นำคนไม่ป่วยเข้ามาเรียนรู้ในโรงพยาบาล

วันพฤหัสบดีที่ ๓๐ เมษายน ๒๕๕๒


วันนี้ตอนบ่าย คุณสามารถ เอื้อมเก็บ โทรศัพท์มาบอกว่าอยากจะนำเด็กนักเรียน ซึ่งจะขึ้น ม๕ ของโรงเรียนเฉลิมขวัญสตรี ไปเยี่ยมชมอาคารรักษาศพของโรงพยาบาล  อยากจะให้ผมไปด้วยเป็นใบเบิกทาง  เพราะหน่วยงานนี้เป็นหน่วยหนึ่งของ "โรงพยาบาล แหล่งเรียนรู้ของชุมชน" อยู่แล้ว   จึงพาเด็กสี่คนไป  อีกคนหนึ่งหน้าขาวซีด ไม่ยอมเข้าไป สมัครนั่งคอยอยู่ที่ระเบียงตึก

อาคารรักษาศพของโรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก เป็นอาคารชั้นเดียวที่ดูภายนอกคล้ายรีสอร์ท ทาสีสวยงาม เพราะเราถือเป็นห้องรับแขกของโรงพยาบาล

 
เราไปพบคุณเทียม (คนละคนกับนพ.เทียม อังสาชน ผอ รพ.สระบุรี) ซึ่งเป็นผู้ดูแล  คุณเทียมก็เต็มใจอย่างยิ่งพาเด็กๆรวมทั้งคุณสามารถและผมไปดูละเอียดละออ


สิ่งแรกที่เห็นคือศพของคนตกบันไดตาย (ผู้สูงอายุมาก) นอนอยู่บนเปลหน้าห้องปรับอากาศ เพราะนำมาฉีดยาฟอร์มาลีน และคอยญาติมารับ  เป็นการค่อยๆสร้างบรรยากาศให้เด็กได้ดีมาก


จากนั้นพาไปดูคอนโดมิเนียมห้องเย็น ซึ่งเป็นช่องลิ้นชักที่เป็นตู้เย็น  สำหรับเก็บศพที่ต้องการเก็บไว้นานๆ เช่นยังไม่มีญาติ หรือเป็นศพที่ยังไม่ทราบว่าเป็นใคร มีช่องหนึ่งเก็บมาไว้ประมาณสองเดือนแล้ว เป็นศพที่เน่าก่อนมาถึง จึงมีกลิ่นโชยออกมาด้วย

ได้เห็นเปลเอกซ์เรย์โปร่งแสง ซึ่งสร้างโดยคุณสมบัติ บุญขวาง นักรังสีการแพทย์ ซึ่งใช้แผ่น Acrylic มาทำเปลและมีที่เสียบตลับฟิลม์เอกซ์เรย์ในตำแหน่งต่างๆ ได้สะดวก สอบถามคุณเทียมทราบว่านำมาใช้ เพื่อเวลาที่จะเอกซ์เรย์ศพ จะนำไปใช้ สะดวกในการถ่ายภาพรังสีมาก และไม่ต้องไปใช้เปลที่ใช้กับคนไข้เป็นๆ เนื่องจากลูกค้าของคุณเทียมบางรายก็เน่าเฟะแล้ว


จากนั้นคุณเทียมพาไปดูห้องชันสูตร (ผ่า)ศพ ซึ่งสะอาดเรียบร้อยดีมาก มีเตียงตะแกรง ด้านหลังมีโลงเย็นประมาณ 8 โลง เย็นจัดขนาด -4องศาเซลเซียส  คุณเทียมคุยว่ามีคุณสมบัติดีมาก แม้จะเอาศพที่เน่าแล้วเข้าไปใส่ วันรุ่งขึ้นกลิ่นก็จะหายไปหมด และเนื้อของศพก็จะแข็งแกร่งมากขนาดเอามีดเฉือนไม่เข้า (คงเหมือนเนื้อที่เราแช่ช่อง freeze เอาไว้ทำนองนั้น)ต้องทิ้งไว้ราว 12 ชั่วโมงจึงจะเฉือนเข้า  แต่มีข้อไม่ดีอย่างหนึ่งคือเสื้อผ้าของศพ พอนำออกมาไว้ในอุณหภูมิห้อง ก็จะมีน้ำมาเกาะเปียกชื้น


คุณเทียมพาชมห้องสำหรับทำพิธีศพ รดน้ำศพ ซึ่งจัดไว้อย่างสวยงามมาก  สอบถามได้ความว่า ท่านผู้อำนวยการนายแพทย์ประเสริฐ ขันเงิน ได้มาดูและบัญชาให้ปรับปรุงให้งดงามขึ้นจากเดิมซึ่งสวยสะอาดอยู่แล้ว  (ประชาสัมพันธ์ให้ฟรีครับ) แล้วออกมารับเด็กคนที่นั่งคอยอยู่ที่ระเบียงอาคาร เมื่อเดินกลับเด็กๆ คุยกันเจื้อยแจ้ว

ผลลัพธ์ เด็กนักเรียนตื่นตาตื่นใจ

ผมได้เห็นการปรับปรุงอาคารที่ดีขึ้นอย่างมาก

คุณเทียมได้ต้อนรับผู้มาดูงาน