แรกเริ่มเดิมทีผมตื่นเต้นมากๆ ที่ได้รู้จัก Gotoknow
ด้วยความคิดที่ว่ามันคือ "คลังความรู้ของประเทศ"
ช่วงแรกๆเขียนเกือบทุกวัน เขียนด้วยความรู้อันน้อยนิด
เพราะคิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์บ้างไม่มากก็น้อย
เขียนๆไปก็มีคนมา ลปรร. มีคนคอเดียวกันเข้ามาเยอะแยะ
ทำให้มีกำลังใจในการเขียนมากขึ้น "หัวใจมันพองโต"
ผมพยายามชักชวนคนรอบข้าง ทั้งผู้บริหาร อาจารย์ บุคลากร
หรือแม้กระทั่งนักศึกษาให้เข้ามาเขียนบล็อก

อยู่มาช่วงนึงผมไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับอารมณ์ตัวเอง
เพราะผมใจร้อนเกินไป ไม่ได้ดูให้นานๆกว่านี้
ก็เลย "เงียบๆ งงๆ" มีหลายท่านมาทักว่าไม่เห็นเขียนบล็อกเลย
ผมก็เลยเขียน "ขอถอยหลังเพื่อย้อนมอง" 
เงียบๆ ไม่ได้เขียน แต่ก็เข้ามาอ่านบ่อยๆ เพราะคิดว่าจะมีบันทึกที่เป็นประโยชน์กับงานผมบ้าง
เข้าไปเช็คในชุมชนต่างๆที่ผมสังกัดก็แล้ว เข้าไปดูบล็อกที่ผมสนใจก็แล้ว
รู้สึกว่า "เมื่อผมเงียบ ทุกอย่างที่ผมสนใจก็เงียบไปด้วย" 

ส่วนใหญ่คนที่เขียนบล็อกเป็นประจำก็จะมีนักวิชาการ
เนื้อหาของบล์อกก็จะเป็นแนวๆ km เยอะมาก แล้วก็ ด้านสุขภาพฯ สาธารณสุข
คนที่เขียนก็อยู่ในแวดวงนั้นๆ  มีแต่เรื่องวิชาการ เรื่องเครียดๆ

ผมเลยคิดว่าผมคงปล่อยให้เป็นแบบนี้ไม่ได้ ผมจะเงียบแบบนี้ต่อไปไม่ได้
ผมอยากให้ Gotoknow มีความหลากหลาย ไม่เครียดจนเกิน

อ้าวแล้วผมจะทำไงละ ผมก็ต้องเขียนบล็อก ต่อไป เขียนเยอะๆ(ทั้งปริมาณและคุณภาพ)
เขียนให้มันหลากหลาย  เขียนให้มันไม่เครียด ไม่เป็นวิชาการจนเกินไป
วันนี้ก็เขียนไป 3 บันทึกติดๆกันเลย(บ้าเลือด)

แล้วผมจะเขียนเพื่อใครละ 

อันนี้ไม่ทราบเหมือนกันครับ ใครจะได้ประโยชน์ผมไม่รู้
แค่คิดว่ามันเป็นประโยชน์   ก็เขียนไปแล้วกัน......


แค่ไม่อยากให้ผม และเรื่องที่ผมสนใจเงียบไปก็เท่านั้น
ถ้าผมไม่เริ่ม ไม่เขียน คนอื่นๆก็คงคิดเหมือนผม
ถ้าผมเขียนเยอะๆ คนที่สนใจเรื่องๆเดียวกับผม ก็คงเข้ามาเขียนเหมือนกัน

หวังว่าอย่างนั้นนะครับ......

ขอเป็นแค่เสียงกระซิบเบาๆ ในgotoknow นะครับ