ไม่รบ ไม่รวม ไม่แยก

ช่วงนี้มีเรื่องเล่าถึงเมืองหลวงของไต้หวันคือหลังจากตื่นนอนแล้วอย่างเข้าวันที่สองในไต้หวันภาคเช้า

มองจากหน้าต่างที่พักเมืองเถาหยวน

โรงแรมนี้มีห้องอาบน้ำแช่สมันไพรและห้องอบไอน้ำ 3 นาที แก้ผ้าเข้าไปนั่งร้อนมากเกือบร่างกายย่างสุก  เพื่อนบางคนกระโดดออกเลยทนได้แค่นาทีเดียว  อิ อิ อิ...ผมนั่งทำสมาธิอยู่ครบ 3 นาที

ถึงเที่ยงเราเดินทางและ

ผมนั่งใกล้ นักศึกษาไทยกำลังแปลจากท่าน ศ. ทางประวัติศาสตร์มองในภาพอยู่ขวามือเรา..

เข้าฟังการบรรยายทางประวัติศาสตร์วัฒนธรรมไต้หวันที่มหาวิทยาลัยรัฐศาสตร์แห่งชาติ National Chengchi University ( NCCU ) เป็นมหาวิทยาลัยดังระดับต้น ๆ ที่เด็กไต้หวันฝันเข้าเรียนสูงมาก ตั้งอยู่เชิงเขาในกรุงไทเป ผู้บรรยายเป็นศาสตราจารย์ทางประวัติศาสตร์ไต้หวัน ชื่อ ศ. เซอร์เสี่ย ท่านใช้สื่อสารเป็นภาษาจีนกลาง มีล่ามแปลเป็นนักศึกษา ป. โท ไปเรียนที่นั้นคือคุณโอฬาร สุมนานุสรณ์ ชาวนครปฐม อยากรู้อะไร..?

พวกเรากำลังฟังการบรรยาย...

ผมเลยเสนอให้ท่านเล่าเรื่องคนดั้งเดิม วิถีความเชื่อ วิถีชีวิต ครบเลยฟังแล้วจบเลยไม่ต้องถามอีก อิ อิ อิ ท่านเล่าว่า...เดิมคนไต้หวันมีชาวพื้นเมืองกับชาวภูเขามี 14 เผ่า ปัจจุบันมี 23 ล้านคน มีบันทึกทางประวัติศาสตร์มา 400 ปีแล้ว

ผมยืนอยู่ใกล้ ศ. ทางประวัติศาสตร์โดยลงบันไดอีกขั้นหนึ่ง  ท่านตัวเล็ก ๆ แต่ภูมิรู้ไร้เทียมทาน...

 เริ่มช่วงที่ยุโรปล่าอาณานิคมปกครองไต้หวันมีชาติฮอแลนด์ สเปน ครอบครัวเจ้าเฉิงกง ราชวงศ์ชิง ( แมนจู ) ญี่ปุ่นและก๊กมินตั่ง ไต้หวันเป็นจุดแพร่ไปของชนเผ่าไปยังเกาะต่าง ๆ ในแถบนี้ ชาวฮั่นผู้ชายมาจากจีนแผนดินใหญ่แล้วมาได้คนพื้นเมืองเป็นภรรยาต่อมากลายเป็นชาวไต้หวันส่วนมาก ความเชื่อเรื่องเทพหม่าจู เป็นเทพเจ้าปกครองท้องทะเล

 ศาสนาที่คนนับถือมากคือพุทธศาสนาสายมหายานบวกความเชื่อตามคำสอนของขงจื๊อและมีเทพเจ้ากวนอูอยู่ด้วย ช่วงญี่ปุ่นปกครองได้ให้ความเจริญแก่ไต้หวันมีการสร้างทางรถไฟ น้ำประปา การศึกษาทำให้เกาะเจริญทางวัตถุอย่างเร็ว สรุปคือ ไต้หวันมีนโยบายกับจีนที่บอกว่าไต้หวันคือจังหวัดหนึ่งของจีนนั้นว่า...ไต้หวันจะไม่รบ ไม่รวม ไม่แยก คือจะอยู่อย่างนี้ละ...อิ อิ อิ.