วัชพืชคืออะไร? ในสายตาคน

ชายขอบ
  ใช้เป็นเครื่องมือในการตัดสินคนที่เราพบเจอในแต่ละวันได้ดีทีเดียว และอย่าผลีผลามตัดสินเขาง่าย ๆ เขาอาจจะมีอะไรดี ๆ อยู่ในตัว ที่เราไม่เห็นเองต่างหาก  

     หลายครั้งหลายคราเคยเกิดขึ้นกับใครบ้างไหมครับ ที่เรารู้สึกว่าสิ่งนั้นสิ่งนี้ไม่มีค่า ไม่มีความหมายเอาเสียเลย รกหูรกตาด้วย อยากหลีกหนี อยากจัดการให้พ้น ๆ เสีย ผมเองก็มีเหมือนกันที่นึกคิดเช่นนี้ แต่ก็ไม่บ่อยนัก เรียกว่ามาทีเผลอ

     เมื่อได้มาอ่านหนังสือ จาก “ไม่มีคำว่าล้มเหลว” เป็นหนังสือที่รวม 101 วจนะเพื่อให้กำลังใจผู้คน บรรณาธิการโดย วิลเลี่ยม ไอ.นิโคลล์ แปลโดย ส.สุวรรณ พิมพ์เมื่อปี 2538 โดยสำนักพิมพ์มูลนิธิเด็ก และได้พบกับงานของนักปรัชญา นักเขียน กวีอเมริกันท่านหนึ่งคือ ราล์ฟ วัลโด อีเมอร์สัน กล่าวไว้ว่า

“วัชพืชคือ...พืชที่ความดีของมันยังไม่ถูกค้นพบ”

     ผมว่านำมาใช้เป็นเครื่องมือในการตัดสินคนที่เราพบเจอในแต่ละวันได้ดีทีเดียว และอย่าผลีผลามตัดสินเขาง่าย ๆ นะครับ เขาอาจจะมีอะไรดี ๆ อยู่ในตัว ที่เราไม่เห็นเองต่างหากครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ไตรภาคีร่วมพัฒนาสุขภาพชุมชน

คำสำคัญ (Tags)#คุณอำนวย#เครือข่าย#ความเข้าอกเข้าใจกัน#ศักดิ์ศรีมนุษย์#เรียนรู้จากการเก็บตกประเด็น#กรอบคิดหลัก

หมายเลขบันทึก: 26163, เขียน: 30 Apr 2006 @ 19:11, แก้ไข, 19 Mar 2015 @ 08:31, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 11, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (11)

วีรยุทธ
IP: xxx.113.16.250
เขียนเมื่อ 30 Apr 2006 @ 20:20
     "วัชพืชคือ...พืชที่ขึ้นผิดที่"  อีกแนวคิดหนึ่งครับ
บัวใต้น้ำ
IP: xxx.47.247.116
เขียนเมื่อ 30 Apr 2006 @ 21:44
ทุกสิ่งทุกอย่างมีคุณค่าในต้วของมันเอง
Handy
IP: xxx.144.143.2
เขียนเมื่อ 30 Apr 2006 @ 22:03

    ขอยืนยันความเชื่อเดิมที่ฝังหัวผมอยู่เรื่อยมาว่า ...
There is no man on the road from whom you can’t learn something of value.  ขยายความว่า .. ไม่มีใครหรอกครับที่เราไม่สามารถเรียนรู้สิ่งมีค่าจากเขาได้ .. ทุกคนมีค่าต่อเราเสมอ คนดี คนมีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน ไม่ต้องอธิบาย  รู้ๆกันอยู่  แต่อีกกลุ่มหนึ่งเช่น อันธพาล คนพิการ หรือแม้กระทั่งคนวิกลจริต เมื่อสัมผัสแล้วเราได้อะไรจากเขาล่ะ  เยอะแยะเลยครับ เขาคือสื่อการเรียนรู้ชั้นยอด ให้เราเรียนรู้การมีเมตตากรุณา  เรียนรู้การอดกลั้นอดทน และหลายพฤติกรรมของเขาทำให้เราย้อนดูตัว  ได้ทบทวน  ได้เปลี่ยนแปลง ลองคิดดูสิ ถ้าท่านกำลังเครียด หน้านิ่วคิ้วขมวดเพราะรถติดอยู่กลางถนนนานมาก และมีคนบ้าเดินผ่านมาพร้อมรอยยิ้มเต็มหน้า  คนปกติอย่างท่านจะไม่เรียนรู้อะไรเลยหรือ?


ชายขอบ
IP: xxx.113.77.4
เขียนเมื่อ 30 Apr 2006 @ 23:08

คุณวีรยุทธ

     ผมตกใจเลยครับ กลัวอยู่ผิดที่...ผิดทาง

ชายขอบ
IP: xxx.113.77.4
เขียนเมื่อ 30 Apr 2006 @ 23:11

คุณบัวใต้น้ำ

     ผมเชื่อเช่นนั้นด้วยเช่นกันครับ

ชายขอบ
IP: xxx.113.77.4
เขียนเมื่อ 30 Apr 2006 @ 23:16

อาจารย์ Handy

     อาจารย์ให้มุมมองที่ได้สาระและเป็นประโยชน์อย่างที่สุดเลยครับ ขอบพระคุณมาก

Dr.Ka-poom
IP: xxx.113.16.250
เขียนเมื่อ 30 Apr 2006 @ 23:24

เพียงแต่..ชื่อ..คนก็มองเมิน

หากแต่เพียงเปลี่ยนชื่อ...เปลี่ยนนาม

คนอาจ..มองมา...

จริงแท้..คนมักลืมมองแก่น...

หากแต่ชอบมอง...เปลือก...

เหมือนดั่งเช่นวัชพืช...ที่ยังไม่ถูกมอง "ดี" ที่มีอยู่

ชายขอบ
IP: xxx.47.247.116
เขียนเมื่อ 01 May 2006 @ 16:34

Dr.Ka-poom

     แค่ชื่อ...สำคัญ "ไร้นาม" ก็สำคัญ อะไร ๆ ก็สำคัญ อยู่ที่เราให้ความสำคัญ จึงจะสำคัญ

Dr.Ka-poom
IP: xxx.47.247.116
เขียนเมื่อ 01 May 2006 @ 17:01
ถูกต้องอยู่ที่จิตใจ..คน..ว่าจะเลือกให้ความสำคัญ...กับอะไร..
DN เอ
IP: xxx.47.247.116
เขียนเมื่อ 04 May 2006 @ 11:13
     ผมรู้สึกตัวเหมือนเป็นวัชพืช แม้แต่ว-วยังไม่กิน คนฉลาด ๆ จะสนใจได้ไงนะ พอได้อ่านทำให้เกิดกำลังใจว่า "วันหนึ่งเขาจะเห็นคุณค่า... บ้าง เลยรอ"
ชายขอบ
IP: xxx.113.16.250
เขียนเมื่อ 04 May 2006 @ 19:59

น้อง DN เอ

     พี่เขียนบันทึกจากเมล์ที่ส่งมา ไม่ยอมเข้าไปทิ้งรอยเลยนะ
     การรอด้วยความฉลาดที่จะใช้เวลา "รอ" เป็นวิถีที่ควรปฏิบัติครับ
     "คุณค่า" มีในตัว แต่จะมีคุณค่า เมื่อมีคนให้ค่า รอได้นะ เข้มแข็งเข้าไว้