มหาวิทยาลัยมหิดลกาญจนบุรีเริ่มก่อร่างความคิดในปี พ.ศ. ๒๕๓๘   เป็นตัวตนปี ๒๕๔๐   วันที่ ๒๗ – ๒๘ เม.ย. ๕๒ มีการประชุมปรึกษาหารือเพื่อวางรากฐานระยะยาว   ว่าวิทยาเขตแห่งนี้จะมีสภาพในอนาคตเป็นอย่างไร 


          นอกจากวิทยาเขตศาลายา  วิทยาเขตพญาไท และวิทยาเขตบางกอกน้อย แล้ว    มหาวิทยาลัยมหิดลมีวิทยาเขตที่อยู่ต่างจังหวัด ๓ วิทยาเขต คือ

กาญจนบุรี  นครสวรรค์  และอำนาจเจริญ    ทั้ง ๓ แห่งอยู่ในช่วงของการพัฒนาเอกลักษณ์และความเป็นตัวตนทั้งสิ้น   เป็นความท้าทายมหาวิทยาลัยมหิดล ว่าจะจัดการ “มรดกจากอดีต” ในสภาพความเป็นจริงในปัจจุบัน ที่สภาพของระบบอุดมศึกษาเปลี่ยนแปลงไปแล้วอย่างสิ้นเชิง ได้อย่างไร 


          การวางวิสัยทัศน์ เป้าหมาย และแผนยุทธศาสตร์ขององค์กรที่จะต้องใช้ทรัพยากรมหาศาล  และถ้าทำได้ดีก็จะเกิดคุณูปการมหาศาลต่อบ้านเมืองและต่อพื้นที่    ต้องการกระบวนการที่ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องต้องเข้ามาร่วมกันคิด   เพื่อให้เกิดความเป็นเจ้าของวิสัยทัศน์ เป้าหมาย พันธกิจ และแผนยุทธศาสตร์ ร่วมกัน   ผมเน้นที่ความเป็นเจ้าของ (ownership) และเน้นที่ประชาคมกาญจนบุรี


          แต่ถ้ากระบวนการไม่ดี ไม่ถึงขั้น ก็จะไม่เกิด engagement ของฝ่ายต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง   อาจมีการดำเนินการผิดทาง ผิดเป้าหมายได้ง่าย    หรือถ้าประเมินสถานการณ์ของสภาพระบบอุดมศึกษาผิด ยุทธศาสตร์ที่ร่วมกันกำหนดก็จะผิด


          สภาพของระบบอุดมศึกษาในปัจจุบันก็คือ   มีมหาวิทยาลัยมากเกินไป   และมีปัญหาคุณภาพ   มหาวิทยาลัยมหิดลกาญจนบุรีน่าจะเน้นกำหนดลักษณะจำเพาะของตนเอง    และต้องตัดสินใจว่าจะเน้นขนาด (ปริมาณ) หรือจะเน้นคุณภาพ


วิจารณ์ พานิช
๒๙ เม.ย. ๕๒