ทางเลือกมอบไว้ให้คิด มีสิทธิ์เป็นหุ่นไล่กา หรืออยากเป็นคนทำงาน เบิกบานชีพนี้มีค่า ชาติกำเนิดเกิดมา เฉื่อยชา..โดดเดี่ยว หรือ เชี่ยวชาญ

 

 

หุ่นไล่กา..

ขอเล่านิทานเรื่องหนึ่ง          กล่าวถึงผู้ไร้เดียงสา

ยืนอยู่เป็นหุ่นไล่กา              สู้ฟ้า กรำฝน ตนเดียว

ถึงน้ำท่วมป่านาล่ม             ถึงลมร้อนแล้งแห้งเหี่ยว

ถึงหนอน ปู หนู กรูเกรียว      ขบเคี้ยวต้นข้าวผุพัง

ผู้คนกล่าวโทษทุกฝ่าย         โชคร้ายกำสรดหมดหวัง

แต่หุ่นไล่กาน่าชัง               ก็ยังรอดพ้นภัยพาล

ไม่ผิดและไม่บกพร่อง          อีกไม่มัวหมองร้าวฉาน

คนที่ไม่คิดทำงาน              ย่อมไม่มีการเสียใจ

เขาย่อมไม่รู้รสชาติ            แห่งความพลาดพลั้งหวั่นไหว

ไม่ซึ้งถึงเหตุเภทภัย           ห่อนใครติฉินหมิ่นแคลน

แต่คนที่มุ่งอาสา               ฟันฝ่างานอื่นหมื่นแสน

กล้าคิด กล้าทำ กล้าแทน    เหมือนแม้นผึ้งงานทานทน

เขาย่อมต้องมีผิดพลาด      เขาอาจขุ่นข้องหมองหม่น

เขาย่อมต้องพบผู้คน         ที่ก่นแต่ชอบกอบโกย

ที่เฝ้าแต่คิดริษยา              ที่บ้าลุ่มหลงหิวโหย

ที่เห็นแก่ตัวเองโดย           เฝ้าโวยค่อนว่าด่าทอ

เขาต้องฝึกหัดต่อสู้           เรียนรู้ลำบากยากหนอ

ปลอบใจให้กล้าอย่าท้อ     และไม่ย่นย่อแค้นเคือง

ต้องหัดหักห้ามความโกรธ  ยอมรับกล่าวโทษทุกเรื่อง

ฝึกจิตมุ่งงานบ้านเมือง      ต่อเนื่องเหนือประโยชน์ตนเอง

คนที่ทำงานหาญห้าว        จึงกร้าว..จึงแกร่ง..จึงเก่ง

เย้ยฟ้าท้าดินสิ้นเกรง         ก้าวนำตามเพลงชีวิต

นิทานเรื่องนี้มีนัย             ฝากให้ผู้เป็นบัณฑิต

ทางเลือกมอบไว้ให้คิด      มีสิทธิ์เป็นหุ่นไล่กา

หรืออยากเป็นคนทำงาน    เบิกบานชีพนี้มีค่า

ชาตินี้กำเนิดเกิดมา          เฉื่อยชา..โดดเดี่ยว..หรือเชี่ยวชาญ

                              ศ.สุมน  อมรวิวัฒน์

ทางเลือกมอบไว้ให้คิด      มีสิทธิ์เป็นหุ่นไล่กา

หรืออยากเป็นคนทำงาน    เบิกบานชีพนี้มีค่า

ชาตินี้กำเนิดเกิดมา          เฉื่อยชา..โดดเดี่ยว..หรือเชี่ยวชาญ

 

กราบขอบพระคุณ..ท่านอาจารย์ที่เคารพยิ่งค่ะ

สำหรับข้อคิดชีวิต..สำหรับวันนี้

จาก..ไดอารี่ชีวิต..  เล่ม ๔ ของผู้เขียน