ช่วงนี้มีเรื่องเล่าหลังจากเรากินอาหารเที่ยงวันในร้านอาหารของชนชาวจีนแคะแห่งเมืองเหมี่ยวลี่แล้วก็ไปขึ้นรถไฟที่มีความเร็วสูงมุ่งตรงไปกรุงไทเปคือเมืองหลวงของไต้หวัน เราเปลี่ยนสองขบวนแล้วก็ถึงเป้าหมายมาอยู่ที่กลางกรุงไทเปอย่างเร็ว
รถที่เราใช้เดินทางก็ตีรถเปล่าเข้าสู่เมืองไทเปไปรอรับเราอยู่ปลายทาง เพราะถ้าไปรถนั้นจะช้ามากด้วยมีเป้าหมายจะไปให้ทันลานวัฒนธรรม
เข้าไปชมอนุสรณ์สถานของ Chiag Kai-Shehท่านเจียงไคเชคผู้นำชาวจีนมาตั้งรกรากที่ไต้หวันนั้นเอง
ทุกสิ่งล้วนสร้างใหญ่โตทั้งนั้น...
เมื่อไปถึงที่นั้นเป็นลานกว้างมากเขากำลังจัดงานวันวิสาขะบูชาคือวันเกิดของศาสดาพระพุทธศาสนานั้นเองละ
เมื่อเข้าไปที่รูปปั้นนั้นสองข้างซ้ายขวามีทหารยืนเป็นหุ่นนิ่งเลยเลย เอาจริงเอาจังคนไปถ่ายภาพ
ผมเอามั่ง และลงไปด้านล่างเป็นเครื่องของใช้เรื่องราวต่าง ๆ ของท่านผู้นำคนนี้เต็มไปหมดเลย มีของที่ระลึกวางขายด้วยนะ ได้ยินแต่เสียงพูดเป็นภาษาจีนกลาง เสี่ยเซี้ย...แปลว่า..ขอบคุณ...ถ้านับเลขก็ 1 – อี่ 2 – เอ้อ 3 – ซ่าง 4 – ซื่อ 5 – หวู่ 6 – เหลี่ยว 7 – ชี 8 – ปา 9 – หจอ 10 – สื่อ. แล้วเราก็ไปดูวัฒนธรรมทางความเชื่อของคนไต้หวัน ไปดูการไหลตามวัฒนธรรมตะวันตกของคนวัยรุ่นและมีความนิยมรูปแบบญี่ปุ่นแรงอยู่มากเช่นกันละ แต่พอพูดถึงจีนพวกเขาเหล่านั้นใช้ความเงียบเป็นคำตอบสุดท้าย..อิ อิ อิ.
ภาพอนุสรณ์สถาน ยังงามงด นะคะ
ได้มาทบทวน นับหนึ่ง ถึง สิบ เลยนะคะเนี่ย
ตอนเรียนมักจะสับสนระหว่าง 4 และ 10 ยากจริงๆ ค่ะ
เซี่ย เซี่ย หนี่ ... ไจ้เจี้ยน ค่ะ
สวัสดีครับ คุณpoo
อิ อิ อิ...ผมเขียนตามที่ได้ยินมาอย่างนั้นอาจผิดได้นะ ภาษาจีนกลาง
น่าจะเป็นที่หนึ่งในโลกที่มีคนพูดกันเยอะแล้วมั่ง
บุญรักษานะครับ
ขอบคุณครับ
ตัวหนังสือใหญ่ดีมาก ไปวัดคงจะเงียบเป็นคำตอบสุดท้ายจริงๆ
สวัสดีครับ คุณสุ-มหาวิทยาลัยชีวิต ราชภัฏพระนคร กระนวน จ.ขอนแก่น
ได้ท่องไปตามใจอยากนะนี่ อิ อิ อิ
บุญรักษานะครับ
ขอบคุณครับ