บ้านปากครอง

อาชีพ..........จากการที่ได้เดินทางมาออกค่ายอาสาพัฒนาที่โรงเรียนบ้านปากคลอง อ.เกาะลันตา จ.กระบี่ ซึ่งตลอดระระทางที่ได้ผ่านเข้ามาในหมู่บ้านปากคลองจะอุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ มีน้ำทะเลที่สวยงาม และมีทิวสนขึ้นเรียงรายเต็มบริเวณหน้าหาดดูกลมกลืนไปกับท้องทะเล เมื่อพวกเราเดินทางมาถึงโรงเรียนบ้านปากคลอง ตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตร่วมกันทำโครงการค่ายอาสาฯ กับเพื่อนๆ เราได้เห็นสภาพความเป็นอยู่ของชาวบ้าน วัฒนธรรม และอาชีพ แต่ที่สำคัญที่ได้เห็นตั้งแต่วันแรก คือ การมีน้ำใจของชาวบ้านของหมู่บ้านปากคลอง และอาชีพส่วนใหญ่ของชาวบ้านปากคลอง คือ การทำประมงน้ำตื้น คือการเก็บหอย ชาวบ้านสวนใหญ่จะเก็บหอย “ขาไก่” “หอยหวาน” เป็นต้น และการหาปลา อาชีพที่ชาวบ้านทำรองลงมาจากการทำประมงน้ำตื้น คือ การทำสวนยางพาราและสวนปาล์ม ซึ่งจะตั้งเรียงรายกันและจะมีการสลับกับการทำสานมะม่วงหิมพานต์ซึ่งจะมีผลผลิตออกมาปีละครั้งในทุกๆ เช้า ชาวบ้านซึ้งเป็นเจ้าของสวนจะออกมาเก็บเมล็ดสุกของมะม่วงหิมพานต์ซึ่งจะนำไปขายในราคากิโลละ 70 บาท ผลของมะม่วงหิมพานต์จะมีในช่วง เดือนมีนาคม ถึง พฤษภาคม ของทุกปี ชาวบ้านส่วนใหญ่จะทำอาชีพประมงควบคู่ไปกับการทำสวน ในช่วงที่พวกเราได้มีโอกาสมาทำโครงการออกค่ายอาสาพัฒนาโรงเรียนบ้านปากคลองเป็นโชกดีของพวกเราที่ได้มาเห็นการเก็บเห็ด “เหม็ด” และการเก็บแมลงพลับ ซึ่งมีวิธีการเก็บแมลงพลับ โดยการใช้ไม้ที่มีขนาดยาวตีกิ่งของต้นไม้ ต้นไม้ที่แมลงพลับจะอยู่ คือ ต้นสน ส่วนการเก็บเห็ดเหม็ดนั้นจะเก็บกันในช่วงเวลาเย็นๆ ในเวลาที่ชาวบ้านว่างจากการทำงาน ชาวบ้านก็จะจับกลุ่มกันไปเก็บเห็ดเหม็ด และสิ่งเหล่านี้ทำไห้ชาวบ้านมีรายได้เสริมเพิ่มขึ้น จากการสอบถามชาวบ้าน เรื่องของเห็ดเหม็ดว่าเห็ดเหม็ดจะเกิดขึ้นตามบริเวณได และได้คำตอบว่า เห็ดเหม็ดจะขึ้นอยู่ตามบริเวณใต้ต้นเสม็ด และในช่วงเวลาที่ได้มาอยู่ที่หมู่บ้านปากคลองพวกเราได้เดินไปตามชาวหาดและได้เดินไปที่ท่าเรือที่มีเรือของชาวประมงนำปลาและอาหารทะเลหลายๆ ชนิดที่ได้จากการทำประมงนำมาขาย ซึ่งราคาที่ขายก็ไม่แพง อาหารก็สดๆ ทั้งนั้น ความเป็นอยู่ของชาวบ้านปากคลอง ทำให้เราทราบถึงความเป็นอยู่ที่แตกต่างกันระหว่างชาวบ้านชนบท และชุมชนเมืองซึ้งมีความแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดเจน ทั้งวัฒนธรรมการเป็นอยู่ การมีน้ำใจ อยู่กับแบบพี่แบบน้องของชาวบ้านบ้านปากคลอง เมื่อกระผมมาถึงที่โรงเรียนบ้านปากคลองนั้นก็ได้เดินเล่นสำรวจพื้นที่รอบๆ บริเวณโรงเรียนและเมื่อกระผมเดินเล่นไปรอบๆ ก็เห็นธรรมชาติที่ยังคงความอุดมสมบูรณ์และใกล้กับทะเล กระผมได้สังเกตเห็นต้นไม้ชนิดหนึ่งที่ขึ้นอยู่เป็นจำนวนมากรอบๆ บริเวณโรงเรียนบ้านปากคลอง ซึ้งต้นไม้นั้นมีชื่อว่า “ต้นกาหยี” หรือต้นมะม่วงหิมพานต์ ในภาคกลาง ซึ่งในช่วงที่กระผมมาออกค่ายอาสาพัฒนาฯ เป็นช่วงที่ต้นกาหยีกำลังออกผลเต็มต้นไปหมด ซึ่งต้นการหยีนั้นมีความผูกพันกับชาวบ้านนั้นมากไม่ว่าจะมาทำเป็นอาหาร ทำเป็นอาชีพก็ได้ เป็นรายเสริมก็ได้ ชาวบ้านได้นะผลของต้นกาหยีนำมาประกอบอาหาร โดยนำผลของต้นกาหยีมาแกงส้มและอาหารประเภทต่างๆ ส่วนผลก็นำมาทานเล่นเหมือนกับผลไม้ ส่วนเมล็ดก็นำมา คั่ว หรือเผ่าไฟรับประทาน ซึ่งเมล็ดของต้นกาหยีมีรสชาติอร่อยมากและสามารถนำมาประกอบอาชีพได้อีกด้วย ส่วนใบอ่อนนำมารับประทานกับขนมจีน