ถ้าไม่โง่มาก่อนจะรู้ได้อย่างไร

   

      เดือน  มีนา  เมษา พฤษภา  ครูพรรณา  มีเรื่องฮาไม่หยุด วันนี้ขอเปิดฮากับการบินไทยดีกว่า  เริ่มต้นต้องโทษเพราะน้องเอกนั่นแหละ(ล้อเล่นน่า) ถามไถ่เรื่องร่วมกิจกรรมก้าวข้ามความเหลื่อมล้ำทางความรู้ฯ  ในที่สุดครูพรรณา  ก็ตกลงใช้บริการน้องเอกจองตั๋วเครื่องบินให้...๕๕๕๕ ไม่อยากบอกว่าพี่ไม่มีความรู้มาก่อนแถมคิดว่าเป็นเรื่องยุ่งยากมากกับการจองและซื้อตั๋วเครื่องบิน....น้องเอกจัดการให้ในทันใด.....จากนั้นอีกหลายวันผ่านไปก็ได้โอกาสจะไปร่วมกิจกรรมค่ายรักภาษาฯ ที่บ้านลำไพล ต.ลำไพล อ.เทพา จ. สงขลา  ในวันที่ 4 - 6 พฤษภาคม 2552  ...คราวนี้ก็ต้องขอใช้บริการจากน้องเอกอีกตามเคย...น้องโทร.ย้ำนักหนาว่พี่พรรณา  อย่าลืมไปสนามบินก่อนเวลาเครื่องออกสัก 1 - 2 ชั่วโมงนะ...บอกเหมือนรู้ว่าพี่นี้แสนเอ๋อ...สมน้ำหน้าที่กินปลาร้าน้อยไป...อ้าวก็ขาดเกลือไอโอดีนนะสิเออ!

           เช้าวันที่ 3 พฤษภาคม 2552  ดูตั๋วแล้วกันแล้วแต่ดูไม่รู้เรื่อง ....เอางี้ดีกว่าอ้ำเราออกแต่เช้าเลยนะจะได้ไม่ต้องหิ้วกระเป๋าไปท่ารถเมลล์เราไปพร้อมพ่อดีกว่า.........นั่งรถบางลี่แล้วไปต่อรถเมลล์ที่กรุงเทพฯ เพื่อไปขึ้นรถไฟฟ้าบีทีเอส....๕๕๕๕๕ ถึงแล้วเห็นแล้วรางรถไฟฟ้าฯ ลงรถเมลล์ป้ายนี้แหละ....ไหนล่ะแม่สถานีรถไฟฟ้า.เฮ้ย! ตูลงผิดป้ายนี่หว่า...เดินซิครับลูกเดินๆๆๆๆๆ .....แล้วก็ได้ขึ้นรถไฟฟ้าบีทีเอส  ก่อนจะขึ้นรถก็ต้องสอนวิธีตีตั๋วให้ลูกชายก่อน...นั่งไปลงสถานีอ่อนนุชแล้วต่อแท็กซี่ไปสุวรรณภูมิ...ทุ่นเงินไปหลายร้อยบาท

ชมโชว์ผาดโผนที่สนามบินสุวรรณภูมิ...งานเสี่ยงรายได้ต่ำ

              แล้วฮาอ้าไม่หุบก็บังเกิด....ได้รับคำแนะนำจากคนขับแท็กซี่เกี่ยวกับบริการของสนามบินสุวรรณภูมิพอสมควร...เช็คตั๋วก่อนเลยค่ะ....ยื่นใบจองตั๋วให้เจ้าหน้าที่ ....เจ้าหน้าที่ให้โหลดกระเป๋าอ้าวยังเหลือของอาจาย์ขจิตอีก ๑ คน ยังไม่มา  ไม่เป็นไรจัดการ ๒ คนแม่ลูกก่อนจากนั้นก็รอ...เดินไปเดินมาเอาตั๋วใบใหม่ออกมาดู...เฮ้ยเวลาขึ้นเครื่อง 13.00 น. ไหงเป็นยังงี้หว่าก็เราจองเวลาเครื่องออก 15.00 นี่หว่า...รีบแล่นไปหาเจ้าหน้าที่ทันทีเธออธิบายให้ทราบ...โอ๋ยโย! ไอ้เวลา 15.00 น. นั่นเป็นเวลาเครื่องถึงสนามบินหาดใหญ่....แล้วจะรู้ไหมนั่นอ่านตั้งหลายเที่ยวแล้วก็อ่านไม่ออก  ก็เวลาท่านเล่นอ่านเป็นตัวเลข ๔ ตัวติดกัน ...ความรู้อันยิ่งใหญ่ ......คราวนี้ก็รีบสิคะโทร.บอกอาจารย์ขจิตให้รีบไปสนามบินโดยด่วน.....ถึงแล้วกินข้าวกินปลากันแบบแบกะดิน..ก็ท่านเล่นซื้อนมขนมแล้วก็นั่งบนพื้นนั่นแหละกินเข้าไปให้อิ่มท้อง...งานนี้หวิดตกเครื่อง......

             ผ่านไปได้เวลาขึ้นเครื่อง...ผ่านด่านตรวจผู้โดยสาร...ว้าว !ว้าว! ๆๆ  เสียงเจ้าหน้าที่สาวแจ้งให้ผู้โดยสารนำสิ่งของที่เป็นโลหะออกจากตัวเพื่อผ่านเครื่องตรวจ...เอาละซิงานนี้หยิบค้นกันให้ชุลมุนชุลเก...แน้ยังไม่หมดค่ะ...เข็มขัดที่เอวของคุณด้วยค่ะ....ไอ้เจ้าอ้ำทำหน้าเหรอหรามองแม่แบบขอความช่วยเหลือ...ก็กุ๊งเกงหนูมันหลวมจะตายไป...แล้วมันจะรอดไหม...เอ็งก็หอบไว้แน่นๆ ซิวะ  แม่มองตาตอบลูก...ส่วนอาจารย์ขจิตก็เอ๊อเอ๋อ!...มีแบบนี้ด้วยเหรอ....ผ่านด่านมาได้ก็รีบคาดเข็มขัดกันเป็นการใหญ่....๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ ขอบอกช่วงเวลานี้มีผู้โดยสารเพียง ๓ คนเราเท่านั้น...อยากถ่ายรูปมาให้ดูจังเลย...ขึ้นเครื่องได้ก็แซวก่อนเลย....นี่แหละพวกลูกเสือ นักเรียนวิชาทหาร และทหารเกณฑ์ ต้องทบทวนคำปฏิญาณตนวุ้ย! เสียชีพอย่าเสียสัตย์  เกือบเสียเข็มขัดแต่ไม่ยอมเสียกางเกง  การบินไทยรักคุณเท่าฟ้า

ตั๋วเจ้าปัญหา...ถ้าไม่โง่มาก่อนจะรู้ได้อย่างไร

วงแรกเวลาเครื่องออก  วงที่ ๒ เวลาเครื่องถึง

(ตั๋วจองใบแรกแบบไปกลับ)

            ฮาแรกผ่านไป  ฮาที่๒ ตามมา  .....วันกลับครูพรรณา  ก็ตกเครื่องสิคะ....๕๕๕๕ นายเอ้โทร.มาแซวว่าเป็นแผนของแม่หรือเปล่าอยากเที่ยวต่อในวันหยุดยาวก็ว่ามาเทอะ......เอาละซิใจหนึ่งก็อยากอยู่ตั้งแต่เพิ่งรู้ว่าวันที่ ๘ พฤษภาคม เป็นวันหยุด๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ คราวนี้คงกินน้ำบูดูน้อยไปอีกนั่นแหละ

ตั๋วจอง(ใบใหม่) ที่สนามบินบอกเวลาเครื่องออกจากหาดใหญ่ แต่ไม่บอกเวลาเครื่องถึงสุวรรณภูมิ

        แค่ตั๋วเครื่องบินก็ได้ความรู้.....วิชาสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต

น่านำไปสร้างหลักสูตรการเรียนรู้ศิลปการดำรงชีพ

 

แม่ๆๆ ...ถ่ายรูปกัน...สองแม่ลูกฮาเฮตลอดเที่ยวบิน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   มีคำถามจากคนเอ๋อค่ะ.......เมื่อขึ้นเครื่องขากลับแม่กระซิบบอกลูกชายว่าเที่ยวนี้แม่ต้องสำรวจส้วมของเครื่องบินให้ได้อยากรู้ว่าเป็นอย่างไร....โชคดีที่ได้นั่งตอนท้ายของเครื่องไม่รบกวนผู้โดยสารมากนัก...สักพักก็เริ่มดำเนินการ....เปิดประตูไม่ออกคลำหาวิธีอยู่นาน.....ในที่สุดก็เข้าไปได้มีปัญหาเรื่องปิดอีกแหละกุกๆกักๆ อยู่นั่นแหละ   สำเร็จแล้วหันมาสำรวจภายในส้วม...เหวอ! มันมีกระดาษบางๆ ปิดโถส้วมไว้แล้วจึงปิดฝาโถส้วมอีกครั้ง....มันปิดทำไมมมมมมมมมล่า! .........เวลาใช้ต้องเอาออกไหม.....เอาออกแล้วไปทิ้งที่ไหน....ถ้ายัดใส่ลงส้วมแล้วมันจะตันไหมพี่...........งานนี้ฉี่ไม่ออกเพราะเกรงใจกระดาษจ้า.........ขอบอก

        อ่านจบแล้วโปรดอย่าลืมไขข้อข้องใจให้ด้วยนะคะ...แฮ่ะๆๆ วันที่ ๒๔ พฤษภาคมนี้  ก็จะได้ใช้บริการอย่างสบายใจหน่อย  ขอบคุณหลายๆ เด้อค่ะ