ใส่เสื้อสวยนะคุณป้า ดอกชบาเสียด้วย

เมื่อวานนี้ไปตรวจสุขภาพตาที่โรงพยาบาลเมตตาประชารักษ์
คนไข้เยอะมาก   รอเป็นชั่วโมงกว่าจะได้ตรวจ

ระหว่างรอก็ได้เห็นภาพชีวิตของผู้คน  นับร้อยคน
ได้เห็นผู้เฒ่าผู้แก่ที่ชราภาพ  มีลูกหลานคอยเข็นรถพาไป
ตามจุดต่าง ๆ  ด้วยความเอื้ออาทร

เหลือบไปเห็นคนแก่คู่หนึ่งอายุเกือบเจ็ดสิบปี  สามีก็
ดูอิดโรย  ภรรยาก็อ่อนแรง  ถือไม้เท้าก้าวไปช้า ๆ โดย
มีสามีคอยจูง  แต่ละก้าวย่างที่เดินไปดูยากลำบากไม่น้อย
อนาคตเราก็คงไม่ต่างไปจากพวกเขา   ชีวิตล้วนเป็นอนิจจัง
ทั้งสิ้น

ช่วงที่ไปวัดความดันลูกตา  และวัดสายตา  ได้เห็นอารมณ์ขันของเจ้าหน้าที่  ที่ทำให้ผ่อนคลายได้ไม่น้อย

เจ้าหน้าที่เป็นผู้ชายผิวเข้ม  ดูภายนอกเหมือนดุ  แต่คอย
พูดแซวคนไข้  ตลอดเวลา  ทำให้คนคอยหัวเราะตามไปด้วย
มีอยู่ครั้งหนึ่ง  ถามคนไข้ว่า 
                 "ชื่ออะไรครับ"....
                  "เอื้ออารีค่ะ...."  
                  "ผมเอื้ออาทรครับ..."

สักพักใหญ่ผู้สูงอายุสามี ภรรยา ที่กล่าวข้างต้น ถึงคิววัดบ้าง
ตาก็ไม่ค่อยดี  กว่าจะนั่งเก้าอี้ได้ก็แสนลำบาก   เจ้าหน้าที่ก็
พูดแซว  "ใส่เสื้อสวยนะคุณป้า  ดอกชบาเสียด้วย"
ป้านั้นก็เฉย  ไม่ทราบว่าจะได้ยินหรือไม่   "อ้อ ...ตาไม่ดี
ป้านั่งดี ๆ หัวแนบ....พี่ (เรียกสามี) ช่วยจับหัวป้าด้วยครับ"

สามียังคงเฉย  ไม่ทราบเพราะเหม่อหรือไม่ได้ยินกันแน่
เจ้าหน้าที่ก็เรียกใหม่   "ลุงช่วยจับหัวด้วย"  เรียกลุงได้ผล
ลุงรีบจับทันที   "แหม... ต้องให้เรียกลุง  เรียกพี่ไม่รู้เรื่อง..."

ได้เห็นเหตุการณ์นี้ก็อดขำไม่ได้  คนบางคนอยากให้คนอื่น
เรียกว่า  พี่เพื่อจะได้ดูหนุ่มขึ้นแต่บางคนกลับพอใจในอัตภาพของตัวเอง  ไม่สนใจในสิ่งมายาในชีวิต  ถ้าคิดได้
อย่างนี้ชีวิตก็สงบสุขไม่น้อย