เคยตั้งคำถามนี้เอาไว้ครั้งหนึ่งแล้ว ว่าถ้าพูดถึง กศน. คนทั่วไปเขานึกถึงอะไร และความเป็นจริงแล้ว กศน. ต้องการขายสินค้าอะไร

เคยตั้งคำถามนี้เอาไว้ครั้งหนึ่งแล้ว ว่าถ้าพูดถึง กศน. คนทั่วไปเขานึกถึงอะไร และความเป็นจริงแล้ว กศน. ต้องการขายสินค้าอะไร

  • เมื่อกล่าวถึง กศน. บางคนอาจจะไม่รู้จัก หรือบางคนอาจจะบอกว่า อ๋อ การศึกษาผู้ใหญ่ หรือบางคนอาจจะบอกว่า เรียนลัด กศน. เรียนแป๊บเดียวก็จบ หรือางคนก็นึกถึง การส่งเสริมอาชีพ ถ้าย้อนไปสัก 20 ปี ก็คงนึกถึงการรณรงค์ ให้คนไทยอ่านออกเขียนได้
  • มีคำถามว่า ในปัจจุบัน ปี 2552 นี้ เมื่อกล่าวถึง กศน. อย่างให้นึกถึงอะไร หรืออะไร คือสินค้าที่แท้จริงของ กศน. ถ้าไปมองที่การศึกษาขั้นพื้นฐาน ตั้งแต่ประถม ถึงมัธยม ก็คงไม่ใช่ เพราะ สพฐ เขาเป็นพระเอก เป็นเจ้าของเรื่อง เป็นผู้รับผิดชอบ ของเราเก็บตก ทำไปแล้ว ก็มีเสียงเข้ามาว่า ไม่ประทับใจเท่าไร ถ้ามองที่อาชีพ ก็คงไม่ใช่พระเอก เพราะถ้าเป็นพระเอก โครงการต้นกล้าอาชีพ เขาคงมอบให้ กศน. หรือ .....
  • จากการไปสัมมนาที่อยุธยา จึงได้ข้อสรุปว่า สินค้าของเราที่ไม่เหมือนคนอื่น และคนอื่นทำไม่ได้ คือ การจัดกระบวนการเรียนรู้ การติดอาวุธทางกระบวนการคิดให้กับชาวบ้าน ให้กับชุมชน มีโครงการดีๆ มากมาย ที่ได้นำมาแลกเปลี่ยนกัน ไม่ว่าจะเป็นที่จังหวัดน่าน จังหวัดลำปาง จังหวัดสมทรสงคราม นครศรีธรรมราช หรือที่อื่นๆ อีกมากมาย ที่เราทำแล้วประสบความสำเร็จ ลองไปตามดูนะครับ ว่าสินค้าที่แท้จริงของเราที่ว่านี้เป็นอย่างไร อย่ามัวหลงอยู่กับสินค้าที่เขาฝากขายครับ
  • แต่สิ่งที่เป็นที่ยอมรับประการหนึงก็คือ สินค้าหลักของเราทำยาก กว่าจะประสบความสำเร็จใฝช้เวลายาวนาน หลายปี เราจึงไม่ค่อยอยากทำ ไปทำสิ่งที่ง่ายๆ บางเรื่องแค่หารายผู้เรียนมา ก็ถือว่า สำเร็จไปครึ่งทางแล้ว ให้ผู้มีรายชื่อมาพบกลุ่มไม่กี่ครั้ง ก็ถือว่า สำเร็จ สินค้าประเภทนี้ คนจึงไม่ประทับใจกันเท่าไร เหมือนกับเป็นเรื่องหลอกลวง
  • คงต้องหันมาทบทวนกันอีกสักครั้ง ในการนำนโยบายลงสู่การปฏิบัติ ไม่ว่าจะเป็นการกำหนดจุกเน้น การประเมินผลงาน รวมทั้งการจัดสรรงบประมาณ เพื่อสนับสนุนสินค้าหลักของ กศน. ไม่เช่นนั้นแล้ว เราก็จะไปสนใจแต่สินค้าฝากขาย เพาะง่ายดี ไม่ต้องทำอะไรยาก