ที่สุดของชีวิต
คือ มีปัจจัย ๔ อย่างเพียงพอนั่นเอง
มหาเศรษฐีหรือยาจก กินข้าวแล้วก็อิ่ม1มื้อ
เท่ากัน
มหาเศรษฐีหรือยาจก มีเสื้อผ้ากี่ชุด
ก็ใส่ได้ทีละชุด เท่ากัน
มหาเศรษฐีหรือยาจก มีบ้านหลังใหญ่แค่ไหน
พื้นที่ที่ใช้จริงๆ ก็เหมือนกันคือ ห้องนอน ห้องน้ำ ห้องครัว
เหมือนกัน
มหาเศรษฐีหรือยาจก จะมียารักษาโรคดีแค่ไหน
ยื้อชีวิตไปได้นานเพียงไร สุดท้ายก็ต้องตาย เหมือนกัน
วอร์เรน บัพเฟตต์ (Warren Buffet)
มหาเศรษฐีอันดับสองของโลก
ครับ
"กินแค่อิ่ม นอนแค่หลับ"
ดูนกหนูไม่เห็นต้องกักตุนก็อยู่ได้
แต่คน ไยไม่รู้พอ...
สวัสดีค่ะ
* แม่นแต้ๆ เจ๊า
* สุขกายสุขใจนะคะ
มาอ่านข้อคิดดี ๆ ครับ...
ขอบคุณครับผม...
อิอิอิ
ป้าแดงขา
ลุงอู๊ดมาเมื่อไรคะ น้าจะได้วางแผนรอเลี้ยงข้าว อิอิอิ
รู้สึกเป็นเจ้าบ้านที่ไม่ค่อยดีเลย ไม่ได้ดูแล
เพราะภารกิจบางครั้งก็ทำให้พลาดอะไรหลายอย่าง
อิอิอิ
ไม่ว่ากันเน๊าะ
อย่างไรใจถึงกัน ก็ยินดีระดับหนึ่ง
ธรรมสวัสดีค่ะคุณครูวราภรณ์
ยินดีที่มาเยือนเพื่อ ลปรร กันนะคะ
บางครั้งเราก็ต้องเตือนตัวเองเพื่อไม่ให้จิดฟุ้ง
แต่ถ้าที่ดีที่สุด คือการตามดูจิตให้ทัน รู้จักมันให้ถ้วน
แต่มันก็ชอบไปเที่ยวเรื่อยเลยค่ะ
ครูพรรณาขา
สุขกายสุขใจเช่นกันเจ้า
ลืมบอก "กุ้งแห้งรำแต๊ ๆ เจ้า"
อิอิอิ
บันทึกของน้องชายมีเรื่องราวดี ๆ ที่พี่เข้าไปอ่านเสมอครับ
คนเราต้องเตือนตนเองเสมอใช่ไหมครับ