เป็นมนุษย์ทำงานที่วันๆงานที่ทำเป็นงานประจำ ซึ่งเป็นงานบริการที่มีแต่วันมากขึ้นๆ ตั้งใจไว้เสมอมา ตั้งแต่เริ่มชีวิตการทำงานว่า งานคือสิ่งที่มีความสำคัญเป็นอันดับหนึ่ง เรื่องของตัวเราเป็นอันดับรอง เมื่อไหร่ที่ถึงเวลาทำงาน ก็จะวางเรื่องส่วนตัวทันที ทำจนเป็นนิสัยมาตลอด

แต่สิ่งที่พบเสมอก็คือ เราจะมีเหตุอะไรหลายๆอย่างที่ทำให้ต้องใช้เวลาเพื่อเรื่องส่วนตัวที่จำเป็นต้องทำในบางช่วงเวลา ซึ่งเราไม่สามารถจะกำหนดได้จริงๆ เพราะมีสารพัดเรื่องของชีวิตเราที่ต้องทำในเวลาทำงาน สิ่งที่ต้องพยายามทำให้ได้ก็คือ การจัดวางตัวเองให้สามารถจะสลับร่างทำงานและเรื่องส่วนตัวให้ได้อย่างไม่บกพร่อง ไม่ว่าจะเป็นการจัดจังหวะเวลา การขอความช่วยเหลือให้คนอื่นช่วยทำแทน และอีกสารพัดเทคนิควิธีการที่เราจะต้องหาทางจัดการให้ได้ เพราะการลางานไม่ใช่สิ่งที่จะทำได้ง่ายๆ โดยเฉพาะในลักษณะงานที่พวกเราชาวห้องแล็บทำกันอยู่

นึกถึงอีกสารพัดวิชาชีพ ที่ลักษณะการทำงานเป็นเครื่องบังคับอยู่แล้วว่าต้องทำงานเต็มร้อย หากจะทำอะไรที่เป็นเรื่องส่วนตัวก็ต้องลางานเท่านั้น คิดว่างานของเรายังบริหารจัดการได้ง่ายกว่านั้นเยอะทีเดียว สำหรับตัวเองแล้วคิดว่า หากเราใช้ความตั้งใจว่า งานที่ต้องทำคือความสำคัญอันดับแรก เรื่องของเราเป็นอันดับรอง การบริหารจัดการก็จะออกมาในลักษณะนั้น เพราะถึงยังไงเราก็ไม่สามารถจะแยกระหว่างงานกับชีวิตอื่นๆของเราได้เสมอไปอยู่แล้ว การที่จะทำให้ทั้งสองเรื่องนี้เป็นไปอย่างราบรื่น ไม่บกพร่องจึงเป็นศาสตร์และศิลป์ที่พวกเราแต่ละวิชาชีพต้องเรียนรู้นั่นเองค่ะ