เจ้าบ้านลดชั้นเสามงคลเรือนเก่าเอาไปแป๋ง(ทำ)เสาบริวารเสามงคลโค่นหนีบหัวแบนแผ้แหล้ต๋ายอ้องคาที่

สรีสวัสดีพี่น้อง เหล่าผองเพื่อนบรรดาพวกเราทั้งหลาย   ขอแสดงความยินดีที่เอาชีวิตรอดจากปี๋หนูไฟมาสู่ปี๋งัวได้อย่างดี  แม้บางท่านมีอุปสรรค  แม้บางท่านมีปัญหา บางท่านเจอแต่เรื่องทุกข์ยากแบบว่ายากกะลิงกะราชเข้าดินเข้าหญ้า แต่ผ่านชีวิตนั้นมาสู่ปี๋ใหม่ 2552 ได้มาแล้ว...โอ๋....สุดยอดแต๊ๆ

ยินดีและขอบคุณหมู่เฮาหลายๆๆๆๆๆคนที่ได้ไปมาหาสู่ที่แหล่งเรียนรู้ผะหญาล้านนาสวนชาปิ้งหินไฟ ก็อย่างว่าบางท่านขอปรึกษาเรื่องเจ็บไข้  บางท่านก็เอาไม้ฟ้าผ่า(ไกลสุดจากลำปาง)มาบริจาคแล้วขอแลกเอามีดแหกฟ้าผ่าก็ได้สมใจ๋กันไปครับ  ที่อาการเบาบางคนลุงหนานก็ให้น้ำกลั่นสมุนไพรไปดื่ม  บางคนก็นัดมาทำการแหกเช็ดเอาพิษออกจากต๋นตั๋วหื้อหมดเสี้ยง..

เอาละพร่ำบ่นประสาคนเฒ่าไปเมินนานขอวกเล่าเรื่องผีๆ..เหียกำเน้อ   อันว่าคนล้านนาถือเรื่องขึ้ด(อาถรรพ์)เกี่ยวกับบ้านจองห้องหอมีหลายประการ อย่างเช่นเรื่องเสามงคลนั้นถือว่าเป็นเสาเอก เป็นเสาที่ยิ่งใหญ่กว่าเสาใดๆในบ้านหลังนั้น คนก็เชื่อกันว่าผีที่สถิตอยู่ในเสาต้นนี้ต้องเป็นผีชั้นสูงเฝ้าอยู่แม้กระทั่งว่าจะรื้อบ้านไม้ไปที่ใดศักดิ์ศรีของเสาเอกต้องมีอยู่ร่ำไปไม่ตกต่ำ  ก็คงเหมือนคนเรานี้แหละขึ้นสูงแล้วลงไม่ได้เพราะติดอยู่กับกิเลสตัวเดียว(อันนี้ลุงหนานกึ๊ดหรือคิดเอาคนเดียวเน้อ)

พ่อค้าไม้เรือนเก่าเมื่อซื้อบ้านเก่ามารื้อไม้ต่างๆออกไปแล้ว เสาก็เอาไปรวมกับเสา แป้น(ไม้กระดาน)ก็เอาไปรวมกัน ว่ากันว่าไม้ประเภทใดก็เอาไปรวมกันหมด  ไม่ว่าจะซื้อบ้านเก่ามารวมกันกี่หลังๆ  เพื่อแยกขายกันได้สะดวก  บางครั้งก็นำเอาไม้มาทำบ้านหลังเล็กแบบย้ายได้ไว้ขายโดยตอกตะปูไว้พลางๆพอให้ไม้อยู่ติดกันเพื่อรอเวลาขนย้ายได้ง่าย

ต่อมาพ่อค้าไม้คงยากมีบ้านไม้ของตนเองบ้างจึงนำไม้ต่างๆที่ซื้อมานั้นคัดเลือกเอาไม้ที่ดี เนื้องามมาสร้างบ้านของตนเอง โดยเฉพาะเสาเลือกเอาต้นที่ดีลำสวย   แต่ก็จำไม่ได้ว่าต้นไหนมาจากบ้านหลังใดบ้างเพราะเที่ยวซื้อบ้านเก่าทั่วไปทั่วภาคเหนือ

บ้านหลังงามโผล่ขึ้นริมทุ่งนาวิวสวย หลังคากาแลแทงยอดจั่วผงาดเสียดฟ้า กระเบื้องอย่างดีถูกปูมุงตัวบ้านสง่ายิ่งนัก...โอ..สุดยอด.....อีกไม่นานนักเจ้าบ้านก็จะมีงานขึ้นบ้านใหม่ได้ฟังธรรมพื้นเมืองถ้าไม่เป็นเรื่องเคหะภิเสก  ก็อาจเป็นธรรมไจยะ(ไชย)ทั้งเจ็ด  ซึ่งเป็นธรรมนิยมนำมาเทศน์กันในงานขึ้นบ้านใหม่

ร้อนนักวันนี้  แม่อี่หน้อย(แม่ของลูก)ก็เอาหมอนมาวางบนเสื่อใต้เงาเฉียงออกไปจากบ้านหลังงาม  ส่วนพ่ออี่หน้อย(พ่อของลูก)ก็ร้อนเหมือนกัน เอาหมอนมาวางนอนใกล้ๆกับเสาด้านริมชายคา  ต่างพูดปรึกษากันเกี่ยวกับจะจัดงานขึ้นเฮือนใหม่(ขึ้นบ้านใหม่) แล้วต่างหลับผลอยท่ามกลางลมอ้าวยามบ่าย

สายลมจอยมาวูบใหญ่   ตัวบ้านเอนวูบเหมือนดั่งถูกพายุแรงร้ายกระหน่ำเสาริมขอบตัวบ้านหลุดเอนทับเอาหัวพ่ออี่หน้อยแบนแผ้แหล้ตาถะโหลนส่วนแม่อื่หน้อยนอนห่างออกไปนั้นกระเบื้องตกใส่คิ้วแตก  ผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ต่างวิ่งกรูกันมาช่วยเหลือ ท่ามกลางความโกลาหล  เสียงโหยไห้ของญาติ  มีผู้คนก็พูดกันว่า  มัน"ขึ้ด"  คงจะมีสิ่งผิดปกติสักอย่างกระมัง?

หลังจากเสร็จการศพ  เจ้าบ้านจ้างสะหล่า(ช่าง)มารื้อบ้าน  สะหล่าผู้รู้ได้แยกเอาเสาที่ทับนั้นออกมา สังเกตดูที่หัวเสามีอักษรตัวยันต์เขียนติดเนื้อไม้บ่งบอกว่าเสาต้นนี้เคยเป็นเสาเอกมาแล้วเมื่อตอนอยู่ในที่อื่น

สะหล่าก็บอกให้เจ้าบ้านเอาไม้เสานั้นไปถวายวัดตามวิถีความเชื่อที่ว่า หากอะไรไม่ดีๆ ก็เอาไปไว้วัด  หมูห้าเล็บที่ว่าขึ้ดก็เอาไปไว้วัด  เด็กเกเรก็เอาไปฝากวัด   ชาวบ้านไร้ญาติดูแลก็เอาไว้ฝากวัดเลี้ยง  ซะปะทุกอย่างที่ไม่ดีก็เอาไปให้วัดกันหมด  ก็เหมือนเสาขึ้ดไม่ดีที่โค่นทับเจ้าของบ้านตายนี้แล  สรุปแล้ววัดก็เลยรับของไม่ดีไว้โหม้ด....

เรื่องผีล้านนาตอน  "ต๋ายโหงผีไม้เสาหนีบ"   ก็ขอจบลงก่อนแลนายเฮย