เข้ามาช่วยสนับสนุนความคิดเห็นของคุณตุมปังค่ะ

และก็มีความรู้สึกเช่นเดียวกันว่า ที่นี่ให้บรรยายกาศที่มันวิชาการ(เรื่องงาน)มาก จนบางทีพอเข้ามาก็รู้สึกเกร็งๆ กลัวว่าจะทำอะไรเปิ่นๆให้ขายหน้า

ว่าไปแล้วก็เห็นด้วยนะ ที่การทำ KM นั้นเพื่อสั่งสมความรู้ ที่จะนำมาใช้ในการพัฒนางาน  งานคือสิ่งสำคัญ แต่หากชีวิตนี้มีแต่ งาน งาน งาน ไปที่ทำงานก็ทำๆแต่งาน  เข้ามาในเนตก็พูดถึงแต่งาน งาน งาน อยากจะหาอะไรรีแลกซ์หน่อย ก็มีแต่เรื่องาน งาน  

การอยู่กับอะไรที่มันงาน งาน งาน มากๆ มันจะทำให้เราเบื่องานได้นะ ^^''

ว่าไปแล้ว.. ความรู้มันมีมากมายหลายหลาก  นอกจากความรู้ ประสบการณ์ในงาน ก็ยังมีความรู้และประสบการณ์ในชีวิต.. การดำรงชีวิตที่มันมีความสุข โลกภายนอก..งานของคนอื่นๆ ที่มันแตกต่างจากสิ่งที่เรากำลังทำอยู่.. มันมีอะไรที่น่าสนใจอีกมามาย

เคยคิดเหมือนกันว่า.. เราทำงานเพื่ออะไร.. ทำเพื่อครอบครัว เพื่อการดำรงชีวิต เพื่อให้ชีวิตเรามีค่าขึ้นใช่ไหม  แต่ถ้าหากว่าเราทำงานจนลืมชีวิต จนบั่นทอนสุขภาพกายและจิต จนทอดทิ้งคนในครอบครัว..

แล้วสุดท้ายเราทำงานเพื่ออะไร ?

ดังนั้นหากคิดจะพัฒนางาน.. อันดับแรก เราควรจะพัฒนาชีวิต พัฒนาความคิดของเราก่อน  คงต้องเปิดใจให้กว้าง ซึมซับทุกเรื่องราวในจักรวาล มองเห็นงานในอาชีพอื่นมั่ง ..จนกระทั่งแม้แต่สิ่งที่เราเคยเห็นว่ามันว่างเปล่า ไร้สาระ

ความรู้ที่แท้จริง.. มันอาจจะไม่ได้อยู่ที่ผลงานของใครคนใดก็ได้ แต่มันอยู่ที่แนวคิด ที่แฝงอยู่ในสิ่งที่นำมาเขียนไว้

บางทีสิ่งที่เราเคยเห็นว่ามันไร้สาระ.. มันอาจจะมีประโยชน์สาระมากมายกว่าที่เราเคยรู้ก็ได้ 

แหะๆ.. รู้สึกยิ่งพูดยิ่งฟุ้งไปเรื่องไหนแล้วก็ไม่รู้เนอะ.. ไว้ค่อยมาคุยใหม่ดีกว่า

^___________^