ประสบการณ์

>> ประสบการณ์ใหม่จากห้อง ER <<

เมื่อวันที่ 21 เมษายน 2552 ที่ผ่านมาดิฉันและเพื่อนได้มีโอกาสเข้าไปฝึกงานที่ห้อง ER ที่โรงพยาบาลจิตเวชแห่งหนึ่ง ดิฉันมีความรู้สึกที่ต่างจากที่ฝึกบนหอผู้ป่วยใน คือในหอผู้ป่วยอาการของผู้ป่วยจะสงบลงและไม่ค่อยวุ่นวาย ผู้ป่วยแต่ละคนจะแยกกันอยู่บางคนที่เห็นน่ากันมานานแล้วแต่ในห้อง ER ผู้ป่วยมาด้วยอาการที่คลุ้มคลั้ง คุมสติไม่อยู่ บางคนก็เพ้อ บางคนก็โวยวาย  ด่าทอผู้อื่น อาการของผู้ป่วยจะไม่ค่อยสงบจะมีอาการโวยวาย และดิฉันก็ได้รับผู้ป่วยใหม่ไปช่วยพี่วัดความดันโลหิต เวลาที่เข้าไปรู้สึกว่าตกใจมากเพราะผู้ป่วยมีอาการโวยวาย ด่าว่าคนที่จะเข้าไปใกล้ๆ และดิฉันก็ได้ศึกษา case ผู้ป่วยมีอาการพูดเพ้อ บางครั้งตอบไม่ตรงคำถาม

      แพทย์วินิจฉัยว่าเป็น F15.5 Mental and behavioural disorders due to of other stimulants, including caffeine (ความผิดปกติทางพฤติกรรมและจิตประสาท เนื่องจากการเสพสารกระตุ้นระบบประสาทอื่น รวมทั้งคาเฟอีน)  เรามาทำความรู้จักโรคนี้กันดีกว่าค่ะโรคจิตจากแอมเฟตามีนมักมีอาการคล้ายกับโรคจิคเภทแบบหวาดระแวง พบว่า มีอาการหลงผิดแบบหวาดระแวงร่วมกับมีหูแว่ว หรือ เห็นภาพหลอน

>> ลักษณะอาการทางจิตจาก 

 

amphetamine

       มักจะเริ่มจากพฤติกรรมที่เปลี่ยนไป ร่วมกับความรู้สึกสงสัยไม่แน่ใจเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมรอบ ๆ ตัว และพยายามแสวงหาคำตอบที่สงสัย หลังจากนั้นเมื่ออาการมากขึ้นผู้ป่วยจะเริ่มรู้สึกจากค้นหาคำตอบจากสิ่งแวดล้อม (watching the world) กลายเป็นถูกสังเกตจากภายนอก (being watched) พฤติกรรมเหล่านี้เริ่มจากเป็นพัก ๆ จนเป็นเกือบตลอดเวลา ผู้ป่วยจะมีความเชื่อที่สะสมความสงสัยมากขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงมีอาการหลงผิดชัดเจนและ หูแว่ว (auditory  hallucination) และพบภาพหลอน (visual hallucination) ร่วมด้วย เมื่อผู้ป่วยมีอาการทางจิตเต็มที่ในระยะหนึ่ง ผู้ป่วยจะไม่อยู่ในโลกของความเป็นจริง มีอาการหลงผิด หวาดระแวงอย่างมาก ยิ่งในผู้ป่วยที่เสพอย่างหนักจนหมดเรี่ยวแรง (exhausted) ผู้ป่วยจะถูกเร้าจากสิ่งกระตุ้นภายนอกได้ง่าย และสับสน(confusion) ทำให้เกิดภาวะ panic, ก้าวร้าว หรือทำร้ายผู้อื่น (homicide) ได้อาการที่พบชัดเจน คือ ผู้ป่วยจะมีพฤติกรรมซ้ำๆ และเริ่มแยกตัวไม่สนใจคนอื่น พบว่า ประมาณ 80% จะมีอาการหวาดระแวงอาการประสาทหลอนประมาณ 60-70%,ซึ่งส่วนใหญ่เป็น auditory  hallucination, ส่วนอาการ tactile hallucination เช่น เหมือนมีแมลงไต่ตามตัว พบได้ 12%

>>

การรักษา คือ การบำบัดทางจิตใจและสังคม เพื่อไม่ให้ผู้ป่วยกลับไปเสพซ้ำ หรือรักษาด้วยยา ยารักษาโรคจิตที่เป็นที่ยอมรับ เช่นChlorpromazine, haloperidol หรือ thioridazine มีประสิทธิภาพในการรักษาอาการโรคจิต ผู้ป่วยส่วนใหญ่มีอาการดีขึ้นอย่างรวดเร็ว อาจต้องให้ยารักษาโรคจิตเพียงระยะสั้น โดยส่วนใหญ่แพทย์จะพิจารณาหยุดยารักษาโรคจิตเมื่อผู้ป่วยอาการดีขึ้นแต่ในระยะหลังเมื่อพบว่าอาการโรคจิตคงอยู่นานขึ้นแม้ว่าเมทแอมเฟตามีนจะถูกขับออกจากร่างกายแล้วก็ตาม ทำ ให้มีการพิจารณาให้ยารักษาโรคจิตนานขึ้น ตามอาการของผู้ป่วย

    จากที่ได้ศึกษาผู้ป่วยนี้ อาการ 2 วันก่อนมาโรงพยาบาลทุบตัวเอง ยิ้มหัวเราะคนเดียว ไม่นอนกลางคืน อาระวาด  ด่าแม่ ขาดยามา 1 ปี 2 สัปดาห์ มีอาการยิ้มหัวเราะคนเดียว ตีหน้า ดึงผม ทุบตัวเองแล้วร้องไห้ แม่ถามก็ด่าแม่ ไม่นอนกลางคืน ดมกาว ดมทินเนอร์ ขณะพูดคุยผู้ป่วยคุยถามตอบตรงคำถามบางครั้งก็ตอบไม่ตรงคำถามมีอาการพูดคุยเพ้อ

และจากที่ได้ฝึกที่ห้อง ER ทำให้ได้เห็นอาการของผู้ป่วยชัดเจนขึ้นและจะนำประสบการณ์ที่ได้มาใช้ในการเรียนการฝึกงานต่อไป