ช่วงนี้มีเรื่องเล่าในเมืองผูหลี่อยู่ทางตอนกลางของเกาะไต้หวัน เท่าที่สังเกตดูพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาส่วนมากและทุกพื้นที่ล้วนนำไปใช้ประโยชน์ปลูกข้าวโพดสาลี อ้อย กล้วย องุ่น หัวบอน และประเภทพืชผักกินได้ โดยภาพรวมชนชาวเกาะคือชาวภูเขามีวัฒนธรรมเป็นของตนเองใช้เสื้อผ้าถักทอหลากสี
สมใจคนคอเหล้าน้ำลายหกเลยละมาตรงนี้ เป็นวัฒนธรรมดื่มเหล้าติดมาจากจีนแผ่นดินใหญ่ของชาวไต้หวัน... รูปนี้เป็นป้ายโรงงาน...
ยามบ่ายแก่ ๆ เรามาถึงโรงงานสุราผูหลี่ มีชื่อเสียงมากถูกคอคนร่ำสุราอย่างไอ้หนุ่มมัดเมา สุรามีชื่อคือ เส้าชิงจิ้ว ทำมาจากรำข้าว มีการจัดเป็นพิพิธภัณฑ์เหล้าเลยละนี่ มีลองชิมและเลือกซื้อได้เลย
ที่ศาลามีภาพดื่มเหล้าสบายอุราดีจริง...อิ อิ อิ
พอเราไปถึงเหมือนนกรู้เหล้าที่จะให้ชิมไม่มีเลย คือเขาคงรู้ว่าคนไทยชิมแล้วเอาให้เมากันไปข้างหนึ่งมั่ง สร้างความผิดหวังให้กับคอทองแดงอย่างแรง...อิ อิ อิ
ในโรงงานเหล้านี้มีซากถังเหล้าถูกขื่อคานทับยับยู้ยี้ช่วงเกิดแผ่นดินไหวรุนแรงเมื่อไม่นานมานี้เอง เออ...หรือเทพเจ้าขี้เมาประจำผืนดินอยากกินเหล้าก็ไม่รู้นะเลยทุบถังเก็บเหล้าแตกลงสู่ดินแล้วกินไงละ...อิ อิ อิ.
สวัสดีค่ะ
- เหมือนนกรู้เลยนะคะ
- เกรงว่าจะแซวเรื่องสุรา
- สุขกายสุขใจนะคะ
สวัสดีค่ะ
แวะมาเรียนรู้ค่ะ
สวัสดีครับ นาง พรรณา ผิวเผือก (ไม่มีชื่อกลาง)
ในโรงงานแห่งนี้เขาทำเหล้าแห้ง เป็นขนมก็มีนะ
อิ อิ อิ
บุญรักษานะครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณberger0123
ช่วงที่ไปนั้นเราไปวัดก่อนไปโรงเหล้า...มีเพื่อน ๆ แซวว่า...อาจารย์ยูมิพาเข้าวัดไปสวรรค์ แต่เพื่อน...พาไปโรงขายเหล้า ( พาลงนรก ) อิ อิ อิ
แซวกันเล่น ๆ นะนี่ ...มันในอารมณ์ดีจัง
บุญรักษานะครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ
ตามมาทุกไต้หวันแล้วค่ะ
น่าสนใจค่ะ คงสนุกมากนะคะ
สวัสดีครับ คุณแดง
บุญรักษานะครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณน้อยหน่า
อิ อิ อิ...บุญรักษานะครับ
ขอบคุณครับ