รักทุกคน จะทำหน้าที่ให้ดีทีสุด

บันทึกถึงคนในบ้าน

 

วันนี้ มันไม่ได้ต่างกับเมื่อวานเลยนะ แต่ทำไมวันนี้ มันรู้สึกแย่ๆ อย่างนี้ก็ไม่รู้นะ

ไอ้ความรู้สึกแบบนี้ มันมีมาไม่บ่อยนักนะ เราจัดการกับมันได้ ทุกที แต่วันนี้ มันมีความรู้สึกว่า แล้วทำไมเราต้องมาทนอยู่คนเดียวด้วย มันไม่ใช่ความผิดของเราซะหน่อย น้ำไม่ไหล แล้วทำไมต้องหงุดหงิดด้วย

 

จริงๆ นะ คนเรามีความแตกต่างกันจริงๆ มีเรื่องหงุดหงิด ไม่เหมือนกัน ให้ความสำคัญกับเรื่องบางเรื่อง มากเกินกว่าเหตุ ทำให้ ตัวเองมีอารมณ์หงุดหงิด ไม่สบายใจ ส่งผลให้คนอื่นต้องไม่สบายใจไปด้วย

 

ใช่แล้ว เราต้องไม่เป็นทาสมัน อารมณ์หงุดหงิด ทำให้เราไม่สบายใจ ฝันไปเถอะ

 

เอาล่ะ คิดใหม่ นะ คนเราทุกคน มันคงต้องมีบ้างล่ะ ที่มีเรื่องไม่สบายใจ ที่ไม่อาจบอกใครได้ แม้กับคนใกล้ชิด เพราะบางเรื่องอาจเป็นเรื่องส่วนตัว ไม่อยากให้ใครรู้ ไม่อยากให้ใครมาแสดงความคิดเห็นใดๆ

คงคิดว่าหาทางออกได้เอง แต่เมื่อยังไม่ได้ ก็พาลคนอื่น อยากบอกว่า มันไม่ดีเลยนะ คนอื่นไม่รู้เรื่องอะไรด้วย

 

 แต่เอาล่ะ เราจะไม่ให้เรื่องแค่นี้ แค่นี้จริงๆ มาทำให้เราต้องหงุดหงิด ต่อกัน พูดกันไม่เข้าใจ เราจะคิดว่า มันต้องการเวลานะ คนเราต้องการเวลาในการจัดการเรื่องไม่สบายใจของแต่ละคน ไม่เท่ากัน เราจะให้ เวลา เขามากหน่อยก็แล้วกันนะ

 

เราต้องทำได้ มันไม่ใช่เรื่องของศักดิ์ศรี แต่มันเป็นเรื่องของความสุขในครอบครัว

 

รู้นะว่าเหนื่อย รู้นะว่าล้า การเดินทางแต่ละวัน ไปกลับ สตูล-สงขลา ทุกวัน มันไม่สนุกเลยใช่ไหม ไปกลับรถประจำทาง กว่าจะถึงบ้านก็ค่ำ ต้องมาจัดการกับลูกๆ อีก 3คน ในวันที่เราต้องมาอยู่เวร

 

เราก็เหมือนกันนะ ไปกลับ สตูล-หาดใหญ่ เกือบทุกวัน ไม่ใช่ไม่เหนื่อย ไม่ใช่ไม่ล้า แต่เรามีภาระหน้าที่รับผิดชอบ รออยู่ที่บ้านเหมือนกัน นอกเหนือจากงานประจำที่ใครๆ ก็รู้ว่างานมันหนักแค่ไหน

 

ออกจากบ้านตั้งแต่ ย่ำรุ่งฟ้ายังมืดอยู่ กลับมาถึงบ้านก็มืด ตะวันตกดินไปแล้ว แต่เราก็ทำได้ ไม่อยากใช้คำว่า ต้องทำ แต่มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ต้องทำ อย่างเต็มใจ และหาความสุขจากสิ่งที่ต้องทำนี้ให้มากที่สุด ความสุขที่บางคนบอกว่า นี่หรือ คือความสุข แต่มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ความสุขที่เราต่างเลือกแล้ว ที่จะอยู่กับมันให้นานที่สุด

บางครั้ง 4 ทุ่มยังไม่ได้ถอดชุดทำงาน ต้องมานั่งสอนการบ้านลูก 3 คน

มาฟังลูกอ่านหนังสือ คนละ 5 หน้า มานั่งฟังลูกๆ 3 คน มีปากเสียงกันตามประสาเด็กในวัยนี้

 

เข้าใจนะ เราพยายามเข้าใจในทุกๆ เรื่องของทุกๆคนในบ้านนี้ ความรู้สึกของทุกๆ คนในบ้าน ความคาดหวังของทุกๆ คนในบ้าน 

 

แต่ยังไงก็ตามเราก็ต้องสนใจความรู้สึกของตัวเองด้วยเหมือนกันนะ เราต้องรู้ว่าเราเหนื่อย เราหงุดหงิด เราโกรธ เราไม่พอใจ เราเศร้า เราเสียใจ

เรามีความรู้สึกได้ ทุกอย่าง ใน 1วัน ทั้งสุข ทั้งทุกข์ ในเวลาใกล้เคียงกัน

เพราะเราก็คือคน คนหนึ่งนะ

การเขียนระบายเป็นอีกอย่างหนึ่ง ที่เราทำได้ นอกเหนือจาก การได้พูดคุยกับคนที่เรารัก และไว้ใจ

 

ตอนนี้ จิตใจเป็นอย่างไรบ้าง สงบลงบ้างแล้วใช่ไหม เอาล่ะ สู้ต่อไป

ตอนนี้ ขอเวลา ไปทำงานก่อน 1 วันนะ แล้วพรุ่งนี้ เราจะกลับมาเผชิญกับทุกอย่างที่เราเลือกแล้วว่าจะทำให้ดีที่สุด เป็นแม่ที่ดีของลูก3คน เป็นภรรยาที่ดี ไม่บกพร่องในหน้าที่ของสามีที่ น่ารัก เสมอต้นเสมอปลาย รักครอบครัว แม้จะมีบ้างที่คิดเห็นไม่ตรงกัน แต่ไม่ใช่ปัญหานะ เรารับได้ และสุดท้ายจะเป็นลูกที่ดีของแม่ แม่ที่เราเหลืออยู่คนเดียวให้ เราได้ เรียกหาตลอดเวลาที่เราทุกข์ใจ ไม่ว่าเราจะร้องไห้ หรือหัวเราะ แม่จะมีอ้อมกอดอุ่นๆไว้ให้เราเสมอ

                                                                       รักทุกคนนะ

                                                                                        subah

           


click for more cards         send this card through mail