วันหนึ่งไปธนาคารเพื่อทำธุรกรรม ธรรมเนียมการไปติดต่อธนาคาร ก็คือ การถือบัตรคิว ครูอ้อยได้หมายเลข 67 ขณะนั้นเจ้าหน้าที่ เรียกหมายเลย 62 เรื่อยๆๆมาจนถึง 65 เมื่อเสร็จแล้ว เจ้าหน้าที่เรียก 66 ครั้งที่ 1 ไม่มีคนมา เจ้าหน้าที่เรียกอีก 66 ผู้ชายร่างใหญ่ คนที่นั่งข้างซ้ายมือของครูอ้อย ลุกขึ้น และเดินไปที่เคาน์เตอร์ ครูอ้อยเดินตามเธอไป.....และพบว่า ผู้ชายคนนี้ ไม่ใช่หมายเลย 66 แต่สมอ้าง เป็น 66 และเจ้าหน้าที่ก็สมยอม เพราะ....รู้จักกัน แบบนี้ เขาเรียกว่า.....ฮั้วววว ครูอ้อยชอบไปโรงพยาบาลที่นี่ เพราะใกล้โรงเรียน เวลาหมอนัด ไม่ได้ใช้เวลามากในการเดินทาง ยอมเสียเงิน 300 บาท เพื่อพบหมอแบบไม่ใช้เวลามาก จะได้ไม่ต้องลาโรงเรียน ทิ้งนักเรียน เมื่อไปถึง ก็รีบขึ้นบัตร เจ้าหน้าที่ถามว่า.....เป็นอะไรมาคะ ครูอ้อยตอบว่า....หมอนัดค่ะ เธอบอกให้ครูอ้อยไปนั่งรอหน้าห้องหมายเลข 4 ครูอ้อย เดินไปซื้อน้ำมาดื่ม เพราะ หมอยังไม่มา เมื่อเดินมาที่ห้องหมายเลข 4 พบคนไข้นั่งรอก่อนครูอ้อยหลายคนทีเดียว ครูอ้อย แอบดูที่มือของพวกเธอพบว่า.....หมายเลขหลังครูอ้อยอีก.....พยาบาลขา ทำไม บัตรคิวของพี่ หมายเลข 1 ทำไมได้นั่งที่หมายเลข 7 คะ แบบนี้ พี่ไปสอนไม่ทันแน่เลยค่ะ พี่อุตส่าห์มาก่อน เพื่อพบหมอ แล้วจะได้ไปสอนต่อ โดยไม่ทิ้งนักเรียน ขอพี่ก่อนนะคะ...... หนูเรียกพี่ตั้งนาน หนูเลยตัดสินใจ ให้7 คนนี้ก่อน อูยยยย ตั้ง 7 คน เพียงแค่ไปซื้อน้ำมาดื่มนี่นะ..... สักครู่หนึ่ง ครูอ้อย ได้ยิน พยาบาลคนนี้ล่ะ พูดคุยกับ คนข้างๆๆครูอ้อยอย่างสนิทสนม อ้อ!!!! เพื่อนพ้องน้องพี่เป็นพวก...นี่เอง เมื่อหมอมา ครูอ้อย เดินเข้าไปในห้องเป็นคนแรก สวัสดีหมอ แล้วนั่งลง พยาบาลเดินตามมา ตอนที่ หมอถามครูอ้อยว่า......วันนี้ เป็นอย่างไรล่ะ อาจารย์.... การแข่งขัน เพื่อเป็นตัวแทนของโรงเรียน.....นี่เธอ อ้อย อย่ามาทำเป็นตัวป่วน ฉันส่งรายชื่อ ครูคนนี้ไปแล้ว เธอจะมาป่วนทำไมกัน เธอก็เป็นอาจารย์ 3 แล้ว เธอจะมาอยากแข่งขันอะไรอีก.....นี่เป็นคำพูดของท่าน ผอ. ครูอ้อยคิดอย่างเดียวว่า.....ครูที่จะออกจากโรงเรียนไปแข่งขัน ต้องสมศักดิ์ศรี ผ่านการเกณฑ์การแข่งขัน จากการโหวตของเพื่อนครู และการโหวตของนักเรียน.....โดยไม่ใช่ การเขียนชื่อของท่าน ผอ.คนเดียว..... เกณฑ์การพิจารามีดังนี้ 1.อาจารย์ 3 ไม่เอา เพราะอ้อยเป็นอาจารย์ 3 แต่อีกคนไม่ใช่ 2. จบปริญญาโท ไม่เอา เพราะ อ้อยจบ แต่อีกคนหนึ่ง ไม่จบ 3. มีวิจัย ไม่เอา เพราะ อ้อยมีวิจัย แต่อีกคนหนึ่ง...ไม่รู้สิ จากนั้น การแข่งขันนางสาวไทย ก็เริ่มขึ้น ด้วยการประชุมครูทั้งโรงเรียน โหวต ให้ครูอ้อย 26 เสียงและ อีกคนหนึ่ง 33 เสียงมีเพื่อนถามครูอ้อยว่า.....ไม่ช้ำจากการแข่งขันครั้งนี้หรือ....ไม่มั้งคะ เพราะ ใครก็ได้ ที่เดินออกจากโรงเรียนไปแข่งขัน ต้องสมภาคภูมิ ไม่ใช่การเล่นเส้นของ.....มีอำนาจเพียงคนเดียวทั้ง 2 คนที่แข่งขัน ต้องนำหลักฐาน แฟ้มงานมาโชว์ ครูอ้อยมีน้อย เพราะไม่ได้เตรียม ส่วนอีกคนหนึ่ง ท่าน ผอ.รู้ว่า....เธอเพิ่งจะผ่านการประเมินรอบแรกวิทยฐานะ....แบบนี้ สมยอมกันจริงๆๆ.... ก็ไม่ว่าอะไร เพราะ คนที่ออกไปแข่ง ต้องมีหลักฐานพร้อมมูล เรื่องนี้ ครูอ้อย ก็แพ้.....เพราะ เธอมีโล่ ที่ผู้ปกครองพานักเรียนไปแข่งชนะระดับประเทศ ส่วนครูอ้อย มีแต่ของตนเองที่ไปต่างประเทศ ..... พอมาถึงการโหวต ของนักเรียน จนป่านนี้ ครูอ้อยก็ไม่รู้ว่า.....โหวตนักเรียน ใคร ได้รับเสียงมากกว่ากัน.... ไม่สนใจหรอก อย่าลืมบอกกรรมการด้วยนะคะว่า.....แข่งและชนะ ครูอ้อยมานะคะ จากนั้นไม่นานก็รู้ข่าวว่า.....ผู้ที่ชนะ ได้รับตำแหน่งนี้ในระดับเขตพื้นที่ คือ อาจารย์ที่มีตำแหน่ง...ระดับ 9 มีงานวิจัยมากมาย......แล้วคนของท่านจะไปสู้เขาได้อย่างไรคะ.....ท่านผอ. บอกแล้ว.....พวกพ้องเพื่อนพ้องน้องพี่.....จะมาสู้กับความสามารถบริสุทธิ์ เพียวเพียว....ได้อย่างไร อีกเรื่อง เกี่ยวกับ การเมือง เรื่องรัก ....อูยยยยย ไม่เขียน จะดีกว่า....รู้กัน ทั้งโลกแล้วว่า......พวกมากลากไปแบบ เอาสีข้างลากถูไป....สุดท้าย......ก็ถูกลอยแพ...แงแง เรื่องสุดท้ายในวันนี้ คือ เรื่อง.....เมื่อไม่ถูกใจ แกล้งได้แกล้งไป คิดบวก ชีวิตบวก เวลาพบคนเลว.....ให้บอกกับตัวเองว่า.....นี่คือตัวอย่างชีวิตที่....ไม่พึงประสงค์ เวลาพบคนกลั่นแกล้ง.....ให้บอกกับตัวเองว่า.....นี่คือ บททดสอบที่ว่า..มารไม่มี บารมีไม่เกิด
สวัสดีคะพี่อ้อย
สบายดีนะคะ
แข่งกับตัวเองดีที่สุดคะ
สวัสดีค่ะ น้องรัก ประกาย~natachoei ที่~natadee
หนูเข้าใจคำว่า..แข่งกับตัวเอง..แล้วค่ะ
อ่านบล็อกนี้เสร็จทำให้รู้ว่าครูอ้อยก็สร้างบารมีจากมารเหมือนกัน
สังคมไทยก็อย่างนี้โอบอ้อมอารี รักพี่รักน้อง...ก็ถือว่า...เป็นสิ่งดีนะคะ
แต่ก็น่าจะผนวกกับมารยาททางสังคมเข้าไปด้วย...ก็น่าจะดีนะคะครูอ้อย
วันนี้เป็นวันที่สำคัญ...ทางศาสนา...
พุทธศาสนิกชนลด...ละ...เลิก...กระทำสิ่งไม่ดีงาม...สังคมก็จะน่าอยู่ขึ้นนะคะ
เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ
คิดบวก ชีวิตบวก
เวลาพบคนเลว.....ให้บอกกับตัวเองว่า.....นี่คือตัวอย่างชีวิตที่....ไม่พึงประสงค์
เวลาพบคนกลั่นแกล้ง.....ให้บอกกับตัวเองว่า.....นี่คือ บททดสอบที่ว่า..มารไม่มี บารมีไม่เกิด
สวัสดีค่ะ ครูแอบอ่านบล็อกครูอ้อย [IP: 118.172.138.15]
มารไม่มี บารมีไม่เกิด อิอิ ^^ เออ..ว่าแต่ท่าน ผอ. จะเข้ามาอ่านบันทึกนี้ไหมล่ะคะ???????
สวัสดีค่ะ น้องต้อม
ขอบคุณมากค่ะมีความสุขมากๆๆนะคะ