เคยไหมค่ะ .... ที่คุณคิดถึงภาพของชีวิต ...ทั้ง สนุก ทุกข์ เศร้า คละเคล้ากันไป แล้วก็หัวเราะไปกับมัน...

เช้าวันนี้สดใส ...... ดอกไม้แย้มบาน .....

 เสียงนกร้องขับขาน ....... บทเพลง ............

 ต้อนรับตะวัน .............. ....

 

 เช้าวันนี้สดใสจริงๆ นะคะ อากาศเย็นสบาย .... ฝนตกหนัก เม็ดฝนโปรยปรายเต็มท้องฟ้า ....

กาแฟสักถ้วย .... อุ่นๆ ...กรุ่นกลิ่น ....หอมจรุงใจ .....

 

และนี่ ... ไงค่ะ .... เสียงอันอ่อนหวาน ของศิลปินคนโปรดของดิฉัน ..

คุณนันทิดา ... ฟังเมื่อไหร่ ... ความสุขใจก็มาเยือนค่ะ

 

 

 อารมณ์มา .... ภาพความคิด ....

 ทยอยฉายชัด...ภาพแล้ว ... ภาพเล่า ....

 

   ยังจำได้ที่ใครคนหนึ่ง .... และหลายๆ คน

                                                                        เอาดอกไม้มาให้ .... ก็แต่ไม่สะใจเท่าน้องชายคนดี (น้องป๊อป) .... เอาดอกไม้ (ที่เหลือจากคุณป้าใช้ไหว้พระหรือเปล่าก็ไม่รู้)  มาใส่ปิ๊กเกอร์แก้วใส ติดกระจกที่ห้องทำงานให้บ่อยๆ .... วันละดอก สองดอก .... เอาใจพี่สาว .... จนป่านนี้น้องชายคนดีกับน้องซุย ก็มีหลานให้ชื่นชมแล้วถึง 2 คน   ... ก็คิดถึง หลายปีแล้วที่ไม่ได้เจอหน้ากัน

คิดถึงชีวิต ... ที่เคยฝ่าด่านอรหันต์ ....กับบ้านท่ามกลางพายุร้ายชัดกระหน่ำ

รอดมาได้ ... ราว ปา-ติ-หาน   ....

 

คิดถึงความเดียวดาย ... ที่เข้มแข็ง ....

ที่หล่อหลอมให้ชีวิตแกร่งขึ้นอีกครั้ง   .... และไม่ลืมบุญคุณของกัลยาณมิตร ...กับกำลังใจ

รวมทั้งป๊อปด้วย ..... จำได้ไหม ... เราทานข้าวกล่องกันในรถเก่าๆ ของเธอ ตอนพักเที่ยง ...

หรือเรื่องราวความรักของเธอกับซุย ที่มักจะบอกเล่าให้พี่สาวคนนี้รับรู้ ...

 

     

ภาพความสดใสของมิติชีวิต   กับพลังแห่งความหวัง

ที่ได้สร้างขึ้นมาใหม่

ภาพการเดินทางท่องเที่ยว ด้วยความสุข  ทริปแล้ว ทริปเล่า .......กับรางวัลชีวิต

 

ภาพชีวิตด้านที่อบอุ่น  ด้วยความรัก

        สาวน้อย ...ที่ซุกซน ...สดใส  และหลานๆ คนอื่นๆ ที่ทำให้ฉันรู้สึกมีความสุข  ที่ได้มองเห็นอนาคตของพวกเค้า

 

 

     ต้นไม้ที่ฉันชอบ ....ปลูก .... และชื่นชมกับกิ่ง .. ใบ ... ดอก ...ที่เต็บโต ... ด้วยมือของฉัน

 

 

เคยไหมค่ะ .... ที่คุณคิดถึงภาพของชีวิต  ...ทั้ง สนุก ทุกข์ เศร้า คละเคล้ากันไป แล้วก็หัวเราะไปกับมัน...

 

มีความสุขทุกๆ ท่าน   ทุกๆ วันนะคะ

จนกว่าจะพบกันใหม่ค่ะ