ที่ว่าทำอย่างไร ให้มีชีวิตอย่างง่าย ๆ น่ะสิ
ดีแล้ว...ค่ะ
ที่เริ่มมีคำถาม...หากไม่มีคำถาม ก็ยังอาจหลงทางอยู่...ไปอะไรอยู่ก็ไม่รู้...
เห็นสอดคล้องกับท่าน 4. ไม่แสดงตน [IP: 202.149.25.225]
เมื่อ พ. 20 พฤษภาคม 2552 @ 19:30
ลองหาเวลาไปสนทนากับท่านก็ดีเหมือนกันนะคะ
จะรอฟังนะคะ..
เวลาที่สับสนก็หาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้สักที
ต้องรอเวลา..รอเพื่อน..รอคนรู้ใจ..
ขอให้น้าอึ่งอ๊อบมีความสุขมากมากนะคะ
เล่มนี้ได้มาตอนไป งานหนังสือแห่งชาติ ต้นปีค่ะ
เจ้า "ความคิด" นี้มันช่างแปลก
คอยสอดแทรกให้เราได้คิด
คอยประชิดให้เราได้เห็น
คอยกระตุ้นให้เราได้ฝึกเป็น
ให้รู้เห็น ให้รู้ทัน ให้รู้ตาม (จริง ๆ)
ตามไปบอกว่า คิด คิด คิด ถึง
มีฝันบ้างก็ดีจะคะอาจารย์ และทำฝันนั้นให้เป็นจริง
จินตนาการแห่งฝัน ถ้าได้ลงมือทำ มันอาจเป็นสิ่งที่ดีในเวลานั้น ขณะนั้นได้
.......
ขอบคุณสิ่งดีงามที่อาจารย์ได้ร่วมด้วยช่วยกันนะคะ
ขอให้มีความสุขกับการงานเพื่อเด็กเช่นกันค่ะ
กราบนมัสการพระอาจารย์
ช่วงนี้เดินทางค่ะ ไม่ได้หยุดในวันหยุดเลย
ไม่ได้ละเลยจากการปฏิบัติ(ตามกำลังตัวเองในเวลานี้)
เสาร์อาทิตย์นี้ได้หยุดแล้วค่ะ
วันเสาร์จะไปวัดพระบาทห้วยต้ม ทำภารกิจเพื่อสังคม
วันอาทิตย์จะไปกราบหลวงพ่อและพระอาจารย์เจ้าค่ะ
กราบขอบพระคุณสำหรับคำสอนและชี้ทางให้เห็นทางสว่างทั้งผ่านบันทึกและสัมผัสได้จากการได้ไปวัดค่ะ
....
ทำความดี และเสียสละมาก ๆ คำตอบจะอยู่ในนั้น...
......
"ชีวิตไม่ใช่เรื่องง่าย" จริงค่ะ
มันก็ขึ้นว่าเราจะเลือกให้ง่ายหรือเลือกให้ยาก
บททดสอบจะเข้ามาให้ชีวิตเราได้แก้ ให้เล่นกับมันเสมอ
"เราไม่ได้เก่งมาแต่ในมุ้ง"
สิ่งต่าง ๆ ที่เข้ามาในชีวิต เราเลือกเองทั้งนั้น
แล้วทำไมเราจะละ วาง จากมันไม่ได้
อืม......ก็รู้อีกนั่นแหละ
การได้บอกเล่า
การได้แชร์ประสบการณ์
จะทำให้เราได้เรียนรู้
และได้กัลยาณมิตร
เพื่อต่อเติมให้ชีวิต เกิดการเรียนรู้อย่างสมบูรณ์
พี่คิดเช่นนั้นค่ะ
ขอบคุณในความดีงามที่มีให้กันเสมอ
อาทิตย์นี้จะไปกราบพระอาจารย์ค่ะ
ว่างเมื่อไรก็บอกมานะคะ
อิอิอิ
มาส่งยิ้มค่ะ...
ยิ้มให้กว้าง ๆ หัวเราะให้ดัง ๆ จนพุงกระเพื่อม....รอรับสิ่งดี ๆ ที่จะตามมาจากการตัดสินใจค่ะ
(^___^)
คิดถึงบ้านสวนของพี่สิงห์จัง
ตอนนี้สวนคงเขียวสดงดงามเป็ฯแน่แท้
สักวันจะแวะไปนะคะ
คิดถึงแม่เข่งและเจ้าวายร้ายสองตัวด้วย
ไปปลูกป่า 21 - 22 มิย.ที่พระบาทห้วยต้ม ลำพูน ไหมคะ
อิอิอิ
ว่าจะไปหาดใหญ่ ตอนงาน g2k บอกน้องแอนอยู่ แต่มีภารกิจแทรก
จึงน่าจะเลื่อนไปเป็น 30 -31 พค. วางแผนอยู่ค่ะ
ดูแลสุขภาพตัวเองนะครับ